home Blog

MAMoiselle: 21 wensen voor een fantastisch 2021

0

2020 is voorbij. Tijd voor een nieuw begin en een frisse start. En ik weet het wel, het zou naïef zijn om te denken dat de wereld er plotsklaps als vanouds uitziet. Maar, naïef of niet, ik hoop toch dat dit stilaan onze realiteit wordt. Voor 2021 wens ik dit. MAMoiselledit stuk verscheen eerder op mamoiselleblogt.com

  1. Dat we elkaar in de armen kunnen vliegen, om elkaar niet meer los te laten. Dat we kunnen knuffelen als nooit tevoren.
  2. Dat we feestdagen weer kunnen vieren zoals we dat willen: met familie en vrienden.
  3. Dat we Moeder- en Vaderdag zorgeloos bij onze ouders kunnen doorbrengen.
  4. Dat verjaardagsfeestjes weer kunnen en mogen. En dat we daarbij zelfs – hoe roekeloos! – een kaarsje kunnen uitblazen op een grote taart.
  5. Dat kinderen en studenten, klein en groot, elke dag naar school kunnen. Zonder code oranje, rood of appelblauwzeegroen, zonder afstandsleren en zonder pre-teaching maar mét sociale contacten.
  6. Dat we die mondmaskers over de haag kunnen gooien. Mijn niet-langer-bedampte bril zal dankbaar zijn.
  7. Dat we kunnen dansen tot de zon opkomt.
  8. Dat ‘bubbels’ alleen nog voorkomen in ons glas of bad.
  9. Dat we kunnen genieten van een gezellige barbecue met (onbeperkt veel) vrienden, waarbij de tranen over onze wangen rollen van het lachen.
  10. Dat de horeca bloeit als nooit tevoren en we al die gemiste etentjes en terrasjes ruimschoots kunnen inhalen.
  11. Dat we nooit meer ongewild met een serieuze uitgroei of een scheef geknipt bloempotkapsel door het leven moeten maar gewoon naar de kapper kunnen wanneer we dat willen.
  12. Dat niemand noodgedwongen alleen een verlies moet zien te verwerken. Dat niemand slecht nieuws op zijn eentje te boven moet zien te komen, zonder steun en nabijheid van vrienden en familie.
  13. Dat we allemaal weer kunnen werken wanneer, waar en hoe we dat willen.
  14. Dat we ruimte hebben voor een moment voor onszelf, en dat we als gezin niet willens nillens godganse dagen op elkaars lip moeten zitten.
  15. Dat we uit de bol kunnen gaan op concerten en festivals, kunnen genieten van theater en kunnen opgaan in een fantastische film in de cinema.
  16. Dat de wereld aan onze voeten ligt en we weer kunnen gaan en staan waar we willen.
  17. Dat we grenzeloos kunnen dromen en plannen kunnen maken.
  18. Dat we wijze lessen meenemen uit het afgelopen jaar. Zoals: dat er meer respect is voor de zorg. Dat wandelen leuk is. Dat thuiswerken kan. Dat een overvolle sociale agenda geen must is en dat het ook anders kan. …
  19. Dat we een hernieuwde appreciatie en dankbaarheid hebben voor al die dingen die we voorheen als vanzelfsprekend beschouwden.
  20. Dat 2020 en corona alleen nog een nare droom lijken.
  21. Een goeie gezondheid, want dat is nog altijd de allerbelangrijkste prioriteit en alles valt of staat daarmee.

 

Wie is MAMoiselle?

MAMoiselle, oftewel Lore, is mama van twee zoontjes, thirtysomething en freelance schrijfster, onder andere voor Mama Baas. Geboren in Brugge, en uitgeweken naar Gent. Ze schrijft over haar leven als werkende mama, als vrouw, als dertiger en als fervent reiziger.

Lees meer van MAMoiselle op mamoiselleblogt.com

Mealhero en De Vegetarische Slager bundelen de krachten

0

Weet je nog toen we vorig jaar lyrisch waren over Mealhero? Het bedrijf laat je in enkele minuten een heerlijk gezonde maaltijd op tafel toveren. Dat bedrijf werkt sinds kort samen met De Vegetarische Slager voor nog meer lekkers. Pieter Kesselaers

Vers en gezond eten op drukke werkdagen is voor velen vaak een hele uitdaging. Bovendien winnen gerechten zonder vlees aan populariteit. Om in te spelen op de stijgende vraag naar vegetarische of veganistische maaltijden die bovendien makkelijk te bereiden zijn, slaat de Belgische scale up Mealhero de handen in elkaar met De Vegetarische Slager van Unilever. Samen laten ze zien dat vegetarisch of plantaardig koken niet alleen erg makkelijk is, maar vooral lekker.

Doorheen de jaren is ons kook- en eetgedrag enorm veranderd. Een drukke levensstijl vraagt om snel te bereiden gerechten. Bovendien gaat de voorkeur van steeds meer mensen uit naar een deels of volledig vegetarisch en soms zelfs veganistisch eetpatroon omwille van de gezondheidsvoordelen en de impact op het milieu.

flexitarisch

Om in te haken op de groeiende trend van flexitarisch eten, bundelt Mealhero de krachten met De Vegetarische Slager – ook wel de ‘slager’ van vleesvervangers genoemd. Plantaardige producten die het uiterlijk, de structuur én de smaak van vlees hebben. Zelfs trouwe vleesliefhebbers zullen dankzij dit gloednieuwe aanbod merken dat ze helemaal niets hoeven te missen als ze vlees één of meerdere dagen per week achterwege laten.

menu op jouw maat

Ben je vegetariër, flexitariër, veganist of wil je gewoon eens zonder moeite een vegetarische maaltijd op tafel toveren? Zonder in te boeten op smaak, voegt Mealhero acht nieuwe gerechten toe aan hun aanbod in samenwerking met De Vegetarische Slager. Zo vind je er vanaf nu klassieke gerechten zoals ‘Boulettes Very Chouettes met krieken en appelmoes’, ‘Vol-au-vegan met regenboogwortels’ en ‘Boulettes Very Chouettes in tomatensaus’. Ook is er de ‘Braad Saucisse’ met champignons, erwtjes, worteltjes en aardappelen. Wie graag geniet van de Oosterse keuken kan kiezen voor de ‘Curry on’ in de wok of de ‘Thai Tanic Curry’.

persoonlijke chef in de keuken

Mealhero levert vriesverse ingrediënten aan huis die je zelf kan bereiden met behulp van de door hen ontwikkelde slimme stomer. De Mealhero-chefs geven je wekelijks de keuze uit meer dan dertig unieke recepten en tachtig afzonderlijke ingrediënten op maat van jouw gezinssituatie. Laat je onderdompelen in een walhalla van inspiratie voor de lekkerste stoomgerechten.

De slimme stomer herkent de ingrediënten en recepten aan de hand van een smart label op de verpakking. Zo weet het toestel perfect hoe lang elk afzonderlijk ingrediënt gestoomd moet worden opdat alles op hetzelfde moment klaar is. Vaak in minder dan dertig minuten.

over Mealhero

Mealhero is een snelgroeiende Belgische foodtech scale up die werd opgericht door Anton Claeys, Steven Debaere en Jeroen Spitaels. Doordat ze zelf werden geconfronteerd met de uitdaging om gezond te eten in combinatie met een drukke agenda, kwamen ze in 2017 op het idee van de slimme stomer en vriesverse foodbox. Mealhero levert smaakvolle vriesverse maaltijden aan huis die je makkelijk zelf bereidt met de slimme stomer met slechts minimale moeite.

over De Vegetarische Slager

Jaap Korteweg is 9e generatie boer en bedenken van De Vegetarische Slager. Hoe besluit iemand die is opgegroeid op een boerderij tussen de koeien op het Nederlandse platteland om Vegetarische Slager te worden? Toen de varkenspest Nederland in 1998 in de ban hield, werd Jaap gevraagd of zijn koelhuizen – die hij als boer gebruikte voor z’n uien en wortels – konden dienen als opslagplek voor tienduizenden kadavers.

Hij besloot vanaf dat moment vegetariër te worden. Maar hij miste de smaak van vlees zo, dat hij ervoor koos om wél nog dierlijk vlees te eten wanneer hij op restaurant ging. Gevolg: Jaap ging meerdere keren per week uit eten. Voor hem werd het duidelijk dat hij op zoek moest gaan naar iets wat zijn verlangen naar vlees kon vervullen, zonder dat er dieren aan te pas zouden komen. Dus ontwikkelde hij met enkele topchefs de perfecte vleesvervanger. Zijn grote ideaal is om vleesliefhebbers te laten beleven dat ze helemaal niets hoeven te missen als ze vlees van dieren één of meer dagen achterwege laten.

