At Eternity’s Gate review – Overtuigt over de hele lijn

At Eternity’s Gate is een biografisch werk dat de laatste jaren van Vincent Van Gogh schetst. Willem Dafoe schittert in de rol van Van Gogh, naast sterren als Oscar Isaac en Mads Mikkelsen. Mooie namen in een tragisch verhaal.

ullie zijn vast net als ons opgegroeid met de theorie dat Van Gogh zelfmoord pleegde, maar biografieschrijvers Steven Naifeh en Gregory White Smith opperen dat Vincent Van Gogh vermoord zou zijn en At Eternity’s Gate gaat daar in mee. Echt zekerheid of het nu zelfmoord of moord was, is er niet, dus geen foute keuze wat ons betreft.

De film brengt een beklijvende kijk op het leven van de getormenteerde Nederlandse schilder. Het doet dat vooral door te werken met erg close-up camerawerk, onvaste camerastandpunten en immersieve POV-beelden. Tijdens Van Gogh’s mentaal-onevenwichtige episodes krijgen we een waas te zien wanneer we meekijken door zijn ogen. Een waas dat alsmaar meer plaats in neemt en zo een benauwd gevoel weet door te geven aan de kijker, passend bij Van Gogh’s wankele gemoedstoestand.

Er zitten prachtige intieme momenten in de film, zoals wanneer Vincent door z’n broer Theo Van Gogh (Rupert Friend) in de armen wordt gesloten in de psychiatrische instelling. Ook de conversaties en het afscheid met Paul Gauguin (Oscar Isaac) maken indruk. De scènes waarin omstaanders onbegrip uiten op Van Gogh’s schilderwerken geven mee hoe misbegrepen de schilder tijdens zijn leven was. Wat een zonde, wetende wat wij nu weten. At Eternity’s Gate schetst een mentaal – en emotioneel labiele man met een levenspassie voor schilderen, zonder grip op de maatschappij.

Willem Dafoe weet ons zonder twijfel te overtuigen in zijn rol. Ook Oscar Isaac schittert in zijn rol als Paul Gauguin. De film werd op visueel vlak ondergedompeld in veel geel en groen, de meest prominente kleuren wanneer je aan Van Gogh’s kunstwerken denkt. Regisseur Julian Schnabel heeft een erg overtuigende en typerende Van Gogh-film vastgelegd. De film is vast niet weggelegd voor iedereen, al ben je wel zeker van een unieke ervaring.

At Eternity’s Gate overtuigt over de hele lijn, zowel door het acteerwerk, als door de regie en het camerawerk. Geen bombastisch entertainment, wel geloofwaardig en uniek. De filmliefhebber kan op twee oren slapen.

★★★★☆

Recent articles

MAMoiselle: 21 wensen voor een fantastisch 2021

2020 is voorbij. Tijd voor een nieuw begin en een frisse start. En ik weet het wel, het zou naïef zijn om te denken...

Mealhero en De Vegetarische Slager bundelen de krachten

Weet je nog toen we vorig jaar lyrisch waren over Mealhero? Het bedrijf laat je in enkele minuten een heerlijk gezonde maaltijd op tafel...

Mortal Kombat 11 Ultimate (PS4) review – Nog meer vechtplezier

Door de arcadehallen op de kermis hebben we ontdekt hoe leuk het is om iemand virtueel op het gezicht te slaan. Mortal Kombat 11...

Slide Stars (PS4) review – Temple Run met influencers en bananen

De term influencers zal je ongetwijfeld afgelopen jaren je om de oren geslagen zijn. Bij ieder nieuw social media platform ontstaan er nieuwe soorten...

Dragon Quest XI S – Echoes of an Elusive Age review – Meer dan een echo

Liefhebbers hoeven we niet meer over de streep te trekken, die hebben mogelijks de eerder verschenen Switch-versie al gespeeld. Voor nieuwkomers is Dragon Quest...

De kunst van het niks doen

We zijn dan toch eindelijk van 2020 vanaf geraakt. Het is voorbij, het zit erop, 't is gedaan. Dag en bedankt. Bedankt voor de...
Valeska Remmery
Valeska Remmery
Filmfan, gameliefhebber en heeft een pen vlotter dan een kangeroe op LSD.

Leave a Reply