home Blog

NieR Replicant review – op zijn eigen manieR

De originele NieR scheerde geen hoge toppen, maar na een succesvolle opvolger (NieR Automata) waren we best benieuwd om de vernieuwde versie van het origineel aan de tand te voelen. Valeska Remmery

De originele NieR (Gestalt) game zag in 2010 het eerste daglicht. Japan kreeg helemaal exclusief ook nog een andere versie van de game: NieR Replicant. Het grote verschil tussen Gestalt en Replicant was de protagonist. Terwijl je in Gestalt in de huid kroop van een gespierde veertiger die zijn dochter probeerde te redden, was de hoofdrolspeler van Replicant een tengere jonge kerel die zijn zus probeerde te redden. Die laatste versie werd nu onder handen genomen en zo krijgen we de jonge hoofdrolspeler nu voor het eerst in het Westen.

NieR Replicant ver. 1.22474487139 is volgens de makers niet zozeer een remake van Replicant, eerder een geüpdate versie van het origineel. Dit uit zich onder meer in een audiovisuele upgrade. Zo werden de personages opnieuw uitgetekend en zitten er nieuwe cut scenes in. Meten met de betere PS4 games lukt niet, maar het ziet er in ieder geval beter uit dan het origineel. Ook de voice acting werd vernieuwd en er werden meer ingesproken dialogen toegevoegd. Functioneel gezien is het meest interessante aan de update dat de combat vlotter loopt. Het verhaal zelf biedt nagenoeg hetzelfde dan het origineel, met als extra een gloednieuw extra einde (er zijn meerdere eindes). Het feit dat je voor het eerst in de huid van de jonge protagonist kruipt verandert de belevenis natuurlijk ook voor wie de originele game speelde. Wat ons betreft in de positieve zin.

schaarsgekleed

Als speler kruip je in de huid van een jongeman die voor zijn jongere zus Yonah zorgt. Yonah is besmet met de Black Crawl, een schijnbaar ongeneeslijke ziekte. Hij ontdekt een levend en vliegend boek genaamd Grimoire Weiss die de sleutel heeft tot de genezing van Yonah. De protagonist en Weiss trekken er samen op uit om hiervoor de nodige Sealed Verses te verzamelen. Maar een heleboel Shades, een soort van schaduwmonsters, lopen hen danig in de weg.

In het verhaal ontmoeten we een jonge Emil, die met z’n ogen mensen kan doen verstenen. Emil zit al jaren geblinddoekt opgesloten in een groot mysterieus herenhuis. Zijn krachten kunnen gelukkig handig worden ingezet terwijl er gevochten moet worden. Ook een jongedame genaamd Kainé voegt zich bij het team. Met z’n drieën proberen ze het lot van Yonah, maar ook van tal van andere mensen, in eigen hand te nemen. Het is een leuk allegaartje: een schuchtere Emil, een stoere schaarsgeklede Kainé, onze heldhaftige jonge held en een pratend boek. Niet het meest voor de hand liggende team, maar het werkt, zelfs erg goed.

De combat verloopt vlot en je rijgt makkelijk mooie combo’s aan elkaar. Je kiest welk wapen je op hand wil nemen en kan het nog wat buffs geven en upgraden (tegen een prijs). Grimoire Weiss kan ook magische aanvallen aanleveren, zij het op commando. Het wisselen tussen wapenaanvallen en magische aanvallen verloopt erg vlot en zo doet deze versie het beter dan het origineel. Is Kainé of Emil mee in combat, dan vechten zij automatisch mee. Je kan allerlei potions op zak nemen, waaronder health potions, maar ook drankjes om je aanvallen voor korte tijd te versterken, of de aanvallen van je vijand net te verzwakken.

Het kleinere gepeupel verslaan onderweg voelt na een tijdje wat overbodig, maar uiteraard houdt niets je tegen om hen voorbij te lopen. Kleine en grote boss fights weten gelukkig wel voldoende te boeien, en verschillen dan vooral qua aanval naar jou toe. Richting hen komt het altijd wel neer op kritieke punten hitten om hen zo in fases te verslaan. Veel bewegen en uitzoeken welke aanval het meest effectief is, is daarbij van belang. Een geoefend gamer hoeft niet echt te vrezen.

De wereld van Nier Replicant is mooi onderverdeeld in locaties die hun eigen thema en soms ook type gameplay hebben. Zelf woon je in een dorp met winkelstraat en bibliotheek met prachtige grasvelden rondom. Hier vertrekt het verhaal veelal. Er is een havenstad niet ver weg waar er ook wat avontuur te beleven valt. In een naburig bos bevindt zich een kleine beschaving, waar de gameplay zich vertaalt in pure text adventure. Daar krijg je bijvoorbeeld wat raadsels, pure tekst, voorgeschoteld.

variatie troef

Trek je doorheen de woestijn dan bereik je een tempel waarin een gemaskerd volk leeft. Ook is er bijvoorbeeld nog een berg met een verlaten fabriek waar je dungeon crawler-gewijs de verdiepen kan betreden. Kortom, een handjevol plaatsen om tal van missies te ondernemen, met een welgekomen verscheidenheid aan gameplay. Dat is dan wel de zijmissies niet meegerekend. Meestal gaat het in de zijmissies simpelweg om voorwerpen verzamelen en ze ergens afleveren. Dat boeit gewoon niet echt.

Niet alleen de gameplay varieert, maar ook de camerahoek. Veelal speel je third person met de camera achteraan, maar soms verandert de game naar side scroll of topdown view. Side scroll view gebeurt meestal wanneer je in een gebouw loopt, bij topdown view mag je meestal aan het puzzelen gaan. De verscheidenheid aan gameplay en camerahoeken voelt alleszins verfrissend aan. De soundtrack is overigens meesterlijk, buiten één deuntje dat ons al snel tegenstak.

NieR Replicant ver.1.22474487139 weet je door de variaties aan gameplay, maar nog wel het meeste door het verhaal en de sfeer, in de ban te houden. Of de game voldoende boeit om alle eindes te spelen zal vooral afhangen van je eigen nieuwsgierigheid.

Outriders review – shooter uit Hollywood

De aarde is naar de bom, de mensheid heeft de planeet helemaal uitgeput en gaat elders op zoek naar grondstoffen. Twee schepen worden de ruimte ingestuurd. Een eerste wordt vernietigd en jouw schip crasht in een verscheurde wereld genaamd Enoch. Na een slaap van dertig jaar ontwaak jij, de laatste Outrider. Jeremy Blommaert

classen en de wereld

Eenmaal je de proloog voltooid hebt, krijg je de keuze uit vier klassen. Technomancer, een ondersteunende klasse die één van de belangrijkste rollen in een team kan vervullen. De pyromancer is de tweede keuze, de ultieme mogelijkheid om vuurtje stook te kunnen doen. Eén van de meest fijne class voor mij persoonlijk om te gebruiken. De derde keuze is Trickster, manipuleer de tijd in jouw voordeel om kort en krachtig toe te slaan. Een class die alom geliefd is door de skills en manier van spelen. Tenslotte heb je de Devastator, de tank class. Met de kracht van aarde veroorzaak je aardbevingen of word je een variant van The Thing uit Fantastic Four.

De wereld zelf is zeer interessant en mooi weergegeven. Van steden en woestijnen tot uitgestrekte bossen. De verschillende levels zien er telkens anders uit waarbij ook de vijanden variëren.

verhaal met potentieel

Wat deze game gemeen heeft met veel andere titels van het genre is dat het verhaal niet goed is. Wanneer je als storyteller grijpt naar de meest typische Hollywood-clichés, begeef je je op een dunne lijn, hier maken ze het erger door er zelf de draak mee te steken. Het verhaal neemt zichzelf simpelweg niet serieus. Telkens wanneer het interessant wordt en je inleeft, doen ze alles te niets met een kogel in het hoofd. Dat mag je letterlijk nemen, er worden van heel wat personages met een kogel door het hoofd afscheid genomen. De personages zijn wel interessant en gevarieerd. Naarmate het verhaal verder gaat leer je steeds meer intrigerende figuren kennen waardoor je meer wil weten en ontdekken.

customisatie

Doorheen het verhaal reis je met een truck en deze kan aangepast worden. Je kan wielen, en verschillende aanpassingen voor je carrosserie vrijspelen. Indien je het verhaal met meerdere classes wilt voltooien, kan je zo iedere ervaring net dat tikkeltje anders maken. Datgene wat de game het beste doet, zijn de mogelijkheden om een zogenaamde build te maken. Het houdt dus niet alleen op bij het tweaken van je voertuig. Door het aanpassen van je uitrusting en wapens, kan je bepaalde stats verbeteren. Die zorgen dan bijvoorbeeld voor meer uithouding en aanvalskracht.

conclusie

Outriders is een uitstekende shooter die bepaalde dingen goed uitvoert. Het verhaal laat wat te wensen over en mocht zich toch wat serieuze nemer. Dit kan demotiverend werken voor een speler om überhaupt door te gaan. Ondanks een gelijkaardig coversysteem als The Division is dit geen passieve shooter: het spel nodigt je bewust uit om agressief te spelen. Dit maakt de game minder repetitief dan andere titels in het genre.