Meer info op www.mealhero.be en www.devegetarischeslager.be

Mortal Kombat 11 Ultimate (PS4) review – Nog meer vechtplezier

Door de arcadehallen op de kermis hebben we ontdekt hoe leuk het is om iemand virtueel op het gezicht te slaan. Mortal Kombat 11 Ultimate is alles wat ons vechtershart begeert. En ja, dat hart hoeft niet perse in ons lijf te zitten. Pieter Kesselaers

Mortal Kombat gaat al verschillende generaties mee en is misschien wel de populairste gamereeks waarin je elkaars gezicht kan inslaan. De gehele geschiedenis gaan we jullie onthouden, maar het is goed om weten dat de reeks na al die jaren nog niets van zijn populariteit heeft ingeboet. De zogenaamde fatalities (waarin je op uiterst spectaculaire wijze een einde kan maken aan het leven van je tegenstander) maken een groot deel uit van de charme van Mortal Kombat. Harten op beenhouwerlijke wijze verwijderen, hoofden van hun torso ontdoen, je kan het zo gruwelijk niet bedenken. Al vergen deze moves wel de nodige behendigheid.

geen nieuwe game

Deel elf ligt eigenlijk al een jaar in de winkel voor PlayStation 4, Xbox One en de Nintendo Switch. Nieuw aan de game was dat je zelf een personage kon bouwen op basis van de beschikbare vechters. Nog nooit ging Mortal Kombat zo ver in aanpassingsmogelijkheden. Daarnaast was ook een nieuw filmisch verhaal de kers op de taart van een meer dan geslaagde vechtgame.

Het Ultimate-pakket is geen totaal nieuwe titel, maar een uitbreiding op het oorspronkelijke deel uit april 2019. Je krijgt de 37 beschikbare personages, plus de 12 extra vechters, een mini-campagne en een pak nieuwe skins en kleinere extra’s om je fighter mee te personaliseren. Je betaalt verder ook dezelfde prijs dan het basisspel. Eigenaars van de PS4- of Xbox One-versie kunnen gratis upgraden naar Mortal Kombat 11 voor de PlayStaton 5 of Xbox One X Series. Door de ondersteuning voor cross-play, kan iedereen ongeacht de console elkaar te lijf gaan.

Mortal Kombat 11 Ultimate komt met een hoop extra’s. Je betaalt bovendien dezelfde prijs dan de volledige game in der tijd, dus er is geen enkele reden om deze titel niet aan te kopen. Want wees eens eerlijk, droom je er niet ook niet van om als Rambo Robocop een pak voor de broek te geven?

Slide Stars (PS4) review – Temple Run met influencers en bananen

De term influencers zal je ongetwijfeld afgelopen jaren je om de oren geslagen zijn. Bij ieder nieuw social media platform ontstaan er nieuwe soorten ‘invloedrijke digitalisten’. De invloed van deze internetberoemdheden is enorm Triangle Studios bracht op 10 november Slide Stars uit, een spel met 20 wereldberoemde influencers. Jeremy Blommaert

Slide Stars is een game die amper marketing heeft gekend en een type game is die je nooit zou leren kennen tenzij je eens in een budgetbak rommelt. De reden dat de influencers in dit spel zitten lijkt voornamelijk om de verkoop te stimuleren. Ik kende niemand van het rijtje. Ik ben zelf fervent actief in de online wereld en ben toch wel op de hoogte van de grootste influencers. Namen als PewDiePie, Ninja en Pokimane ontbreken hier. De namen die in het spel zitten zijn weliswaar bekend en vermoedelijk ook gekend door de doelgroep van 7-jarigen. De enige die ik kende was Milan Knol, een bekende streamer en YouTuber uit Nederland. Wat verder onderzoek leidde ons naar een pornosite waar een influencer ook actief is. Beetje vervelend voor een game voor een grote publiek.

erotisch

Tijdens het scrollen tussen de personages viel alvast één ding hard op. Aan de vrouwelijke personages werd opvallend meer gewerkt. Ze kijken zwoel en met bijpassende houdingen. Daar kunnen dan uiteraard niet de borsten ontbreken, zeker bij degene die over een grote maat beschikken. Soms lijkt het een modern afkooksel van Playboy Tha Mansion. Voor zo een game is het ook opvallend dat er heuse boobfysics aanwezig zijn. Ze bouncen op en neer bij verschillende bewegingen. Veel van de vrouwen zijn schaars gekleed wat logisch is in een waterparkachtige setting. Het is alleen wel vreemd dat ze zo goed als niets om hun lijf hebben en wederom dat in een spel voor 7jarigen.

ongeïnspireerd

De titel omschrijft het spel in vier woorden. Het spel is absoluut niet leuk om te spelen. Het lijkt me enkel leuk als je nog nooit een spel hebt gespeeld en dit je eerste zou zijn. Dit geldt dan voor kinderen. Echter, als ze al andere titels zoals een Fortnite hebben gespeeld zouden ze dit spel niet uit eens budgetbak halen. Het doel is namelijk de eindmeet van de waterbaan te behalen. Je maakt gebruik van een voertuig zoals een banaan, en speelt gaandeweg meerdere voertuigen vrij. Het lijkt een goedkope kopie van Temple Run.

Dragon Quest XI S – Echoes of an Elusive Age review – Meer dan een echo

Liefhebbers hoeven we niet meer over de streep te trekken, die hebben mogelijks de eerder verschenen Switch-versie al gespeeld. Voor nieuwkomers is Dragon Quest XI S: Echoes of an Elusive Age misschien wel de geschikte game om er hun hart aan te verliezen. Pieter Kesselaers

Dragon Quest XI S: Echoes of an Elusive Age doet goed aan de oren én ogen, of beter nog: het is een genot voor alle zintuigen waarmee je kan luisteren of horen. De wereld zijn gedetailleerd zoals we die nog niet vaak gezien hebben. Je doorkruist landschappen en ontmoet er menselijke en monsterlijke figuren, allemaal zo kleurrijk dat het haast onmogelijk is om je hart er niet aan te verliezen. Als legendarische held lever je een strijd tussen goed en kwaad aan de hand van relatief eenvoudige gevechten. Je huppelt wat rond en met een simpele druk op de knop voer je alternerend een aanval uit. Heerlijk simpel. Magie of een rake zwaardslag maken deel uit van je wapenarsenaal.

tijd nemen

Tegenover het origineel op de Switch komt de PS4-versie met enkele extra’s. Door een simpele druk op de knop kan je overschakelen naar een een tweedimensionale wereld. Deze toevoeging kan leuk zijn voor even, maar daardoor mis je de prachtige omgevingen en personages. Met de instelling ‘Very Fast’, kan je de gevechten versnellen, waarmee je dus op kortere tijd meer gedaan krijgt. Wij raden deze af, omdat je voor Dragon Quest best gewoon de tijd neemt. Ook muzikaal verwelkomen we een nieuwigheid. De soundtrack is nu volledig orkestraal, wat betekent dat de game begeleid wordt door échte muziekinstrumenten.

Rollenspellen zijn per definitie uitgebreid. Vaak in die mate dat je al je moed en tijd moet samenrapen om het einde te halen. Dragon Quest is anders: de game is door zijn boeiende verhaal en charmante graphics interessant van begin tot eind. Met een gameplay van om en bij de honderd uur is dit één van de meest uitgebreide titels van de afgelopen jaren. Je bent ervoor of tegen, want de typische stijl is niet voor iedereen. Je maakt alleen de denkfout om deze titel als kinderachtig te beschouwen, want het verhaal is volwassen opgebouwd.

De charismatische looks verlagen de instapdrempel aanzienlijk voor zij die er zich nog nooit aan waagden. Verplichte kost voor iedere fan van Japanse games en het betere RPG-werk. Bij voorkeur te spelen op de Nintendo Switch, zo kan je er ook tussendoor mee aan de slag.

De kunst van het niks doen

0

We zijn dan toch eindelijk van 2020 vanaf geraakt. Het is voorbij, het zit erop, ‘t is gedaan. Dag en bedankt. Bedankt voor de heads-up Nostradamus en de Simpsons en weet ik veel welk medium dit nog heeft voorspeld. Hebben we ook niet eens een octopus gehad die de toekomst voorspelde? Of was dat enkel voetbalpronostiek? Alleszins was ons leven zo boeiend dit jaar dat we allemaal gefascineerd hebben gekeken naar die documentaire van die kerel met zijn octopus op Netflix. 2020, het jaar waar iedereen Netflix heeft uitgespeeld. Freya Broos

2020 doop ik echt tot het jaar van de bezigheidstherapie. Ik heb ein-de-lijk dingen gedaan die al jaren op mijn to-dolijst stonden en voor de rest heb ik weer heel wat nieuwe hobby’s uitgeprobeerd. Er is toch ook een periode geweest dit jaar waar ik heb gewerkt! Midden zomer tot midden herfst kan ik zelfs zeggen dat ik het semi druk heb gehad. En dat was als zelfstandige wel welkom dit jaar. Vandaar ook mijn afwezigheid in deze column. Heeft absoluut niets te maken met mijn uitstelgedrag en talent om niets af te maken.

Eind oktober belandden we dan toch weer in een periode waarin de dagen in elkaar lijken over te vloeien en alles één lange dag lijkt te zijn. Mijn ritme bestaat tegenwoordig uit: ik sta op en plots is het 16u. Ik heb echt mijn best gedaan er een productievere lockdown van te maken dan vorige keer. Hoewel alle cursussen die ik ging volgen zijn afgelast, probeerde ik toch wat aan zelf-educatie te doen. Naast het Esperanto te leren, die taal die ooit de nieuwe wereldtaal moest worden, heb ik mezelf ook meerdere dagen weten te entertainen met het Aalsters dialect. ‘t zalwel a’a skaan. Ik heb ook veel gelezen, maar ook wel weer veel boeken gekocht, dus die stapel is nog steeds niet kleiner.

En uiteraard: wandelen, dat zijn we weer en masse gaan doen. Verjaardag wandelingen. Kerst wandelingen. Zomaar wandelingen. Goed weer wandelingen. Bos wandelingen. Kroegentocht wandelingen. Ik heb u al lang niet gezien wandelingen. Proficiat met de baby wandelingen. Ik las er vorige week nog een artikel over hoe we massaal de natuur hebben plat gewandeld. Dus blijf a.u.b. op ’t padje want de bomen en planten krijgen stress van onze ontspanning. Er ligt zo veel modder dat ik effectief toch eens wandelschoenen ga moeten aanschaffen want voor teenslippers is het net te koud, en mijn sneakers blijven in de modder hangen en hebben ook niet zo veel grip. Prachtige combo met dat andere talent van mij, lomp zijn.

Voor de rest, dient gezegd, heb ik nooit echt problemen gehad met verveling. Mijn levensmotto is nog net niet: chillen is de kunst van het niets doen zonder u te vervelen. Ik moet toegeven dat ik zonder enig probleem een hele dag, of meerdere, niks kan doen. Dat levert mij mooie eigenschappen op zoals geduld en empathie. Want wanneer je niets doet, dan activeert je offline netwerk in je brein zich, en daar komt je empathie en je creativiteit tot ontwikkeling. En kunnen we dat allemaal niet een beetje gebruiken?

Al bij al klaag ik eigenlijk niet over 2020. Het was een verrijking op vele vlakken zoals mijn eigen geluk maken, dansmoves rond de keukentafel, de slappe lach krijgen op m’n eentje, creativiteit en stilte. Ook mijn gewicht ging erop vooruit van alle kaastaarten die ik heb gemaakt, en in dezelfde trend ook de home workouts. Als er iemand ook niet geklaagd heeft over 2020, dan was het Decathlon wel.

Alleszins voor iedereen een gelukkig Nieuwjaar, niet vergeten op tijd naar huis te gaan en dat de kinderen ook meetellen als knuffelcontact. Vergeet in het nieuwe jaar niet van af en toe eens niets te doen, het komt ons allemaal ten goede.

Zal ik dan zoals iedereen wat goede voornemens voor het nieuwe jaar opsommen? Doe zo voort met dat gelukkig zijn enzo, hopen dat ik in 2021 toch nog eens kleren kan aandoen voor andere activiteiten als naar de winkel gaan of wandelen, meer schrijven, minder uitstellen en dingen leren afma…

Feliĉan Novjaron!
Tot noste joor.

Liefs,

 

 

lees meer van Freya op www.freyabroos.com

Immortals Fenyx Rising review – Fetastisch

Immortals Fenyx Rising, voordien bekend als Gods & Monsters, komt uit de stal van Ubisoft Quebec, bekend van onder meer Assassin’s Creed Oddyssey. Met Immortals Fenyx Rising gaan we ook de Griekse toer op, maar deze keer wel in een kleurrijkere en guitigere setting. Valeska Remmery

Met Immortals Fenyx Rising vertrekken we op een episch mythologisch avontuur in wat lijkt een mix van Assassin’s Creed Odyssey en The Legend of Zelda: Breath of the Wild te zijn. Typhon, één van de gevaarlijkste schepsels uit de Griekse mythologie, is losgebroken en heeft de Griekse goden een hak gezet. Hij zaait verderf waar hij maar kan. De jonge Fenyx spoelt na een schipbreuk aan op het strand van de Golden Isle. Fenyx ontdekt dat alle andere overlevenden en mensen op het eiland versteend zijn en na het krijgen van een profetie en het redden van Hermes besluit Fenyx Typhon aan te pakken en de mensheid te redden. Als speler mag je Fenyx meteen vormgeven qua gezicht, kapsel, huidskleur, haarkleur en kleur ogen. Ook tijdens de game kan je de looks ten alle tijde wijzigen.

Om het eiland te bevrijden moet Fenyx eerst vier goden vrijspelen. Het eiland is opgedeeld in vijf delen, met in het midden een razende Typhon en de omringende vier delen staan elk voor een god die we moeten redden. Het landschap en de invulling van elk gebied is naar het thema van diens residentiele god gezet. Zo zijn er de prachtige natuur en watervallen bij Aphrodite, magnifieke tempels bij Athena, een grauw en gehavend gebied voor Ares en bij Hephaistos krioelt het van de robots en uitvindingen. De volgorde waarop je de gebieden en hun missies aangaat maakt niet uit, de game weet de moeilijkheidsgraad mooi te laten balanceren op je persoonlijke vooruitgang. De goden zelf zijn al hun krachten en herinneringen kwijt, zo is bijvoorbeeld Aphrodite een boom en Hephaistos een robot.

Zeus

Fenyx’ avonturen worden tijdens de game verteld door Prometheus aan Zeus. Je hoort hen de hele game door reageren op gebeurtenissen en dat altijd met een flinke dosis luchtige humor. Dat in combinatie met de kleurrijke setting en guitige personages en wezens maakt dat de game heel erg sfeervol en feel good aanvoelt.

Om onze vier goden te redden hebben we naast een flink pak moed, gelukkig ook enkele wapens op zak: een zwaard, bijl en pijl-en-boog. Qua wapens reageert het zwaard het snelst, maar de bijl doet meer schade. Uiteraard zorgen ook bepaalde combo’s voor betere resultaten. Pijl-en-boog zijn vooral handig voor long range combat, zeker nuttig om bijvoorbeeld al enkele vliegende wezens op veilige afstand om te leggen. Fenyx kan aanvallen af te blokken, behalve roodgloeiende aanvallen, dan is het ontwijken geblazen.

Naast de wapens, zijn er ook tal van goddelijke krachten die je in de strijd kan werpen. Deze krachten speel je gaandeweg vrij als bedanking van de goden die je helpt. Zo hebben we na een tijdje een fenix genaamd Phosphor die we tot aanval kunnen roepen, kunnen we met een zware hamer een flinke klap uitdelen of kunnen we speren uit de grond doen schieten. Al deze krachten gebruiken uithoudingskracht, die je dus regelmatig zal moeten bijvullen, of die automatisch bijvult omwille van geslaagde acties.

verzamelen

Onderweg valt er heel wat te verzamelen door planten te plukken, schatkisten te vinden, appels te rapen – door eerst flink wat in de boom te hakken met de bijl – en struiken te doorzoeken. Fenyx kan tal van dergelijke ingrediënten gebruiken om health en uithoudingsvermogen te verhogen, maar ook om tijdelijk offensief en defensief sterker in de schoenen te staan. Voor een iets groter effect kan Fenyx er een toverdrank van maken. We moesten voor deze ingrediënten af en toe wel even grinden om ze weer voldoende aan te vullen. Ander verzamelmateriaal kan ingezet worden om Fenyx te upgraden wat betreft health, uithouding, materiaal en aantal toverdranken die op zak mogen. In schatkisten vind je ook regelmatig nieuwe armour of een helm, die elk zo hun eigen voordelen bieden. Ook de looks van Phosphor verschillen buiten in uitzicht ook in voordeel.