Zin om na het lezen van de review met Outriders aan de slag te gaan? Check dan onze Instagram via @Mensroom.be. We geven exemplaren weg voor de Xbox One en PlayStation 5.

It Takes Two – Ongeziene multiplayerervaring

Games die je samen op de bank speelt, met een bak bier tussen de benen en grote bak popcorn op de salontafel genieten onze voorkeur. Onze absolute voorkeur. Nu samenkomen niet meer mag, bestaat er gelukkig nog zoiets als een online multiplayer. Dat is samen spelen met bier en popcorn op de salontafel, maar dan toch apart. Genoeg geleuterd: It Takes Two is zo’n titel die je met twee moet spelen. En we benadrukken ‘moet’. Pieter Kesselaers

Ontwikkelaar Hazelnight bracht paar jaar geleden de co-opgame A Way Out uit. Een titel die je niet alleen kon spelen, maar samen met iemand moest doorlopen. Tot nu toe is de game slechts de enige titel op Meroo met een perfecte score. Niet om zijn graphics, niet om zijn verhaallijn, maar eerder als statement om nog meer zulke fantastische ervaringen te gaan maken. Hazelnight heeft de boodschap begrepen en komt nu dus met It Takes Two. Een heerlijke platformtitel waarin je samen als poppen op avontuur gaat in een verrassend volwassen setting. Een ruziënd koppel werd door een magische spreek in poppen veranderd, waarin ze de opdracht krijgen om weer met elkaar te verzoenen. De game draait niet alleen om samen werken, maar ook om communicatie. Laat dat net twee oorzaken van een scheiding zijn.

Cody en May

Zoals gezegd speel je met twee. Dat kan naast elkaar op de bank zijn of online. Beide spelers kiezen een personage en gaan er volgens mee aan de slag. Omdat je in splitscreen speelt, zie je ook de acties van je vriend volgen. De game is zodanig opgebouwd, dat je afhankelijk van die keuze een totaal andere beleving ervaart. Zo neemt Cody vaak het vertrouw als er kracht bij komt kijken en is May eerder voor het preciezere werk. De game speelt zich af in een enorm gevarieerde spelwereld. Van een kussenkasteel, tot een garage en van een holle boom tot een besneeuwd landschap. Je doorkruist ze terwijl je onderweg eenvoudige, maar uitdagende puzzels oplost.

opdrachten

Deze opdrachten moet je samen tot een goed einde brengen en zijn één voor één fantastisch uitgewerkt. Je hoeft overigens niet voortdurend samen te werken, want in de verborgen minigames laten je het in korte sessies tegen elkaar opnemen. Touwtrekken en een potje gamen op een oude spelconsole passeren onder andere de revue. Want zelfs de beste koppels maken nu en dan ruzie, toch?

De puzzels doen denken aan een betere platformgame en vraagt vaak het betere klim- en springwerk. Maar vaak is nauwkeurigheid en communicatie toch de sleutel tot succes. Ieder level kent op het einde een eindbaas, die geïnspireerd zijn voorwerpen uit de leefwereld van de twee hoofdpersonages of Rose. Je neemt het op tegen de favoriete knuffelbeer, tegen een opstandige gereedschapskist en ga zo maar verder. Allen vragen ze een aparte techniek, maar één ding staat steeds centraal: je kan het wel raden. Tegenwerken is nefast voor het verder komen in het verhaal.

Onze handen kriebelen om weer een perfecte scoren te geven. It Takes Two is dé multiplayergame bij uitstek en doet zelfs nog beter dan A Way Out. Speel het met je zoon, dochter of gewoon je vriend uit de kroeg. Plezier gegarandeerd! Tien op tien.

 

Trolls: Wereldtour review – Van geen kleintje vervaard + wedstrijd

REview Trolls Wereldtour

De originele Trolls, de kleurrijke popjes met hoge kuiven, dateert uit 2016 en werd verrassend genoeg een muzikaal hoogstaande film. Het vervolg is nu beschikbaar op DVD en Blu-ray. Pieter Kesselaers

Trolls Wereldtour is ontwikkeld door de makers van onder andere Kung Fu Panda en Madagaskar. Ook Shrek werd gemaakt door de creatieve geesten van DreamWorks. Eén voor één films die audiovisueel hoge ogen gooiden.

Het is koningin Poppy die samen met haar gekleurde vriendjes strijdt voor meer diversiteit. Poppy gaat samen met haar vrienden op avontuur om de wereld te herenigen met knuffels. De rassenstrijd wordt voorgesteld aan de hand van zes verschillende muziekstellen, met elks hun normen en waarden. Funk, Country, Techno, Klassiek, Pop en Rock passeren de revue. De prent is een muzikaal schouwspel die zelfs bij de meest stijve harken de benen zal doen wiebelen.

cast

Dit personage wordt in de Engelstalige versie ingesproken door Anna Kendrick. Justim Timberlake en Kelly Clarkson zijn twee andere noemenswaardige namen die hun stemmen aan deze nieuwe Trolls verleenden. Kendrick speelt ook op muziek vlak een grote rol. Samen met onder andere Timberlake is ze verantwoordelijk voor de halve soundtrack. Wie de Nederlandse versie bekijkt, herkent misschien wel Sharon Doorson en Buddy Vedder.

Trolls Wereldtour is misschien geen titel die je openduwt wanneer je hem ziet passeren op een ondemand-platform. Maar het is wel een film die zorgt voor positieve vibes en een frisse kijk op de problematiek rond diversiteit. En laat dat nu datgene zijn wat de wereld kan gebruiken.

Wil je kans maken op een DVD van Trolls: Wereldtour? Kijk dan vanaf 2/3 op onze Instagram-pagina voor de instructies.

Hoogdagen

0

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: “Aangenaam, ik ben Freya, 31 jaar.” Ik voel het, dat volwassen worden is in zicht, alle hens aan dek! Maar voor de rest nog steeds geen vast inkomen (thank you corona), nog steeds geen huis (hoewel dat bijna anders was geweest), nog steeds geen relatie (thank you corona. Ok, ook wel een beetje thank you mezelf), en dus ook nog steeds geen kinderen (thank God). Enfin, you get the picture: nothing has really changed that much, and everyhting has changed. Freya Broos

Het zijn vooral kleine dingen die veranderd zijn. En veel kleine dingen samen, maken wel een groot geheel. Vanbuiten is er misschien niet zo veel veranderd, maar vanbinnen is er een nieuwe wereld gebouwd. In mijn opinie, wat ik hier toch luidkeels mag verkondigen, heeft het corona-jaar ons vooral geleerd om terug dichterbij te kijken. In plaats van verre reizen, grote festivals, en grote bewegingen, werden we verplicht om het geluk in onze bubbel te zoeken. Terugkeer naar de kleine dingen en merken hoe mooi dat ook allemaal kan zijn. Hoe mooi de wandelingen om de hoek zijn, hoeveel voldoening die nieuwe hobby je geeft, en hoe waardevol sommige dingen waren waar je al lang niet meer bij stil stond.

koken

Ook voor mij is het even geen halve wereldbol afstruinen. Nu al die grote dingen wegvallen, komt er ruimte om de kleine terug te zien. Zo blijkt dat mijn simpele leven vol hoogdagen zit. Ik beleef tegenwoordig hoogdagen door bijvoorbeeld een kader omhoog te hangen. Daar kan ik dan een week gelukkig van zijn. Hoogdag wanneer de zon warm straalt in februari. Hoogdag wanneer ik helemaal uitgeslapen wakker word. Hoogdag als ik nieuwe mensen leer kennen die me verrijken. Hoogdag als de kaarsen goed ruiken. Hoogdag als ik een roodborstje zie. Hoogdag als ik gezond gekookt heb. Hoogdag bij verse lakens.