De combat voelt heel intuïtief aan. Wezens gaan van klein tot reuzegroot, met aan het eind van sommige missies ook nog eens een epische boss fight. Vechten vervalt zelden in button mashing omwille van de verschillende wezens en hun eigen typische manieren. Je leert gelukkig al snel welk type vijand hoe reageert en hoe je daar best op inspeelt met al de mogelijkheden voor handen. Ook red je het niet zonder de goddelijke krachten en potions regelmatig in te zetten, of zonder zou het zo toch een pak moeilijker zijn. Dat maakt in ieder geval dat je tijdens gevechten heel wat verschillende acties en dus knoppencombinaties aanroept, maar dat verloopt gelukkig vingervlug na elkaar.

dungeons

Combat is slechts één deel van de pret. Een tweede deel bestaat uit het oplossen van puzzels. De wereld zelf is niet alleen rijk aan verzamelmateriaal en vijanden, maar ook aan puzzels. Puzzels met aan het einde meestal een handige schat. Er zij ook tal van dungeons in een soort van onderwereld, waarbij er puzzels moeten opgelost worden. Puzzels zijn meestal in een aantal stukken opgedeeld. Het uiteindelijke doel is meestal snel duidelijk, maar om dan alles te verzamelen om de oplossing te verkrijgen is een grotere uitdaging. Zo moet je bijvoorbeeld ballen of kisten verzamelen en deze op de juiste plaats of op een soort van weegschalen plaatsen. Ook moet je wel eens gebruik maken van de pijl-en-boog waarbij je toortsen in vuur en vlam moet schieten, of je doorheen ringen moet schieten binnen bepaalde tijd, of een bord raken om iets in gang te zetten. De puzzels variëren elke keer genoeg om leuk te blijven. In de dungeons zijn veelal grootsere puzzels te vinden dan in de wereld zelf, met meer uitdaging waardoor ze nog meer putten uit je overwinningsdrang.

Om te bewegen over het eiland kan Fenyx niet enkel rondlopen, maar ook zweven, dieren temmen en deze bestijgen, zwemmen en hier en daar zijn er fast travel-punten. Ook kan Fenyx zo goed als overal op klimmen. Klimmen, zweven en zwemmen gebruiken de uithoudingsmeter, zodra deze op is, is het vallen of verdrinken geblazen. Uithouding komt gelukkig snel weer op peil zodra je enkele tellen stilstaat.

Immortals Fenyx Rising is een leuke game met een geslaagde combinatie van soepele combat en inventieve puzzels. De luchtige humor en de sfeervolle en kleurrijke look-and-feel van de hele wereld maken het spelen van de game een erg leuke belevenis.

The Dark Pictures Anthology: Little Hope review – Bloedstollend

Supermassive Games heeft met ‘The Dark Pictures Anthology’ een unieke reeks gecreëerd waardoor ze zichzelf alle vrijheid kunnen gunnen. Is het deze keer wederom een succes of het is een jumpscare te veel? Jeremy Blommaert

Supermassive Games staat gekend om hun sterk intro’s, zowel in Until Dawn als Man Of Medan grepen ze telkens de speler bij de keel. Het legt de verantwoordelijkheid van een andermans leven in jouw handen. Hoe reageer jij? Het kan allesbepalend zijn. Een boodschap die ze met de intro nog duidelijker willen maken dan in de eerdere delen. Na de intro moet je even bekomen. Dan ga je verder, je volgt het verhaal en bouwt een band op met de personages.

Zoals in eerdere delen zijn de meest griezelige delen, de delen waar je groep split. Deze groep bestaat uit een professor en enkele studenten. Een indrukwekkende cast waarbij één van hen, Andrew, een verleden in de Mazerunner heeft. Zoals ik al zei is het spel het meest eng wanneer de groep uit elkaar gaat. Doorheen je avonturen kom je op verschillende plekken terecht die steeds meer de haren op je armen doen rechtstaan.

diepgaand en keuzerijk

Zoals ieder deel kan je in ‘Little Hope’ ook verschillende keuzes maken. Zowel in het vinden van items als conversaties, beide zullen een invloed op het spel hebben. Door het verkennen van gebieden kan je jezelf ook voordelen bezorgen. Op deze manier wordt het verkennen beloond en voelt het niet nutteloos aan. Je kan in het spel ook makkelijk herkennen wanneer je op het punt staat van ‘no return’ dit herken je aan de pijltjes bij een voorwerp.

Het verhaal sleurt je doorheen de spookstas Little Hope en daar ontdek je haar geschiedenis. Deze is iets wat luguber en is gelinkt aan je personages. De manier waarop en enkele andere zaken zal ik voor jullie beleving behouden.

movie night

Net zoals in ‘Man Of Medan’ is er in dit deel ook weer multiplayer beschikbaar. Wederom in de vorm van ‘Movie Night’. Je kan samen met een andere vriend of online het verhaal spelen. Je kiest je personage en van daaruit vertrekt het verhaal. Het coole is dat je simultaan, maar toch apart speelt. Zo kan je in de praktijk het verhaal sneller uitspelen. Al is dit ook een leuk gegeven om het samen te spelen met iemand anders. Mocht je het verhaal nog niet kennen, is dit de ultieme ervaring. Zo kan je achteraf wisselen en zie je wat de andere heeft moeten doorstaan.

Het verhaal biedt heel wat mogelijkheden en keuzes. Afhankelijk van welke keuze je maakt krijg je bepaalde consequenties. Het spel nodigt uit om verschillende keren uit te spelen. Zoals in vorige delen is het met ‘Little Hope’ ook echt aan te raden. Wil je wat griezelen online of samen op de bank? Dan is deze titel absoluut iets voor jou. M

Kingdom Hearts: Melody of Memory – A trip down melody lane

De relatief onbekende symbiose tussen Disneyfiguren en personages uit het Square Enix-universum houdt al vele jaren stand. Met Kingdom Hearts: Melody of Memory kan je alle avonturen op een muzikale wijze herontdekken. Pieter Kesselaers

Wie vies is van videogames, is mogelijk niet vies van Kingdom Hearts: Melody of Memory. Voor de verandering neem je het niet op tegen zombies of ander gespuis, waan je jezelf niet als een held van het voetbalveld of race je niet met een racebolide over het virtuele asfalt. In de laatste nieuwe telg uit het Kingdom Hearts-nest, bestuur je bekende Disneyfiguren door te luisteren naar muziek en op het juiste moment te reageren op datgene er op je scherm afspeelt. Extra leuk voor de fans: de levels zijn gebaseerd op de spelwerelden zoals ze die kennen uit hun favoriete Disneyavonturen. En wie kent Donald Duck, Goofy en consorten niet?

symbiose

Kingdom Hearts pakt het ditmaal anders aan dan we gewend zijn. Noem het gerust een muzikaal actiespel waarin je gevoel voor ritme meer dan ooit van pas komt. Je loopt samen met je sidekicks over een track terwijl vijanden langs voren bestormen. Door de juiste knoppen op de het juiste moment in te drukken, tover je indrukwekkende combo’s uit je vingers. Mis je een knop, dan krijg je zelf een pak voor de broek. De missie eindigt wanneer je met een gevulde levensbalk de laatste tegenstander verslagen hebt. Dat klinkt dan misschien wel een simpel, maar dat is het niet.

De snelheid waarmee je de knoppen ingeeft, hangt af van één van de drie moeilijkheidsgraden. In het begin surf je redelijk vlot door de levels. Snel genoeg zal je merken dat naast gevoel voor ritme, concentratie een even grote rol speelt. Om nog maar te zwijgen over frustratie wanneer je voor de zoveelste keer faalt.

140 nummers

Sommige vijanden hebben meer nodig dan één geslaagde knoppenmix. Je benadert ze in verschillende ronde en leggen pas het lootje wanneer je ze vijf of meerdere keren rammel hebt gegeven. Qua levensduur zit het allemaal wel goed: 140 verschillende nummers die afkomstig zijn uit de vorige delen van de reeks. De levels waarin de bekende Disneyfiguren ten tonele verschijnen, zijn dan weer leuker dan diegene waar de (voor mij) onbekende gamepersonages het voortouw nemen.

Het mes van Kingdom Hearts: Melody of Memory snijdt langs twee kanten. Enerzijds is het bevredigend om een robbertje te vechten met personages die we kennen uit de Disneywereld. Anderzijds zijn de levels niet geïnspireerd genoeg om niet-fans over de streep te trekken. Wie gewoon eens zin heeft in “eens wat anders”, haalt met deze titel zijn slag wel thuis. Dan hangt de levensduur vooral af hoe jij de unieke opzet kan smaken en hoe hard de (on)bekende personages je zullen raken. M

Wie liever de fantasierijke wereld van Kingdom Hearts ontdekt op de gebruikelijke manier, kan kiezen voor Kingdom Hearts 3.

BareFood Giulia: hippe ontmoetingsplaats voor genieters

0

Lange tafels, kunst en dierenschedels aan de muur en uitzicht over het groene Hasseltse Leopoldplein. BareFood Giulia is een concept waar je naast ontspannen in de bar ook kan overnachten. ‘Je moet het hier vooral zien, voelen, horen en ruiken’, vertelt eigenaar Marleen Blonda-Miermans. Pieter Kesselaers

‘Ik denk dat je BareFood Giulia vooral moet zien, voelen, horen en ruiken en dan wordt al snel duidelijk dat we behoorlijk uniek zijn. Je ontdekt altijd wel iets nieuws in onze zaak (zowel wat betreft eten en drank als het interieur) en vaak heb je zelfs het gevoel dat je ogen te kort komt. BareFood Giulia vertegenwoordigt kleur, levendigheid en eigenzinnigheid’, begint Marleen.

op blote voeten

Wanneer je door de zaak rondloopt, merk je al gauw dat het niet zomaar een café is. Welke zaak kan zeggen dat ze twee schommels hebben hangen in hun bar of een enorm grote en kleurrijke kat hebben staan in hun stadstuin? We hebben een unieke en verrassende setting met achter elk kunstwerk en detail een leuk verhaal. Verder willen we BareFood Giulia ook gezellig, warm en toegankelijk houden. Iedere gast moet zich bij aankomst al direct thuis voelen en, bij wijze van spreken, direct zijn schoenen kunnen uitgooien en op blote voeten kunnen rondlopen.’

aanbod

‘Wat betreft ons aanbod, proberen we zoveel mogelijk met lokale producten en leveranciers te werken om het beste te kunnen aanbieden wat Hasselt en weide omgeving te bieden hebben. Maar we zijn natuurlijk levensgenieters die al vele plaatsen over de hele wereld ontdekt hebben en niet bang zijn om te experimenteren met al het lekkers dat de rest van de wereld ons te bieden heeft.’

Giulia heeft verder ook zeven luxueuze kamers voorzien van alle moderne comfort. Boeken kan via de website. M

adres: Leopoldplein 26, 3500 Hasselt
website: www.barefoodgiulia.be
social: www.facebook.com/BareFoodGiuliaHasselt, www.instagram.com/barefoodgiulia

Call of Duty: Cold War review – Geen COD in een zak

Call of Duty: Cold War

Telkens er een nieuwe Call of Duty verschijnt, is het feest. Spelers vanuit alle uithoeken van de wereld verzamelen zich massaal op de servers om elkaar het leven zuur te maken. Call of Duty: Cold War brengt je naar de barre tijden van de Koude Oorlog en is een geslaagd pakket voor zij die op zoek zijn naar een laagdrempelige shooter. Pieter Kesselaers

Om met de deur in huis te vallen: een Call of Duty haal je in huis voor de online multiplayer. Dat is altijd al zo geweest en dat zal altijd zo blijven. Geen enkele andere game slaagt erin om zulke epische gevechten op het beeldscherm te toveren. En hoewel er nauwelijks nieuwigheden te bespeuren zijn, is Cold War gewoonweg een steengoede titel. Om ten volle van de game te genieten, heb je dus een online abonnement en enkele gamevrienden nodig. Je knalt je dan door relatief korte potjes in knappe levels in gevarieerde gebieden.

Die potjes vragen vaak een tactische aanpak. Vooral wanneer je als opdracht krijgt bepaalde delen van de map te veroveren en deze zo lang mogelijk te bemachtigen. Voor spelers die zich liever breinloos een weg omhoog banen, hebben nog altijd de traditionele deathmatch als optie. Daarin neemt iedereen het tegen elkaar op en is een tactische aanpak minder belangrijk. Ook zonder vrienden beleef je plezier aan Cold War.

spionage

Wie zich niet liever niet waagt aan het overweldigende online gedeelte, kan lekker doorzakken in de korte, maar geslaagde, modus voor één speler. Het verhaal draait rond een Russische spion die het op de Westerse wereld heeft gemunt. Als speler doorkruis je de wereld, met een sfeervolle passage in Amsterdam en moet je meer dan ééns doordacht te werk gaan. Ongezien een koffertje bemachtigen in een huis waarin het leven zijn gangetje gaat of geruisloos een vijandelijk kamp infiltreren, doe je best voorzichtig. Het verhaal neemt je bij de hand en de structuur van de levels geeft weinig ruimte om vrij rond te lopen. En eigenlijk is dat helemaal niet erg. Er zijn tegenwoordig al genoeg games om verloren in te lopen. De singleplayer van Cold War is een rollercoaster, geen busritje door de stad.

Call of Duty: Cold War is waar voor je geld. Zoals we zeiden is het vooral de multiplayer die je zal bezighouden. Niet per se door vernieuwingen, want die zijn er nauwelijks, maar wel door nieuwe maps en interessante spelmodi. De singleplayer is dan weer kort, maar één van de betere uit de reeks. M

foesballen

0

Ik kijk zoals iedereen wel eens naar een voetbalwedstrijd. Iedere keer valt het op dat er nauwelijks sprake is van liefdevolle taferelen Er wordt aan truitjes getrokken, op de enkels getrapt en als het wat tegenzit, kopstoten uitgedeeld. Zelfs tijdens een vriendschappelijk potje gaan de poppen maar al te vaak aan het dansen. Heb je ooit al eens dansers of ballerina’s met elkaar op de vuist zien gaan omdat de ene eleganter danst of dieper door de knieën kan? Pieter Kesselaers

Ik wil niet dat mijn zonen hun benen vanonder hun lijf laten schoppen. Ik wil dat ze de benen zelf vanonder hun lijf dansen, op de ritme van het leven. Op de muziek van Bach, kronkelend op de dansvloer, helemaal aan het opgaan in de zoetheid van het artistiek bewegen.

Ik wil niet dat ze hun kop voor de bal smijten, maar vooral hun hoofd erbij houden. Trekken aan de truitjes en broekjes? Respect voor elkanders materiaal is toch het minste wat je kan vragen? Als hij toch voor de sport kiest, dan ik wil dat hij een te snelle tegenstander laat passeren. En dat hij gaat vragen of alles oké is wanneer een speler van de tegenpartij op de grasmat ligt te krepperen. Na de wedstrijd moet hij handjes schudden met de doelman, verdedigers, middenvelders, aanvallers en de hele technische staf. Beleefdheid en respect moet ook tijdens het beoefenen van een sport zo hoog mogelijk in het vaandel gedragen worden. Waarom een uitzondering making wanneer er een voet op de grasmat gezet wordt?

foesbal

Op het moment dat ik de laatste hand leg aan deze column, vraagt mijn oudste zoon of ik met hem kom foesballen. Ik doe alsof ik hem niet gehoord heb. Kom, foesballen, papa. Ik sta op uit mijn stoel, ik draai een pirouette en ik zie een glimlach op zijn gezicht verschijnen. Een lachje van bewondering. Of dat hoop ik toch.  M

Een winter vol verhalen (boekreview) – Hartverwarmend

Om de eenzame wintermaanden te overbruggen, komt uitgeverij Balans met Een winter vol verhalen. Korte verhalen, gedichten, brieven en opstellen met een lengte van maximum vijfduizend karakters vormen een hartverwarmende literaire toverdoos. Pieter Kesselaers

De bestaansreden van het boek is opmerkelijk. Toen duidelijk werd dat we ons nog enkele maanden moeten opsluiten, contacteerde Balans tal van schrijvers. Ongeacht bij welke uitgeverij hun werk al verscheen, leverden zij een bijdrage aan het winterboek. Door de diversiteit aan aan deelnemende auteurs en dat er geen rekening moest gehouden worden met een uitgangspunt, leest in deze uitgave verhalen van uiteenlopende thema’s.

literaire toverdoos

Tientallen schrijvers werken mee aan, zoals de uitgever het zelf noemt, een literaire toverdoos. Frits Abrahams, Tom Lanoye, Cees Nooteboom en Marjoleine de Vos zijn slechts enkele namen van auteurs waarvan je werk kan lezen. Ze schrijven in willkeurige volgorde over kerstconcerten, de Broer van Sherlock Holmes en De Grote Satan. Geen fan van bovenvermelde auteurs? De tientallen andere schrijvers bieden mogelijks wel een boeiend stukje om in vast te bijten.