Wekelijkse hoogdag: donderdag. Dan was ik mijn haar. Of had je nu echt iets spannends verwacht? Het is ook een beetje een maatstaf voor vriendschap geworden: echte vrienden weten wanneer mijn haar-was-dag is. Het is trouwens jarenlang om de vijf dagen geweest, maar vanuit ecologische redenen heb ik dat met veel volharding verlengd naar een week. Kan je je voorstellen hoeveel dagen ik hiervoor met vettig haar heb rond gelopen? En dat allemaal om 24 wasbeurten per jaar uit te sparen. Weet je wel hoeveel water en bussen shampoo dat zijn? Trouwens, als grote fan van Moeder Aarde en in de strijd tegen plastiek, juich ik die shampoo bars heel hard toe. Ik herhaal: veel kleine dingen samen, maken wel een groot verschil.

hoogmaand

December is dan eerder een hoogmaand door al die kerstversiering. Je kan je geen grotere fan van kerstlichtjes inbeelden. Voor mij liefst kerstverlichting het jaar rond. Maar de absolute hoogdagen waren toch wel de sneeuwdagen van twee weken geleden. Dat is elke ochtend naar buiten kijken en puur geluk voelen door de eerste zonnestralen die de sneeuw doen glinsteren. Sneeuw brengt voor mij magie in de lucht, misschien iets te letterlijk want ik word helemaal hyper van sneeuw. Lees: mijn stem krijgt het enthousiaste gepiep van een zesjarig meisje dat net een konijntje krijgt. Mijn vrienden willen blijkbaar mijn spraakberichten niet meer afspelen omdat ze al weten dat het gewoon een schel geroep over sneeuw gaat zijn. Ik kan het je echt op een papiertje geven, je hebt nog nooit iemand met een koude allergie zo blij gezien met sneeuw. Of misschien gewoon: iemand zo blij gezien met sneeuw.

Ik moet toegeven, wanneer de wereld om me heen zo wit geschilderd wordt, dan durf ik wel eens te verlangen naar iemand om nachtelijke sneeuwwandelingen mee te maken. Dat brengt me bij nog zo’n hoogdag: Valentijn. Wat ik in eerste instantie een mindere hoogdag zou noemen vanwege het confronterende effect. Het raakt me op een gevoelige plek, want soms borrelt er al eens eenzaamheid op uit de diepe spelonken van mijn onzekerheden. Het gaat hier niet om de eenzaamheid vanuit het zoveel alleen thuis zijn, want daar geniet ik wel van. Het gaat hier over eenzaamheid vanuit een bepaald gemis. Niet iets dat mijn leven overheerst, maar een gemis dat soms opduikt wanneer je bepaalde momenten, zoals hoogdagen, zou willen delen met iemand. De wereld en het leven delen met iemand.

kerstlichtjes

Eenzaamheid is niet bepaald een aangename emotie om te ervaren, en desondanks is ze eigenlijk wel heel mooi. Want net zoals andere ongemakkelijke emoties laat eenzaamheid je groeien. We hebben echter nogal de neiging om eenzaamheid te ontvluchten en op te vullen. Dat is menselijk. Maar eenzaamheid geeft je de ruimte, als je het aangaat, om naar jezelf, je leven, je patronen te kijken. Het laat je naar binnen keren. Die confrontatie met jezelf af en toe, dat is nodig. Dus ongemak, daar moet je je tijd voor nemen en heel aandachtig naar luisteren. Het is een hoogmis in de wetenschap van onszelf.

Conclusie: van kleine dingen kan je echt wel gelukkig worden. Van grote ook. Maar als je de kleine dingen al niet meer ziet, is de kans klein dat de grote ooit genoeg zullen zijn. Blijkt dat eenzaamheid en andere ongemakken heel goed voor je zijn.

Koop shampoo bars, dat is beter voor het milieu.

En ook, kerstlichtjes is life.

 

Liefs,

 

‘Als je van spelen leren kan’ van Nele Flamang (boekrecensie)

0
Als je van spelen leren kan

Door de drukte van het leven zien we wat ons het meest dierbaar is over het hoofd: onze kinderen. In haar nieuwe boek Als je van spelen leren kan, beschrijft Nele Flamang het nut van het spelen met je kinderen. Het loont de moeite om er dagelijks tijd en ruimte voor vrij te maken. Pieter Kesselaers

Als je van spelen leren kan van Nele FlamangIn de bestseller van Nina Mouton over Mild Ouderschap werd mij onlangs duidelijk hoe belangrijk verbinden is. Kijken naar wat je kind nodig heeft, op zoek gaan naar de emotie achter het gedrag en van daaruit handelen. Ik was helemaal verkocht toen ik door haar ook de term zelfzorg ontdekte. Je kan pas voor een ander zorgen als je genoeg aandacht aan jezelf geeft en luistert naar je behoeften. Logopediste Nele Flamang is zelf instructrice Aware Parenting en is gespecialiseerd in verbindend opvoeden, en spelen.

spelvormen

En niet zomaar spelen: je volledige aandacht schenken aan de momenten waarop je kind zichzelf ontdekt aan de hand van spel. Met de theorie van ontwikkelingspsychologe Aletha Solter beschrijft ze de verschillende spelvormen zoals het machtsomkeerspel. Kort uitgelegd is dit een situatie waarin het kind de touwtjes in handen neemt en jij als ouder geleid wordt. Bij ingrijpende gebeurtenissen kan een rollenspel dan weer nuttig zijn. Het boek staat vol concrete voorbeelden en verhalen die meteen toepasbaar zijn. Zo passeert de snottebellentaart de revue en ontdek je hoe je kan omgaan met trauma’s en de komst van een tweede kind. Het gaat dus allemaal een stukje verder dan spelen. Wij denken alvast twee keer na wanneer onze zonen vragen om voor de zoveelste keer een blokkentoren te maken. M

‘Als je van spelen leren kan’ is onder andere te koop bij Standaard Boekhandel

Meer info over Nele Flamang

Compaan legt brug tussen generaties: ‘Kijk! Moemoe wil videobellen’

0

Onze (over)grootmoeder is net zoals haar leeftijdsgenoten: ze zit vaak eenzaam in haar kamer, leest de Dag Allemaal, kijkt TV en maakt zich de ganse dag klaar voor één van de drie maaltijden. Gelukkig zijn we een familie die haar op regelmatige basis een bezoekje brengt. Maar soms lukt of mag dat niet. Begin dit jaar ontdekten we het bestaan van UwCompaan. Onze, en vooral haar, wereld ging open. De uiterst gebruiksvriendelijke tablet laat ouderen op een eenvoudige manier met haar familie in contact staan. Pieter Kesselaers

We hebben het allemaal geprobeerd: (over)grootmoeder leren werken met een smartphone en alle handige apps die bedoeld zijn om met elkaar te verbinden. WhatsApp, de simpele berichtapp, mail, allemaal zonder succes. Vooraleer je het voor goed opgeeft, is het de moeite om het eens met Compaan te proberen. Zeker nu corona in alle hevigheid woedt.

Zoals de naam al doet vermoeden, is dit mogelijks een nieuw stuk onmisbare technologie. We namen de proef op de som en lieten de moemoe enkele weken gebruik maken van de tablet. Kleine kanttekening: ze is 90, woont op een kamer alleen en heeft verder een prachtig zicht op de natuur en een fantastisch zorgteam. Maar ze is bang van alles wat technologie is en moet daardoor bellen met een goedkope ouderentelefoon. Tijd voor verandering.

gebruiksvriendelijkheid troef

De Compaan instellen is kinderspel. Het handige is dat je de tablet kan instellen vanaf een smartphone waarop de Compaan-app geïnstalleerd staat. De gebruiker hoeft zich daardoor niets van de configuratie aan te trekken. Contacten kunnen worden toegevoegd, applicaties kunnen woorden geïnstalleerd en er kan zelfs een screenshot genomen worden die voor een snellere probleemoplossing zorgt. De beheerde kan zo steeds ingrijpen wanneer er door de gebruiker hulp gevraagd wordt.

Je hebt de keuze uit twee verschillende gebruiksinterfaces. De ene is het meest geschikt voor gebruikers die totaal geen kaas hebben gegeten van digitale toestellen. Die krijgen grote iconen en een minimale mogelijkheid om zelf aanpassingen te doen. Deze knoppen zijn duidelijk en laten je videobellen, berichten sturen, foto’s versturen en ontvangen en bijvoorbeeld radio luisteren. De no-nonsense opzet zorgt ervoor dat je door een druk op de knop makkelijk in en uit de app kan gaan. Ook videobellen en foto’s bekijken gaat razend snel. Wie voor de uitgebreidere interface kiest, kan ook een bankapplicatie installeren of zelfs populaire software als Spotify gebruiken. Op het hoofdscherm verschijnen dan iets meer toeters en bellen en is dus voornamelijk geschikt voor mensen die al eens met een tablet of smartphone gewerkt hebben. Voor beide interfaces betaal je de prijs van 299 euro en 20 euro per maand. 