Vierhonderd bladzijden is voor een geoefend lezer misschien geen leesvoer voor vele maanden, maar dat laat niet weg dat hij er zal van genieten. Een winter vol verhalen is ook niet voor iedereen weggelegd: sommige passages hebben een literair karakter en dat gaat ten koste van de leesbaarheid. Wie boeken als Vijftig Tinten Grijs gewend is heeft mogelijks moeite met het verwerken van de leesstof. Ook het laag aantal gedichten is voor de proza-fan niet meteen een reden om het boek in huis te halen. Als kennismaking met hoogstaande literatuur is deze titel wel een schot in de roos. Even kijken bij welke groep je jezelf rekent en beslis dan of je er al dan niet je zuurverdiende kluiten tegenaan gooit. M

Bestellen kan je onder andere bij Balans.

 

Club Flo: zelfgemaakte dildo’s en VR-porno

0
copyright VTM

In haar eerste eigen programma Club Flo praat Flo Windey vanaf donderdag 19 november om 21.45 over datgene waar doorgaans moeilijk over gepraat wordt. Over seks, drugs en alles wat daarbij hoort. Flo gaat ook zelf de baan op om sekssnufjes te testen en ervaringen uit te wisselen. In de eerste aflevering voert ze meteen de daad bij het woord. Flo maakt haar eigen dildo’s in een sekstoyfabriek, test met Average Rob voor het eerst VR-porno uit en zoomt in op het fenomeen tripsitten. Met Lauren Versnick praat ze over seksuele opvoeding en over ‘de eerste keer’. Pieter Kesselaers

Flo trekt naar de enige sekstoyfabriek in Europa en krijgt er te zien hoe seksspeeltjes gemaakt worden. En nog leuker: ze mag er haar eigen roze dolfijnendildo’s maken. Van sekstoyconsulente Ruud Poppe, aka Miss Poppie, die zelf al oneindig veel speeltjes uitteste voor haar blog, komt ze te weten hoe je nu zelf het juiste speeltje voor je lichaam kan kiezen. Met internetsensatie Average Rob test Flo virtual reality porno uit. En daarbij valt haar één ding op: “Oh my god, ik ben een man! Ik voel mij hier super ongemakkelijk bij. De VR porno die er nu is, is super hard op mannen gericht. Fucking raar dat ik ineens een penis heb.”

copyright VTM

Lauren Versnick

In haar Club ontvangt Flo deze week ook Lauren Versnick, dochter van Lynn Wesenbeek en partner van comedian en presentator Jens Dendoncker. Lauren praat open over de seksuele opvoeding die ze van haar mama kreeg, over haar vrees om voor haar 21ste zwanger te worden, over haar eerste kus en over onenightstands. “Wij waren met drie meisjes thuis – mijn zus, mijn mama en ik – en alles was daar wel bespreekbaar”, vertelt Lauren. “Echt álles. Als ik een leuk avontuur had, werd dat de ochtend nadien breed besproken aan de ontbijttafel. Met mama erbij, zij kon tips and tricks geven.”

Ook het taboe over drugs wordt in Club Flo doorbroken. Flo heeft het met drugsexperte Tina Van Havere van HOGENT over het fenomeen tripsitten. “Dat is zorg dragen voor je vrienden, die onder invloed zijn op dat moment”, vertelt Tina. “Het is een schadebeperkende maatregel waarbij de tripsitter ervoor zorgt dat de anderen geen schade toebrengen aan zichzelf of aan hun omgeving.”

taboes

Taboes doorbreken, daar zorgt ook de 20-jarige Luca voor. Zij werd twee jaar geleden het slachtoffer van een verkrachting en doet haar verhaal bij Flo. Ze leest een zelfgeschreven brief aan haar verkrachter voor.

In de terugkerende rubriek Waisda? krijgen verschillende duo’s elke week een vreemd voorwerp op hun keukentafel. Aan hen om te raden waar dat voorwerp precies voor dient. Ook Mariette, bekend van het VTM-programma De Wereld Rond met 80-jarigen, raadt mee en fronst toch eens diep bij het voorwerp dat ze in de eerste aflevering voorgeschoteld krijgt. M

Baden in (wijn)bubbels

0

Waarom baden met een glas rosé als je kan baden ín een glas rosé. De droom van iedere wijnliefhebber komt uit met deze schuimzeepjes. Naast de geur van rosé wijn, toveren de ballen je bad om tot een waar glitterfestijn. In tijden waarin we het vooral moeten hebben van de kleine dingen, misschien toch eens het proberen waard? Let wel: dronken wordt je van deze badparels niet.

Intussen zoeken we naarstig verder naar de bier- en whiskey-varianten.

Rosé badschuimpjes (Radbag)

copyright Radbag

copyright Radbag

Videogame rond internationale influencers gelanceerd

0

Twintig internationale influencers krijgen de hoofdrol in de nieuwe videogame Slide Stars voor PlayStation 4, Xbox One en Nintendo Switch. Twee Nederlands pronken op de lijst tussen sterren als Demi Rose en Lexi Riveira. Zij krijgen allemaal een digitale make-over. Pieter Kesselaers

In Slide Stars glijdt je op de rug van knotsgekke opblaasfiguren af waterglijbanen. Youtubers, vloggers, modellen fitness-sterren en andere soorten influencers uit diverse landen, mogen zich hoofdpersonages uit de game noemen. Uit Nederland zien we Freek Vonk en Milan Knol. Geen enkele Belg haalde de game.

★ Alan Stokes
★ Alex Stokes
★ Amusementforce Greg
★ Amusementforce Kes
★ ApoRed
★ Ben Azelart
★ Brent Rivera
★ Demi Rose
★ Doctor Mike
★ Enji Night
★ Enya Wandres
★ Holly H
★ Jeff Seid
★ Kat Wonders
★ Luciano Spinelli
★ Lexi Rivera
★ Milan Knol
★ Prof. Dr. Freek Vonk
★ Sveta Bilyalova
★ Veronica Bielik

review

Omdat we zo benieuwd zijn naar de game, zullen we Slide Stars op de testbank leggen. Het resultaat ervan kan je hier volgende week lezen. M

Assassin’s Creed Valhalla (PS4) review – Staat als een trotse Viking (met soms botte bijl)

Je voelt het aan het tintelen van je gamevingers dat de winter in aantocht is. Als vanouds staan de koude maanden garant voor grote releases. Dit najaar verscheen de nieuwe PlayStation én Xbox en we zouden haast vergeten dat er nieuwe Assassin’s Creed op de agenda staat. Valhalla neemt je mee op historische trip naar de vervlogen tijden van de Vikingen. En jij draagt de aanvoerdersband. Of liever: twee bijlen waarmee je alles op je weg in mootjes hakt. Pieter Kesselaers

Door het historisch karakter spreekt Assassin’s Creed een breed publiek aan. Je kon al eens het oude Griekenland doorkruisen en in één van de vorige delen werd Rome aangedaan. Toch waren niet alle delen een groot succes. Spelers verdwaalden in het vorige deel wel eens in de gigantische spelwerelden en technisch verliep niet alles op wieltjes. In Valhalla is het spelverloop opnieuw wat meer lineair, wat betekent dat je een uitgestippeld pad moet volgen. Je hoeft dus geen enorme map te verkennen om uiteindelijk dat ene item of personage te vinden. Het houdt je hand lichtjes vast en laat je los waar dat kan. Hierdoor blijft de vaart erin en is het steeds duidelijk wat de volgende stap in de missie is. Dat wil echter niet zeggen dat je er snel klaar mee bent. Er zijn genoeg zijmissies die de levensduur van Assassin’s Creed Valhalla drastisch verlengen.

Je doorkruist zeeën in een boot die je samen met je clan bemant. Met een start in Rygjafylke, belandt je uiteindelijk in Engeland. Van daar uit vecht je je een weg in vijandelijk gebied in een zoektocht naar de oppervijand en overval je andere gebieden om je Viking te verbeteren. Die gevechten gebeuren veelal zonder al te veel techniek: het is genoeg om je meest scherpe bijl boven te halen en daarmee de opponent in stukken te hakken. Sommige eindbazen vragen een specifieke aanpak, maar vereisen vaak niet meer dan het bovenhalen van je schild of het ontwijken van sterkere aanvallen.

settle down

De game heeft enorm veel in petto. Een groot deel van je tijd zal je spenderen aan het uitbouwen van een settlement, een nederzetting waar uitrustingen en wapens kan verbeteren. Het is een centrale hub waar je al vroeg in de game toegang tot krijgt. Wat begint bij enkele tenten, zal er snel uitzien als een stad die steeds meer mogelijkheden oplevert. Dit is een zeer geslaagde nieuwigheid die we voor het eerst zien in de reeks. Leuk is dat je zelfs feesten kan organiseren, die het hoofdpersonage Eivor tijdelijk sterker maken of die andere bonussen geeft. Maar ook een bakkerij en boerderijen horen tot de mogelijkheden.