Compaan draait in zijn meest recente versie op een Samsung A7. De tablet heeft een uitstekende beeldkwaliteit voor zowel foto’s als filmpjes. Wil je het abonnement opzeggen? Dan wordt de tablet omgetoverd tot een standaard Android-toestel en wordt het besturingssysteem van Compaan van het toestel gewist.

goed internet

Belangrijk om weten is dat een WIFI-verbinding vereist is. Kijk dus best even of er een stabiele, draadloze internetconnectie voorhanden is. Toen we voor het eerst wilde telefoneren, moesten we eenmalig de privacy instellingen aanpassen. Je moet namelijk je smartphone toestemming geven om de microfoon en camera te mogen gebruiken. Na een telefoontje met de helpdesk van Compaan werden we op weg gezet en konden we niet veel later ons eerste telefoongesprek voeren. De gesprekken en het sturen van foto’s gebeurt via de Compaan-app waarmee je ook de tablet configureert en contacten toevoegt. 

We geven wel toe: moemoe stond sceptisch tegenover het idee om met een tablet te gaan werken. Ook wij als familieleden wou het gezonde grootmoederhart niet onnodig belasten. Snel werd duidelijk dat ze er zelfs niet mee hoefde te wérken. Ze zet hem op kast in een mooi meegeleverde kader en wacht op foto’s of video-oproepen van de kleinkinderen. Nu kan ze vertellen over haar geliefden zonder steeds het zware fotoboek uit de kast te trekken. En zelfs wanneer corona achter de rug is, zou dit toestel in menig rusthuiskamer moeten staan. Al is het maar voor de gezellige Goedemorgen-functie en de handige medicijnherennering.

meer info: www.uwcompaan.be

prijs: 299 euro (+ 19,99 euro per maand voor het verplichte abonnement)

Vier vreemde sporten die je tijdens de zomerdagen kan doen

0

Nu het zonnetje weer schijnt, stromen de terrassen vol, worden de barbecues aangestoken en zoekt men massaal de parken en stranden op. Heerlijk die zomer, maar mocht je je toch vervelen, dan hebben wij een aantal bijzonder vreemde sporten voor je op een rijtje gezet die perfect zijn voor het mooie weer.

Bossaball

Bossaball is een kruising tussen (voet)volleyball en trampolinespringen en is in Spanje bedacht door de Belg Filip Eyckmans. Sindsdien wordt het spel in diverse landen gespeeld en met name op de stranden van Rio de Janeiro. Kenmerkend is dat het spel altijd gespeeld wordt met vrolijke zomerse muziek.

In het spel nemen twee teams van vier of vijf personen het tegen elkaar op. Het speelveld is een groot luchtkussen met trampolines. Door zowel volleybal- als voetbalbewegingen te maken, kun je punten scoren wanneer de bal de grond raakt op het veld van de tegenstander. Bossaball is ook speelbaar in België. Onder andere in het plaatsje Berlare.

Wife carrying

Bij deze sport mag je je vrouw, vriendin of een willekeurige andere vrouw als team mate meenemen. De bedoeling is namelijk dat jij je vrouwelijke teamgenoot als snelste over de finish krijgt in een obstacle run.

Wife carrying vindt al sinds 1992 plaats in Finland, waar ieder jaar wereldkampioenschappen worden georganiseerd. Overigens is de sport verspreid over diverse continenten en kan je in sommige gevallen het gewicht van je partner in liters bier winnen.

Kabaddi

Kabaddi lijkt een beetje op tikkertje. Deze sport komt uit India en speelt zich af op een veld van twaalf meter lang, verdeeld in twee helften. Twee teams van zeven personen gaan hier de strijd met elkaar aan. Ieder team stuurt een speler naar de andere kant, die vervolgens in één adem de rest moet aftikken. Tijdens het tikken zegt de persoon steeds “Kabaddi”, zodat men kan controleren of hij/zij tussendoor niet ademt. Kabaddi is al sinds de jaren 90’ onderdeel van de Aziatische spelen. Er is een Kabaddiclub in België.

Octopush

Zwemmen en hockeyen tegelijk. Dat is Octopush. In dit spelletje speel je hockey onder water. Je moet wel lang je adem in kunnen houden, want je krijgt enkel een snorkel mee. De teams bestaan hier uit zes personen en het is de bedoeling dat je, net als bij hockey, doelpunten maakt. De sport bestaat al sinds 1954 en wordt wereldwijd gespeeld.

Vijf tips die je helpen in beweging te blijven

0

We worden er zo vaak op gehamerd om in beweging te blijven, omdat het gezond is voor lichaam en geest. Toch is het soms moeilijk om jezelf aan het sporten te krijgen. Wij hebben een aantal simpele tips om je te motiveren.

Mealhero en De Vegetarische Slager bundelen de krachten

0

Weet je nog toen we vorig jaar lyrisch waren over Mealhero? Het bedrijf laat je in enkele minuten een heerlijk gezonde maaltijd op tafel toveren. Dat bedrijf werkt sinds kort samen met De Vegetarische Slager voor nog meer lekkers. Pieter Kesselaers

Vers en gezond eten op drukke werkdagen is voor velen vaak een hele uitdaging. Bovendien winnen gerechten zonder vlees aan populariteit. Om in te spelen op de stijgende vraag naar vegetarische of veganistische maaltijden die bovendien makkelijk te bereiden zijn, slaat de Belgische scale up Mealhero de handen in elkaar met De Vegetarische Slager van Unilever. Samen laten ze zien dat vegetarisch of plantaardig koken niet alleen erg makkelijk is, maar vooral lekker.

Doorheen de jaren is ons kook- en eetgedrag enorm veranderd. Een drukke levensstijl vraagt om snel te bereiden gerechten. Bovendien gaat de voorkeur van steeds meer mensen uit naar een deels of volledig vegetarisch en soms zelfs veganistisch eetpatroon omwille van de gezondheidsvoordelen en de impact op het milieu.

flexitarisch

Om in te haken op de groeiende trend van flexitarisch eten, bundelt Mealhero de krachten met De Vegetarische Slager – ook wel de ‘slager’ van vleesvervangers genoemd. Plantaardige producten die het uiterlijk, de structuur én de smaak van vlees hebben. Zelfs trouwe vleesliefhebbers zullen dankzij dit gloednieuwe aanbod merken dat ze helemaal niets hoeven te missen als ze vlees één of meerdere dagen per week achterwege laten.

menu op jouw maat

Ben je vegetariër, flexitariër, veganist of wil je gewoon eens zonder moeite een vegetarische maaltijd op tafel toveren? Zonder in te boeten op smaak, voegt Mealhero acht nieuwe gerechten toe aan hun aanbod in samenwerking met De Vegetarische Slager. Zo vind je er vanaf nu klassieke gerechten zoals ‘Boulettes Very Chouettes met krieken en appelmoes’, ‘Vol-au-vegan met regenboogwortels’ en ‘Boulettes Very Chouettes in tomatensaus’. Ook is er de ‘Braad Saucisse’ met champignons, erwtjes, worteltjes en aardappelen. Wie graag geniet van de Oosterse keuken kan kiezen voor de ‘Curry on’ in de wok of de ‘Thai Tanic Curry’.

persoonlijke chef in de keuken

Mealhero levert vriesverse ingrediënten aan huis die je zelf kan bereiden met behulp van de door hen ontwikkelde slimme stomer. De Mealhero-chefs geven je wekelijks de keuze uit meer dan dertig unieke recepten en tachtig afzonderlijke ingrediënten op maat van jouw gezinssituatie. Laat je onderdompelen in een walhalla van inspiratie voor de lekkerste stoomgerechten.

De slimme stomer herkent de ingrediënten en recepten aan de hand van een smart label op de verpakking. Zo weet het toestel perfect hoe lang elk afzonderlijk ingrediënt gestoomd moet worden opdat alles op hetzelfde moment klaar is. Vaak in minder dan dertig minuten.

over Mealhero

Mealhero is een snelgroeiende Belgische foodtech scale up die werd opgericht door Anton Claeys, Steven Debaere en Jeroen Spitaels. Doordat ze zelf werden geconfronteerd met de uitdaging om gezond te eten in combinatie met een drukke agenda, kwamen ze in 2017 op het idee van de slimme stomer en vriesverse foodbox. Mealhero levert smaakvolle vriesverse maaltijden aan huis die je makkelijk zelf bereidt met de slimme stomer met slechts minimale moeite.

over De Vegetarische Slager

Jaap Korteweg is 9e generatie boer en bedenken van De Vegetarische Slager. Hoe besluit iemand die is opgegroeid op een boerderij tussen de koeien op het Nederlandse platteland om Vegetarische Slager te worden? Toen de varkenspest Nederland in 1998 in de ban hield, werd Jaap gevraagd of zijn koelhuizen – die hij als boer gebruikte voor z’n uien en wortels – konden dienen als opslagplek voor tienduizenden kadavers.