Assassin’s Creed Valhalla is in alle opzichten een uitstekende titel. Al hopen we dat toekomstige updates de vreemde keuzes en reacties van de computergestuurde vijanden verbeteren. Maar al te vaak stuiterde een tegenstander meters verder na een contact met mijn bijl en reageerde ze nauwelijks wanneer je ze opzichtelijk benadert. Die oneffenheden vergeet je snel als je aan het bouwen slaagt en jezelf verliest in het knappe verhaal. M

dubbel zoveel spelers

Update 14/11: Valhalla wist op de releasedag twee keer zoveel spelers te activeren als Assassin’s Creed Odyssey, het vorige deel in de serie. “We zijn vereerd door de ontvangst van spelers en enorm trots op wat onze teams bereiken met Assassin’s Creed Valhalla, de game die voortbouwt op het geweldige succes van de eerdere delen in de serie”, aldus Yves Guillemot, medeoprichter en CEO van Ubisoft. “Het uitbrengen van Assassin’s Creed Valhalla op maar liefst zeven platformen in de context van COVID-19, is een ongekende prestatie van alle meewerkende teams over de wereld. We zijn enthousiast om spelers op Xbox Series X|S en PlayStation 5 te verwelkomen met een game die de kracht van deze nieuwe hardware volledig benut. Dit belooft veel goeds voor deze feestdagen, met Assassin’s Creed Valhalla als een van de meest succesvolle games van dit najaar.”

Watch Dogs: Legion (PS4) review – Hack je een weg doorheen een verbluffend Londen

Watch Dogs: Legion werd met bravoure aangekondigd want we mogen deze keer zowaar zelf een legioen aan verzetsstrijders samenstellen. We moeten het voor een keer niet stellen met maar één hoofdrolspeler zoals in de vorige Watch Dogs games. Wij waren alvast benieuwd in hoeverre het rekruteren extra diepgang zou brengen. Valeska Remmery

We bevinden ons in een bruisend Londen in de nabije toekomst. Drones en zelfrijdende voertuigen zijn schering en inslag en de stad is ook niet vies van een hologram hier en daar. De game vangt aan met een aanslag op het parlement. Terwijl wij de boel proberen te verijdelen, veroorzaakt terreurgroep Zero Day alsnog tal van explosies in de stad. Verzetsgroepering DedSec, waarvan wij lid zijn, wordt valselijk beschuldigd van de aanslag. Alsof dat nog niet genoeg is, gaat Londen ook nog gebukt onder het juk van Albion, een private militaire organisatie dat onder leiding van Nigel Cass de rechten van de Londenaars in de kiem probeert te smoren. Maar DedSec blijft niet bij de pakken zitten. Het gaat er alles aan proberen doen om hun prachtige Londen te bevrijden.

5. rekruteren

De game laat je een eerste personage kiezen en vanaf dan kan je zelf aan het rekruteren gaan. Je kan uit zo goed als de hele bevolking kiezen. Je kan simpelweg een dichtstbijzijnde persoon hun info binnenhalen met de gsm. Zo krijg je informatie zoals hun job, hoe ze tegenover DedSec staan en welke voordelen of nadelen ze kunnen bieden. Om hen te laten aansluiten bij DedSec zullen ze telkens een eerder eenvoudig te voltooien missie voorschotelen. DedSec kan een twintigtal personen rekruteren, waaruit je dan kan kiezen om een missie aan te gaan. Neem je een hacker mee die snel kan downloaden, iemand die overal drones kan oproepen of pak je liever iemand mee die wel wat kan incasseren? De keuze is aan jou. Ook is het soms nuttig om iemand in uniform te kiezen, waardoor je minder snel opvalt op een vijandige locatie. We speelden de game uit met slechts een handvol personages uit ons twintig koppen-tellende team. Het rekruteren is wat ons betreft zeker een leuk idee voor wie daar mee experimenteren wil.

Het merendeel van de missies houdt in dat je een zwaarbewaakt gebouw betreedt en daar wat aan het hacken of downloaden gaat. Occasioneel moet je ook iemand uit de klauwen van de vijand redden of een vijandelijk spilfiguur verslaan. Close combat speelt vlot, met de mogelijkheid om aanvallen te ontwijken, waarna je makkelijk kan terugslaan. Er zijn ook enkele wapens beschikbaar, de usual suspects, maar even goed ook een paint gun. De game spelen als breinloze shooter zal je niet ver brengen want het gaat dan soms al snel erg fout. Kom je toch in een schietpartij terecht, dan kan je gelukkig wel schuilen en van daaruit schieten, al ben je daar weinig mee als er vijandige drones in de lucht hangen. Je kan maar beter zien dat je deze laatste kan hacken om ze tegen de vijand te gebruiken of ze simpelweg uit te schakelen.

4. hacken

Gelukkig zijn er op de locaties tal van explosieve vallen die je kan aanzetten om zo al wat vijanden uit te schakelen. Je kan overigens camera’s hacken om de vijand te spotten en eventueel ook zo al wat explosieve vallen aan te zetten. Ook kan je met een spinrobot al wat gaan scouten. Deze robotten kunnen de meeste computers hacken of toegang-badges downloaden, waardoor je voor sommige missies amper zelf het gebouw moet betreden.

De game bevat naast de eerdergenoemde gameplay ook enkele puzzels en specifieke spinrobot missies. Puzzels houden in dat je hackergewijs het netwerk van een locatie moet omzeilen door connectoren zodanig te roteren dat je één lange connectie maakt. Deze puzzels zitten goed en soms uitdagend in elkaar en zorgen voor welgekomen afwisseling. De spinrobot kan je dan weer soms doorheen allerlei schachten en server rooms besturen wat een soort van platformgameplay brengt met eventueel wat gevaren onderweg. Ook deze stukken zorgen voor afwisseling.

3. Londen bevrijden

Bij het afwerken van missies of door Londen uit te kammen, kan je technische punten inwinnen waarmee je upgrades kan kopen. Deze zijn dan ook beschikbaar voor al je teamleden. Dat gaat van upgrades van wapens en spinrobots, tot specifieke skills zoals vijanden lokken naar explosieve vallen of drones hijacken. Deze upgrades vrijspelen valt mooi samen met de lichtjes verhogende moeilijkheidsgraad van de hoofdmissies. De missies voelen echter na een tijdje repetitief aan.

Algemeen gaat het van: camera’s hacken, explosieve vallen zetten, spinrobot inzetten en dan zelf nog even alles gaan afwerken. En zo alsmaar opnieuw. Slechts af en toe zit er eens een uitdagende uitschieter tussen. Ook omwille van de beperkte upgrade-mogelijkheden verandert de gameplay doorheen de game slechts beperkt. Naast de hoofdmissies, zijn er ook tal van zijmissies, kan je even goed ook op café gaan en een potje darts spelen en kan je tal van zaken verzamelen. Het ultieme doel voor wie alles uit de game wil halen, is om alle delen van Londen te bevrijden.

2. wisselvallige AI

De AI van de vijanden is erg wisselvallig. De ene keer kunnen ze je allemaal komen aanvallen en leg je al snel het loodje en de volgende keer zien ze zelfs van op een paar meter hun collega niet neergehaald worden. Ook trekt de vijand zelden zijn wapen, zolang ook jij dat niet doet. Dezelfde wisselvallige AI geldt ook bij de drones. Zij zijn de ene keer al wat makkelijker te ontwijken dan de andere keer. Enkele keren hadden we voor dat we in een eerste poging snel het leven laten omdat we zo hard worden aangevallen, om dan in een volgende poging bijna met de vingers in de neus de missie te vervolledigen. Dat voelt niet echt fair aan. De game crashte ook enkele keren wanneer we teruggingen naar het beginscherm, waarbij we gelukkig geen progressie kwijt geraakten.