Hij besloot vanaf dat moment vegetariër te worden. Maar hij miste de smaak van vlees zo, dat hij ervoor koos om wél nog dierlijk vlees te eten wanneer hij op restaurant ging. Gevolg: Jaap ging meerdere keren per week uit eten. Voor hem werd het duidelijk dat hij op zoek moest gaan naar iets wat zijn verlangen naar vlees kon vervullen, zonder dat er dieren aan te pas zouden komen. Dus ontwikkelde hij met enkele topchefs de perfecte vleesvervanger. Zijn grote ideaal is om vleesliefhebbers te laten beleven dat ze helemaal niets hoeven te missen als ze vlees van dieren één of meer dagen achterwege laten.

Meer info op www.mealhero.be en www.devegetarischeslager.be

Mortal Kombat 11 Ultimate (PS4) review – Nog meer vechtplezier

Door de arcadehallen op de kermis hebben we ontdekt hoe leuk het is om iemand virtueel op het gezicht te slaan. Mortal Kombat 11 Ultimate is alles wat ons vechtershart begeert. En ja, dat hart hoeft niet perse in ons lijf te zitten. Pieter Kesselaers

Mortal Kombat gaat al verschillende generaties mee en is misschien wel de populairste gamereeks waarin je elkaars gezicht kan inslaan. De gehele geschiedenis gaan we jullie onthouden, maar het is goed om weten dat de reeks na al die jaren nog niets van zijn populariteit heeft ingeboet. De zogenaamde fatalities (waarin je op uiterst spectaculaire wijze een einde kan maken aan het leven van je tegenstander) maken een groot deel uit van de charme van Mortal Kombat. Harten op beenhouwerlijke wijze verwijderen, hoofden van hun torso ontdoen, je kan het zo gruwelijk niet bedenken. Al vergen deze moves wel de nodige behendigheid.

geen nieuwe game

Deel elf ligt eigenlijk al een jaar in de winkel voor PlayStation 4, Xbox One en de Nintendo Switch. Nieuw aan de game was dat je zelf een personage kon bouwen op basis van de beschikbare vechters. Nog nooit ging Mortal Kombat zo ver in aanpassingsmogelijkheden. Daarnaast was ook een nieuw filmisch verhaal de kers op de taart van een meer dan geslaagde vechtgame.

Het Ultimate-pakket is geen totaal nieuwe titel, maar een uitbreiding op het oorspronkelijke deel uit april 2019. Je krijgt de 37 beschikbare personages, plus de 12 extra vechters, een mini-campagne en een pak nieuwe skins en kleinere extra’s om je fighter mee te personaliseren. Je betaalt verder ook dezelfde prijs dan het basisspel. Eigenaars van de PS4- of Xbox One-versie kunnen gratis upgraden naar Mortal Kombat 11 voor de PlayStaton 5 of Xbox One X Series. Door de ondersteuning voor cross-play, kan iedereen ongeacht de console elkaar te lijf gaan.

Mortal Kombat 11 Ultimate komt met een hoop extra’s. Je betaalt bovendien dezelfde prijs dan de volledige game in der tijd, dus er is geen enkele reden om deze titel niet aan te kopen. Want wees eens eerlijk, droom je er niet ook niet van om als Rambo Robocop een pak voor de broek te geven?

Slide Stars (PS4) review – Temple Run met influencers en bananen

De term influencers zal je ongetwijfeld afgelopen jaren je om de oren geslagen zijn. Bij ieder nieuw social media platform ontstaan er nieuwe soorten ‘invloedrijke digitalisten’. De invloed van deze internetberoemdheden is enorm Triangle Studios bracht op 10 november Slide Stars uit, een spel met 20 wereldberoemde influencers. Jeremy Blommaert

Slide Stars is een game die amper marketing heeft gekend en een type game is die je nooit zou leren kennen tenzij je eens in een budgetbak rommelt. De reden dat de influencers in dit spel zitten lijkt voornamelijk om de verkoop te stimuleren. Ik kende niemand van het rijtje. Ik ben zelf fervent actief in de online wereld en ben toch wel op de hoogte van de grootste influencers. Namen als PewDiePie, Ninja en Pokimane ontbreken hier. De namen die in het spel zitten zijn weliswaar bekend en vermoedelijk ook gekend door de doelgroep van 7-jarigen. De enige die ik kende was Milan Knol, een bekende streamer en YouTuber uit Nederland. Wat verder onderzoek leidde ons naar een pornosite waar een influencer ook actief is. Beetje vervelend voor een game voor een grote publiek.

erotisch

Tijdens het scrollen tussen de personages viel alvast één ding hard op. Aan de vrouwelijke personages werd opvallend meer gewerkt. Ze kijken zwoel en met bijpassende houdingen. Daar kunnen dan uiteraard niet de borsten ontbreken, zeker bij degene die over een grote maat beschikken. Soms lijkt het een modern afkooksel van Playboy Tha Mansion. Voor zo een game is het ook opvallend dat er heuse boobfysics aanwezig zijn. Ze bouncen op en neer bij verschillende bewegingen. Veel van de vrouwen zijn schaars gekleed wat logisch is in een waterparkachtige setting. Het is alleen wel vreemd dat ze zo goed als niets om hun lijf hebben en wederom dat in een spel voor 7jarigen.

ongeïnspireerd

De titel omschrijft het spel in vier woorden. Het spel is absoluut niet leuk om te spelen. Het lijkt me enkel leuk als je nog nooit een spel hebt gespeeld en dit je eerste zou zijn. Dit geldt dan voor kinderen. Echter, als ze al andere titels zoals een Fortnite hebben gespeeld zouden ze dit spel niet uit eens budgetbak halen. Het doel is namelijk de eindmeet van de waterbaan te behalen. Je maakt gebruik van een voertuig zoals een banaan, en speelt gaandeweg meerdere voertuigen vrij. Het lijkt een goedkope kopie van Temple Run.

Dragon Quest XI S – Echoes of an Elusive Age review – Meer dan een echo

Liefhebbers hoeven we niet meer over de streep te trekken, die hebben mogelijks de eerder verschenen Switch-versie al gespeeld. Voor nieuwkomers is Dragon Quest XI S: Echoes of an Elusive Age misschien wel de geschikte game om er hun hart aan te verliezen. Pieter Kesselaers

Dragon Quest XI S: Echoes of an Elusive Age doet goed aan de oren én ogen, of beter nog: het is een genot voor alle zintuigen waarmee je kan luisteren of horen. De wereld zijn gedetailleerd zoals we die nog niet vaak gezien hebben. Je doorkruist landschappen en ontmoet er menselijke en monsterlijke figuren, allemaal zo kleurrijk dat het haast onmogelijk is om je hart er niet aan te verliezen. Als legendarische held lever je een strijd tussen goed en kwaad aan de hand van relatief eenvoudige gevechten. Je huppelt wat rond en met een simpele druk op de knop voer je alternerend een aanval uit. Heerlijk simpel. Magie of een rake zwaardslag maken deel uit van je wapenarsenaal.

tijd nemen

Tegenover het origineel op de Switch komt de PS4-versie met enkele extra’s. Door een simpele druk op de knop kan je overschakelen naar een een tweedimensionale wereld. Deze toevoeging kan leuk zijn voor even, maar daardoor mis je de prachtige omgevingen en personages. Met de instelling ‘Very Fast’, kan je de gevechten versnellen, waarmee je dus op kortere tijd meer gedaan krijgt. Wij raden deze af, omdat je voor Dragon Quest best gewoon de tijd neemt. Ook muzikaal verwelkomen we een nieuwigheid. De soundtrack is nu volledig orkestraal, wat betekent dat de game begeleid wordt door échte muziekinstrumenten.

Rollenspellen zijn per definitie uitgebreid. Vaak in die mate dat je al je moed en tijd moet samenrapen om het einde te halen. Dragon Quest is anders: de game is door zijn boeiende verhaal en charmante graphics interessant van begin tot eind. Met een gameplay van om en bij de honderd uur is dit één van de meest uitgebreide titels van de afgelopen jaren. Je bent ervoor of tegen, want de typische stijl is niet voor iedereen. Je maakt alleen de denkfout om deze titel als kinderachtig te beschouwen, want het verhaal is volwassen opgebouwd.

De charismatische looks verlagen de instapdrempel aanzienlijk voor zij die er zich nog nooit aan waagden. Verplichte kost voor iedere fan van Japanse games en het betere RPG-werk. Bij voorkeur te spelen op de Nintendo Switch, zo kan je er ook tussendoor mee aan de slag.

De kunst van het niks doen

0

We zijn dan toch eindelijk van 2020 vanaf geraakt. Het is voorbij, het zit erop, ‘t is gedaan. Dag en bedankt. Bedankt voor de heads-up Nostradamus en de Simpsons en weet ik veel welk medium dit nog heeft voorspeld. Hebben we ook niet eens een octopus gehad die de toekomst voorspelde? Of was dat enkel voetbalpronostiek? Alleszins was ons leven zo boeiend dit jaar dat we allemaal gefascineerd hebben gekeken naar die documentaire van die kerel met zijn octopus op Netflix. 2020, het jaar waar iedereen Netflix heeft uitgespeeld. Freya Broos

2020 doop ik echt tot het jaar van de bezigheidstherapie. Ik heb ein-de-lijk dingen gedaan die al jaren op mijn to-dolijst stonden en voor de rest heb ik weer heel wat nieuwe hobby’s uitgeprobeerd. Er is toch ook een periode geweest dit jaar waar ik heb gewerkt! Midden zomer tot midden herfst kan ik zelfs zeggen dat ik het semi druk heb gehad. En dat was als zelfstandige wel welkom dit jaar. Vandaar ook mijn afwezigheid in deze column. Heeft absoluut niets te maken met mijn uitstelgedrag en talent om niets af te maken.

Eind oktober belandden we dan toch weer in een periode waarin de dagen in elkaar lijken over te vloeien en alles één lange dag lijkt te zijn. Mijn ritme bestaat tegenwoordig uit: ik sta op en plots is het 16u. Ik heb echt mijn best gedaan er een productievere lockdown van te maken dan vorige keer. Hoewel alle cursussen die ik ging volgen zijn afgelast, probeerde ik toch wat aan zelf-educatie te doen. Naast het Esperanto te leren, die taal die ooit de nieuwe wereldtaal moest worden, heb ik mezelf ook meerdere dagen weten te entertainen met het Aalsters dialect. ‘t zalwel a’a skaan. Ik heb ook veel gelezen, maar ook wel weer veel boeken gekocht, dus die stapel is nog steeds niet kleiner.

En uiteraard: wandelen, dat zijn we weer en masse gaan doen. Verjaardag wandelingen. Kerst wandelingen. Zomaar wandelingen. Goed weer wandelingen. Bos wandelingen. Kroegentocht wandelingen. Ik heb u al lang niet gezien wandelingen. Proficiat met de baby wandelingen. Ik las er vorige week nog een artikel over hoe we massaal de natuur hebben plat gewandeld. Dus blijf a.u.b. op ’t padje want de bomen en planten krijgen stress van onze ontspanning. Er ligt zo veel modder dat ik effectief toch eens wandelschoenen ga moeten aanschaffen want voor teenslippers is het net te koud, en mijn sneakers blijven in de modder hangen en hebben ook niet zo veel grip. Prachtige combo met dat andere talent van mij, lomp zijn.

Voor de rest, dient gezegd, heb ik nooit echt problemen gehad met verveling. Mijn levensmotto is nog net niet: chillen is de kunst van het niets doen zonder u te vervelen. Ik moet toegeven dat ik zonder enig probleem een hele dag, of meerdere, niks kan doen. Dat levert mij mooie eigenschappen op zoals geduld en empathie. Want wanneer je niets doet, dan activeert je offline netwerk in je brein zich, en daar komt je empathie en je creativiteit tot ontwikkeling. En kunnen we dat allemaal niet een beetje gebruiken?

Al bij al klaag ik eigenlijk niet over 2020. Het was een verrijking op vele vlakken zoals mijn eigen geluk maken, dansmoves rond de keukentafel, de slappe lach krijgen op m’n eentje, creativiteit en stilte. Ook mijn gewicht ging erop vooruit van alle kaastaarten die ik heb gemaakt, en in dezelfde trend ook de home workouts. Als er iemand ook niet geklaagd heeft over 2020, dan was het Decathlon wel.

Alleszins voor iedereen een gelukkig Nieuwjaar, niet vergeten op tijd naar huis te gaan en dat de kinderen ook meetellen als knuffelcontact. Vergeet in het nieuwe jaar niet van af en toe eens niets te doen, het komt ons allemaal ten goede.

Zal ik dan zoals iedereen wat goede voornemens voor het nieuwe jaar opsommen? Doe zo voort met dat gelukkig zijn enzo, hopen dat ik in 2021 toch nog eens kleren kan aandoen voor andere activiteiten als naar de winkel gaan of wandelen, meer schrijven, minder uitstellen en dingen leren afma…

Feliĉan Novjaron!
Tot noste joor.

Liefs,

 

 

lees meer van Freya op www.freyabroos.com

Immortals Fenyx Rising review – Fetastisch

Immortals Fenyx Rising, voordien bekend als Gods & Monsters, komt uit de stal van Ubisoft Quebec, bekend van onder meer Assassin’s Creed Oddyssey. Met Immortals Fenyx Rising gaan we ook de Griekse toer op, maar deze keer wel in een kleurrijkere en guitigere setting. Valeska Remmery

Met Immortals Fenyx Rising vertrekken we op een episch mythologisch avontuur in wat lijkt een mix van Assassin’s Creed Odyssey en The Legend of Zelda: Breath of the Wild te zijn. Typhon, één van de gevaarlijkste schepsels uit de Griekse mythologie, is losgebroken en heeft de Griekse goden een hak gezet. Hij zaait verderf waar hij maar kan. De jonge Fenyx spoelt na een schipbreuk aan op het strand van de Golden Isle. Fenyx ontdekt dat alle andere overlevenden en mensen op het eiland versteend zijn en na het krijgen van een profetie en het redden van Hermes besluit Fenyx Typhon aan te pakken en de mensheid te redden. Als speler mag je Fenyx meteen vormgeven qua gezicht, kapsel, huidskleur, haarkleur en kleur ogen. Ook tijdens de game kan je de looks ten alle tijde wijzigen.

Om het eiland te bevrijden moet Fenyx eerst vier goden vrijspelen. Het eiland is opgedeeld in vijf delen, met in het midden een razende Typhon en de omringende vier delen staan elk voor een god die we moeten redden. Het landschap en de invulling van elk gebied is naar het thema van diens residentiele god gezet. Zo zijn er de prachtige natuur en watervallen bij Aphrodite, magnifieke tempels bij Athena, een grauw en gehavend gebied voor Ares en bij Hephaistos krioelt het van de robots en uitvindingen. De volgorde waarop je de gebieden en hun missies aangaat maakt niet uit, de game weet de moeilijkheidsgraad mooi te laten balanceren op je persoonlijke vooruitgang. De goden zelf zijn al hun krachten en herinneringen kwijt, zo is bijvoorbeeld Aphrodite een boom en Hephaistos een robot.

Zeus

Fenyx’ avonturen worden tijdens de game verteld door Prometheus aan Zeus. Je hoort hen de hele game door reageren op gebeurtenissen en dat altijd met een flinke dosis luchtige humor. Dat in combinatie met de kleurrijke setting en guitige personages en wezens maakt dat de game heel erg sfeervol en feel good aanvoelt.

Om onze vier goden te redden hebben we naast een flink pak moed, gelukkig ook enkele wapens op zak: een zwaard, bijl en pijl-en-boog. Qua wapens reageert het zwaard het snelst, maar de bijl doet meer schade. Uiteraard zorgen ook bepaalde combo’s voor betere resultaten. Pijl-en-boog zijn vooral handig voor long range combat, zeker nuttig om bijvoorbeeld al enkele vliegende wezens op veilige afstand om te leggen. Fenyx kan aanvallen af te blokken, behalve roodgloeiende aanvallen, dan is het ontwijken geblazen.

Naast de wapens, zijn er ook tal van goddelijke krachten die je in de strijd kan werpen. Deze krachten speel je gaandeweg vrij als bedanking van de goden die je helpt. Zo hebben we na een tijdje een fenix genaamd Phosphor die we tot aanval kunnen roepen, kunnen we met een zware hamer een flinke klap uitdelen of kunnen we speren uit de grond doen schieten. Al deze krachten gebruiken uithoudingskracht, die je dus regelmatig zal moeten bijvullen, of die automatisch bijvult omwille van geslaagde acties.

verzamelen

Onderweg valt er heel wat te verzamelen door planten te plukken, schatkisten te vinden, appels te rapen – door eerst flink wat in de boom te hakken met de bijl – en struiken te doorzoeken. Fenyx kan tal van dergelijke ingrediënten gebruiken om health en uithoudingsvermogen te verhogen, maar ook om tijdelijk offensief en defensief sterker in de schoenen te staan. Voor een iets groter effect kan Fenyx er een toverdrank van maken. We moesten voor deze ingrediënten af en toe wel even grinden om ze weer voldoende aan te vullen. Ander verzamelmateriaal kan ingezet worden om Fenyx te upgraden wat betreft health, uithouding, materiaal en aantal toverdranken die op zak mogen. In schatkisten vind je ook regelmatig nieuwe armour of een helm, die elk zo hun eigen voordelen bieden. Ook de looks van Phosphor verschillen buiten in uitzicht ook in voordeel.