1. memorabel

Het verhaal van Watch Dogs: Legionboeit met momenten, er zitten enkele memorabele stukken in, maar het houdt je niet de hele tijd in de greep. Ook het feit dat je met verschillende personages speelt, doet je minder meeleven. Wat je wel kan doen om je personages wat meer de jouwe te maken is kledij en accessoires kopen, met geld dat je verdient bij missies. Londen zelf ziet er prachtig uit en voelt erg levendig aan. Er lopen veel mensen, er is veel verkeer, we zien regelmatig Albion-soldaten inwoners lastigvallen en op de Thames is er bootverkeer. De Londense dialecten zijn wel wat wennen, maar dat hoort er nu eenmaal bij als je in Londen bent.

Het is heerlijk om in een digitaal Londen te vertoeven. De bekende gameplay van de Watch Dogs-franchise is nog steeds aanwezig en blijft entertainen. Maar Ubisoft laat steken vallen wat betreft het repetitieve karakter van de missies en de willekeurige AI. Het Legion-aspect voelt spijtig genoeg meer aan als een mogelijkheid voor wie meer diepgang wil, dan een volwaardig uit te diepen sleutelelement in de game. M

PAW Patrol: Mighty Pups Save Adventure Bay (PS4) review – Zet je kleuter aan het werk

De heldhaftige puppy’s van PAW Patrol zijn misschien wel dé bekendste speelgoedfiguren van de voorbije jaren. Ze komen in de vorm van pluche dieren, puzzels, eetgerei, en zo kunnen we nog wel even verder gaan. Maar ook in videogames. Het spreekt voor zich af dat deze alleen geschikt zijn voor de jongste gamers. Ondergetekende offert zich op en krijgt voor één keer de hulp van een 3,5-jarigeWant ik heb iemand nodig met wat ervaring. Pieter Kesselears

Op het doosje staat in grote letters dat de nieuwe telg geschikt is voor spelers vanaf drie jaar. Veel videogames dragen dit label, maar zelden zijn ze ook écht speelbaar voor kleine handjes. De expert (die met een pyjama van maatje 104 waarop politiehond Chase afgebeeld staat) van dienst heeft al vaak toegekeken hoe de manschappen van aanvoerder Ryder branden blussen en katjes uit een boom redden.  Maar nog nooit heeft hij het heft zelf in eigen handjes genomen. Vanaf het moment dat hij zijn geliefkoosde vriendjes ten tonele verschenen, was hij nauwelijks nog weg te slaan.

samen!

De kracht van PAW Patrol: Mighty Pups Save Adventure Bay zit hem niet zozeer in de gameplay, maar wel op de manier waarop je samen kan werken om de missies tot een goed einde kan brengen. Terwijl je dreumes een pup bedient, neem jij controle over de andere. Met een simpele druk op de knop wissel je van personage. Weet hij het even niet meer? Je helpt hem eenvoudig uit de nood, waarna hij weer snel verder kan. Een onmisbare feature die knap is ingeschat door de makers. Ook de kleurtjes van de PS4-controller die veranderen bij het kiezen van een pup, is een leuke extra.

helden

Het spel is opgebouwd uit hoofdmissies en optionele zijmissies die je via het hoofdmenu kan oproepen. De missies worden gespeeld met vooraf bepaalde figuren, zoals we die kennen uit de reeks. Je kan deze aanvatten met één of twee spelers. Iedere puppy loopt en springt op een identieke manier. Alleen zal er op de cruciale momenten beroep kunnen gedaan worden op superkrachten. Met Rubble til je zware obstakels weg, Evert heeft een aanval waarmee je lava kan bevriezen en op Skye kan je rekenen als het in de lucht te doen is. Om te gebruiken, volstaan bepaalde knoppencombinaties. Deze zijn niet altijd even haalbaar voor kinderhanden, maar zijn vaak succesvol mits wat begeleiding. We gokken dat PAW Patrol: Mighty Pups Save Adventure Bay zelfstandig speelbaar is vanaf een leeftijd van zes jaar. De instructies die op het scherm komen zijn dan wel in het Nederlands, begrijpend lezen en luisteren is toch wel handig.

niet mis mee

De opzet van de missies laat weinig aan de verbeelding over. Zo zal je je weg moeten banen door gebergten, sneeuwlandschappen of een dorpsplein. Qua variatie mocht het wat meer zijn. Hierin verzamel je koekjes en ontmoet je personages uit de serie. Je springt je een weg door de levels. Na een tweetal uurtjes heb je de eindmeet bereikt. Je mag die duur verdubbelen als je alle hondenkoekjes wil verzamelen. Verdubbel nog maar eens als je alle minigames tot een goed einde gebracht hebt.

PAW Patrol: Mighty Pups Save Adventure Bay is geen game waar je speciaal een spelconsole voor in huis haalt. Het is wel een spel waarmee je je kleuter klaarstoomt voor racen in snelle bolides, met Messi Real Madrid op een hoopje dribbelen en overlevingstochten doorheen post-apocalyptische werelden. Verder komen alle figuurtjes er op hun beurt aan te pas en is je broekenman nog wel even zoet met de minigames. Nee, met PAW Patrol is niets mis. We zouden zelfs durven stellen dat er momenteel geen leukere game is voor de allerkleinsten. Dat vond de man in Chase-pyjama ook. M

DIRT 5 (PS4) review – Hoge fun factor

De DIRT- en Dirt Rally-franchisen zijn voor sommigen moeilijk van elkaar te onderscheiden. Dirt Rally is een simulatie in de geest van de legendarische Colin McRae-games. De DIRT-reeks bestaat uit arcade gerichte games die Codemasters volgens mij gebruikt als experiment voor nieuwe off-road-racegame ideeën. Alain Van Der Steen

Al na de eerste races in de carrière-modus kan ik het gevoel niet van me afschudden dat ik deze game al eens eerder speelde. De brede keuze aan wagens, de ongeïnspireerde carrière-modus die enkel een reeks opeenvolgende korte races is en het gebeuk en geduw van de tegenstanders. Het deed ons wat denken aan Project Cars 3.

Dude

Waar in DIRT 3 en DIRT 4 niet alleen pure rally en rallycross aan bod kwamen, is rally in DIRT 5 verdwenen. Bovendien is het in de presentatie, de muziek en de commentaren duidelijk dat men met deze reeks vooral op de Amerikaanse markt mikt. Het klinkt en oogt over de top en bombastisch … je houdt ervan of niet.

Je merkt ook in het type races dat het “USA al the way is”, zelfs zonder dat je om de haverklap wordt aangesproken met “dude”. Behalve de gekende gymkana, land rush en rally raid, heb je nu ook ijsraces, die voornamelijk plaatsvinden op Amerikaanse bodem, en de sprint cars. Die laatsten rijden op een zanderige oval en kan je het best beschrijven als een grote vleugel met een auto onder. Een leuke toevoeging maar bijzonder moeilijk te besturen. Dat is in elk geval niet zo in de andere reeksen. De besturing is eenvoudig, met een leercurve van nihil, waardoor een loodzware pick-up mastodont nauwelijks anders aanvoelt dan een lichtvoetige jaren negentig rally gazelle. Maar goed, misschien is dat in een arcade racer niet zo belangrijk.

het oog en oor wil ook wat

Grafisch oogt het over het kleurrijk en mooi, maar nergens spectaculair. Het dynamische weer en tijd wordt dan weer super op je netvlies geprojecteerd. Ook het geluid gaat een beetje alle kanten op qua kwaliteit. Tijdens het racen klinken de auto’s best wel aardig, maar wanneer je door een diepe plas rijdt hoor je daar helemaal niets van. Ik zet normaal de muziek af tijdens het racen maar dat moet je met DIRT 5 niet doen. De muziek van de het menu gaat naadloos mee over in de race en wordt verspreid over het circuit. Zo hoor je de muziek ook meer of minder afhankelijk waar je je op de baan bevindt. Het is slechts een detail maar geeft wel een extra feel aan het geheel.

fun

De echte fun vind je DIRT 5 niet zozeer in de single player maar wel binnen het online luik. De tracks, de setting, de auto’s, het is gewoon geknipt voor een potje ongegeneerd online rossen met wat vrienden terwijl je onderweg wat onderdelen en verf ruilt. En dan heb je nog Playgrounds. Hier kan je naar hartenlust zelf tracks in eender welke discipline creëren en publiceren. De daaraan gekoppelde online leaderboards zorgen ervoor dat je blijft spelen tot je zeker weet dat je echt geen tiende sneller meer kan.

eigen pad

Ondanks de bombastische toeters en bellen voelt het soms wat flets aan en ondanks de hoge fun factor heeft de game ook iets klinisch. Het voelt een beetje té professioneel aan en een beetje zielloos. Hou je echter van puur arcade raggen met offroad auto’s in een kwalitatieve game? Dan loont DIRT 5 zeker de moeite. M