De combat voelt heel intuïtief aan. Wezens gaan van klein tot reuzegroot, met aan het eind van sommige missies ook nog eens een epische boss fight. Vechten vervalt zelden in button mashing omwille van de verschillende wezens en hun eigen typische manieren. Je leert gelukkig al snel welk type vijand hoe reageert en hoe je daar best op inspeelt met al de mogelijkheden voor handen. Ook red je het niet zonder de goddelijke krachten en potions regelmatig in te zetten, of zonder zou het zo toch een pak moeilijker zijn. Dat maakt in ieder geval dat je tijdens gevechten heel wat verschillende acties en dus knoppencombinaties aanroept, maar dat verloopt gelukkig vingervlug na elkaar.

dungeons

Combat is slechts één deel van de pret. Een tweede deel bestaat uit het oplossen van puzzels. De wereld zelf is niet alleen rijk aan verzamelmateriaal en vijanden, maar ook aan puzzels. Puzzels met aan het einde meestal een handige schat. Er zij ook tal van dungeons in een soort van onderwereld, waarbij er puzzels moeten opgelost worden. Puzzels zijn meestal in een aantal stukken opgedeeld. Het uiteindelijke doel is meestal snel duidelijk, maar om dan alles te verzamelen om de oplossing te verkrijgen is een grotere uitdaging. Zo moet je bijvoorbeeld ballen of kisten verzamelen en deze op de juiste plaats of op een soort van weegschalen plaatsen. Ook moet je wel eens gebruik maken van de pijl-en-boog waarbij je toortsen in vuur en vlam moet schieten, of je doorheen ringen moet schieten binnen bepaalde tijd, of een bord raken om iets in gang te zetten. De puzzels variëren elke keer genoeg om leuk te blijven. In de dungeons zijn veelal grootsere puzzels te vinden dan in de wereld zelf, met meer uitdaging waardoor ze nog meer putten uit je overwinningsdrang.

Om te bewegen over het eiland kan Fenyx niet enkel rondlopen, maar ook zweven, dieren temmen en deze bestijgen, zwemmen en hier en daar zijn er fast travel-punten. Ook kan Fenyx zo goed als overal op klimmen. Klimmen, zweven en zwemmen gebruiken de uithoudingsmeter, zodra deze op is, is het vallen of verdrinken geblazen. Uithouding komt gelukkig snel weer op peil zodra je enkele tellen stilstaat.

Immortals Fenyx Rising is een leuke game met een geslaagde combinatie van soepele combat en inventieve puzzels. De luchtige humor en de sfeervolle en kleurrijke look-and-feel van de hele wereld maken het spelen van de game een erg leuke belevenis.

The Dark Pictures Anthology: Little Hope review – Bloedstollend

Supermassive Games heeft met ‘The Dark Pictures Anthology’ een unieke reeks gecreëerd waardoor ze zichzelf alle vrijheid kunnen gunnen. Is het deze keer wederom een succes of het is een jumpscare te veel? Jeremy Blommaert

Supermassive Games staat gekend om hun sterk intro’s, zowel in Until Dawn als Man Of Medan grepen ze telkens de speler bij de keel. Het legt de verantwoordelijkheid van een andermans leven in jouw handen. Hoe reageer jij? Het kan allesbepalend zijn. Een boodschap die ze met de intro nog duidelijker willen maken dan in de eerdere delen. Na de intro moet je even bekomen. Dan ga je verder, je volgt het verhaal en bouwt een band op met de personages.

Zoals in eerdere delen zijn de meest griezelige delen, de delen waar je groep split. Deze groep bestaat uit een professor en enkele studenten. Een indrukwekkende cast waarbij één van hen, Andrew, een verleden in de Mazerunner heeft. Zoals ik al zei is het spel het meest eng wanneer de groep uit elkaar gaat. Doorheen je avonturen kom je op verschillende plekken terecht die steeds meer de haren op je armen doen rechtstaan.

diepgaand en keuzerijk

Zoals ieder deel kan je in ‘Little Hope’ ook verschillende keuzes maken. Zowel in het vinden van items als conversaties, beide zullen een invloed op het spel hebben. Door het verkennen van gebieden kan je jezelf ook voordelen bezorgen. Op deze manier wordt het verkennen beloond en voelt het niet nutteloos aan. Je kan in het spel ook makkelijk herkennen wanneer je op het punt staat van ‘no return’ dit herken je aan de pijltjes bij een voorwerp.

Het verhaal sleurt je doorheen de spookstas Little Hope en daar ontdek je haar geschiedenis. Deze is iets wat luguber en is gelinkt aan je personages. De manier waarop en enkele andere zaken zal ik voor jullie beleving behouden.

movie night

Net zoals in ‘Man Of Medan’ is er in dit deel ook weer multiplayer beschikbaar. Wederom in de vorm van ‘Movie Night’. Je kan samen met een andere vriend of online het verhaal spelen. Je kiest je personage en van daaruit vertrekt het verhaal. Het coole is dat je simultaan, maar toch apart speelt. Zo kan je in de praktijk het verhaal sneller uitspelen. Al is dit ook een leuk gegeven om het samen te spelen met iemand anders. Mocht je het verhaal nog niet kennen, is dit de ultieme ervaring. Zo kan je achteraf wisselen en zie je wat de andere heeft moeten doorstaan.

Het verhaal biedt heel wat mogelijkheden en keuzes. Afhankelijk van welke keuze je maakt krijg je bepaalde consequenties. Het spel nodigt uit om verschillende keren uit te spelen. Zoals in vorige delen is het met ‘Little Hope’ ook echt aan te raden. Wil je wat griezelen online of samen op de bank? Dan is deze titel absoluut iets voor jou. M

MAMoiselle: 21 wensen voor een fantastisch 2021

0

2020 is voorbij. Tijd voor een nieuw begin en een frisse start. En ik weet het wel, het zou naïef zijn om te denken dat de wereld er plotsklaps als vanouds uitziet. Maar, naïef of niet, ik hoop toch dat dit stilaan onze realiteit wordt. Voor 2021 wens ik dit. MAMoiselledit stuk verscheen eerder op mamoiselleblogt.com

  1. Dat we elkaar in de armen kunnen vliegen, om elkaar niet meer los te laten. Dat we kunnen knuffelen als nooit tevoren.
  2. Dat we feestdagen weer kunnen vieren zoals we dat willen: met familie en vrienden.
  3. Dat we Moeder- en Vaderdag zorgeloos bij onze ouders kunnen doorbrengen.
  4. Dat verjaardagsfeestjes weer kunnen en mogen. En dat we daarbij zelfs – hoe roekeloos! – een kaarsje kunnen uitblazen op een grote taart.
  5. Dat kinderen en studenten, klein en groot, elke dag naar school kunnen. Zonder code oranje, rood of appelblauwzeegroen, zonder afstandsleren en zonder pre-teaching maar mét sociale contacten.
  6. Dat we die mondmaskers over de haag kunnen gooien. Mijn niet-langer-bedampte bril zal dankbaar zijn.
  7. Dat we kunnen dansen tot de zon opkomt.
  8. Dat ‘bubbels’ alleen nog voorkomen in ons glas of bad.
  9. Dat we kunnen genieten van een gezellige barbecue met (onbeperkt veel) vrienden, waarbij de tranen over onze wangen rollen van het lachen.
  10. Dat de horeca bloeit als nooit tevoren en we al die gemiste etentjes en terrasjes ruimschoots kunnen inhalen.
  11. Dat we nooit meer ongewild met een serieuze uitgroei of een scheef geknipt bloempotkapsel door het leven moeten maar gewoon naar de kapper kunnen wanneer we dat willen.
  12. Dat niemand noodgedwongen alleen een verlies moet zien te verwerken. Dat niemand slecht nieuws op zijn eentje te boven moet zien te komen, zonder steun en nabijheid van vrienden en familie.
  13. Dat we allemaal weer kunnen werken wanneer, waar en hoe we dat willen.
  14. Dat we ruimte hebben voor een moment voor onszelf, en dat we als gezin niet willens nillens godganse dagen op elkaars lip moeten zitten.
  15. Dat we uit de bol kunnen gaan op concerten en festivals, kunnen genieten van theater en kunnen opgaan in een fantastische film in de cinema.
  16. Dat de wereld aan onze voeten ligt en we weer kunnen gaan en staan waar we willen.
  17. Dat we grenzeloos kunnen dromen en plannen kunnen maken.
  18. Dat we wijze lessen meenemen uit het afgelopen jaar. Zoals: dat er meer respect is voor de zorg. Dat wandelen leuk is. Dat thuiswerken kan. Dat een overvolle sociale agenda geen must is en dat het ook anders kan. …
  19. Dat we een hernieuwde appreciatie en dankbaarheid hebben voor al die dingen die we voorheen als vanzelfsprekend beschouwden.
  20. Dat 2020 en corona alleen nog een nare droom lijken.
  21. Een goeie gezondheid, want dat is nog altijd de allerbelangrijkste prioriteit en alles valt of staat daarmee.

 

Wie is MAMoiselle?

MAMoiselle, oftewel Lore, is mama van twee zoontjes, thirtysomething en freelance schrijfster, onder andere voor Mama Baas. Geboren in Brugge, en uitgeweken naar Gent. Ze schrijft over haar leven als werkende mama, als vrouw, als dertiger en als fervent reiziger.

Lees meer van MAMoiselle op mamoiselleblogt.com

Kingdom Hearts: Melody of Memory – A trip down melody lane

De relatief onbekende symbiose tussen Disneyfiguren en personages uit het Square Enix-universum houdt al vele jaren stand. Met Kingdom Hearts: Melody of Memory kan je alle avonturen op een muzikale wijze herontdekken. Pieter Kesselaers

Wie vies is van videogames, is mogelijk niet vies van Kingdom Hearts: Melody of Memory. Voor de verandering neem je het niet op tegen zombies of ander gespuis, waan je jezelf niet als een held van het voetbalveld of race je niet met een racebolide over het virtuele asfalt. In de laatste nieuwe telg uit het Kingdom Hearts-nest, bestuur je bekende Disneyfiguren door te luisteren naar muziek en op het juiste moment te reageren op datgene er op je scherm afspeelt. Extra leuk voor de fans: de levels zijn gebaseerd op de spelwerelden zoals ze die kennen uit hun favoriete Disneyavonturen. En wie kent Donald Duck, Goofy en consorten niet?

symbiose

Kingdom Hearts pakt het ditmaal anders aan dan we gewend zijn. Noem het gerust een muzikaal actiespel waarin je gevoel voor ritme meer dan ooit van pas komt. Je loopt samen met je sidekicks over een track terwijl vijanden langs voren bestormen. Door de juiste knoppen op de het juiste moment in te drukken, tover je indrukwekkende combo’s uit je vingers. Mis je een knop, dan krijg je zelf een pak voor de broek. De missie eindigt wanneer je met een gevulde levensbalk de laatste tegenstander verslagen hebt. Dat klinkt dan misschien wel een simpel, maar dat is het niet.

De snelheid waarmee je de knoppen ingeeft, hangt af van één van de drie moeilijkheidsgraden. In het begin surf je redelijk vlot door de levels. Snel genoeg zal je merken dat naast gevoel voor ritme, concentratie een even grote rol speelt. Om nog maar te zwijgen over frustratie wanneer je voor de zoveelste keer faalt.

140 nummers

Sommige vijanden hebben meer nodig dan één geslaagde knoppenmix. Je benadert ze in verschillende ronde en leggen pas het lootje wanneer je ze vijf of meerdere keren rammel hebt gegeven. Qua levensduur zit het allemaal wel goed: 140 verschillende nummers die afkomstig zijn uit de vorige delen van de reeks. De levels waarin de bekende Disneyfiguren ten tonele verschijnen, zijn dan weer leuker dan diegene waar de (voor mij) onbekende gamepersonages het voortouw nemen.

Het mes van Kingdom Hearts: Melody of Memory snijdt langs twee kanten. Enerzijds is het bevredigend om een robbertje te vechten met personages die we kennen uit de Disneywereld. Anderzijds zijn de levels niet geïnspireerd genoeg om niet-fans over de streep te trekken. Wie gewoon eens zin heeft in “eens wat anders”, haalt met deze titel zijn slag wel thuis. Dan hangt de levensduur vooral af hoe jij de unieke opzet kan smaken en hoe hard de (on)bekende personages je zullen raken. M

Wie liever de fantasierijke wereld van Kingdom Hearts ontdekt op de gebruikelijke manier, kan kiezen voor Kingdom Hearts 3.

BareFood Giulia: hippe ontmoetingsplaats voor genieters

0

Lange tafels, kunst en dierenschedels aan de muur en uitzicht over het groene Hasseltse Leopoldplein. BareFood Giulia is een concept waar je naast ontspannen in de bar ook kan overnachten. ‘Je moet het hier vooral zien, voelen, horen en ruiken’, vertelt eigenaar Marleen Blonda-Miermans. Pieter Kesselaers

‘Ik denk dat je BareFood Giulia vooral moet zien, voelen, horen en ruiken en dan wordt al snel duidelijk dat we behoorlijk uniek zijn. Je ontdekt altijd wel iets nieuws in onze zaak (zowel wat betreft eten en drank als het interieur) en vaak heb je zelfs het gevoel dat je ogen te kort komt. BareFood Giulia vertegenwoordigt kleur, levendigheid en eigenzinnigheid’, begint Marleen.

op blote voeten

Wanneer je door de zaak rondloopt, merk je al gauw dat het niet zomaar een café is. Welke zaak kan zeggen dat ze twee schommels hebben hangen in hun bar of een enorm grote en kleurrijke kat hebben staan in hun stadstuin? We hebben een unieke en verrassende setting met achter elk kunstwerk en detail een leuk verhaal. Verder willen we BareFood Giulia ook gezellig, warm en toegankelijk houden. Iedere gast moet zich bij aankomst al direct thuis voelen en, bij wijze van spreken, direct zijn schoenen kunnen uitgooien en op blote voeten kunnen rondlopen.’

aanbod

‘Wat betreft ons aanbod, proberen we zoveel mogelijk met lokale producten en leveranciers te werken om het beste te kunnen aanbieden wat Hasselt en weide omgeving te bieden hebben. Maar we zijn natuurlijk levensgenieters die al vele plaatsen over de hele wereld ontdekt hebben en niet bang zijn om te experimenteren met al het lekkers dat de rest van de wereld ons te bieden heeft.’

Giulia heeft verder ook zeven luxueuze kamers voorzien van alle moderne comfort. Boeken kan via de website. M

adres: Leopoldplein 26, 3500 Hasselt
website: www.barefoodgiulia.be
social: www.facebook.com/BareFoodGiuliaHasselt, www.instagram.com/barefoodgiulia

Call of Duty: Cold War review – Geen COD in een zak

Call of Duty: Cold War

Telkens er een nieuwe Call of Duty verschijnt, is het feest. Spelers vanuit alle uithoeken van de wereld verzamelen zich massaal op de servers om elkaar het leven zuur te maken. Call of Duty: Cold War brengt je naar de barre tijden van de Koude Oorlog en is een geslaagd pakket voor zij die op zoek zijn naar een laagdrempelige shooter. Pieter Kesselaers

Om met de deur in huis te vallen: een Call of Duty haal je in huis voor de online multiplayer. Dat is altijd al zo geweest en dat zal altijd zo blijven. Geen enkele andere game slaagt erin om zulke epische gevechten op het beeldscherm te toveren. En hoewel er nauwelijks nieuwigheden te bespeuren zijn, is Cold War gewoonweg een steengoede titel. Om ten volle van de game te genieten, heb je dus een online abonnement en enkele gamevrienden nodig. Je knalt je dan door relatief korte potjes in knappe levels in gevarieerde gebieden.

Die potjes vragen vaak een tactische aanpak. Vooral wanneer je als opdracht krijgt bepaalde delen van de map te veroveren en deze zo lang mogelijk te bemachtigen. Voor spelers die zich liever breinloos een weg omhoog banen, hebben nog altijd de traditionele deathmatch als optie. Daarin neemt iedereen het tegen elkaar op en is een tactische aanpak minder belangrijk. Ook zonder vrienden beleef je plezier aan Cold War.

spionage

Wie zich niet liever niet waagt aan het overweldigende online gedeelte, kan lekker doorzakken in de korte, maar geslaagde, modus voor één speler. Het verhaal draait rond een Russische spion die het op de Westerse wereld heeft gemunt. Als speler doorkruis je de wereld, met een sfeervolle passage in Amsterdam en moet je meer dan ééns doordacht te werk gaan. Ongezien een koffertje bemachtigen in een huis waarin het leven zijn gangetje gaat of geruisloos een vijandelijk kamp infiltreren, doe je best voorzichtig. Het verhaal neemt je bij de hand en de structuur van de levels geeft weinig ruimte om vrij rond te lopen. En eigenlijk is dat helemaal niet erg. Er zijn tegenwoordig al genoeg games om verloren in te lopen. De singleplayer van Cold War is een rollercoaster, geen busritje door de stad.

Call of Duty: Cold War is waar voor je geld. Zoals we zeiden is het vooral de multiplayer die je zal bezighouden. Niet per se door vernieuwingen, want die zijn er nauwelijks, maar wel door nieuwe maps en interessante spelmodi. De singleplayer is dan weer kort, maar één van de betere uit de reeks. M