REVIEW. Ocean’s Eight – Oneindige oceaan

Een genderswap even indrukwekkend als die van Bo Van Spilbeeck is zeldzaam, zelfs voor een Hollywoodfilm waarin Sandra Bullock en Rihanna een hoofdrol krijgen. De film is een spin off (of reboot, hoe je het ook wil noemen) van de bekende filmreeks waarin George Clooney meermaals de hoofdrol opeiste. Met één groot verschil: het zijn vrouwen die het nu voor het zeggen hebben.

Debbie Ocean (gespeeld door Sandra Bullock) is één van de luxegrieten die een grote roof beraden. De zus van de overleden Danny Ocean (George Clooney) neemt het voortouw en betrekt zeven handlangers bij haar snode plannen. In het rijtje zien we onder andere grote filmsterren Cate Blanchett, Anna Hathaway en Rihanna terug. Er is weinig ruimte voor mannelijke acteurs, wat gedaan is om de bedoeling van deze film extra kracht bij te zetten: vrouwen kunnen ook wat mannen de voorbije jaren gedaan hebben in de vorige Ocean’s-films. We zijn vooral erg benieuwd naar het resultaat van dit lichtjes gehypte vervolg.

Rihanna

Het wordt al snel duidelijk dat de film weinig vaart meekregen heeft. Het verhaal verloopt traag en spreekt voor zich en de voorstelling van de bendeleden laat weinig aan de verbeelding over. De plot volgt de roof in zijn drie logische fases: de voorbereiding, de uitvoering en de nasleep, wat typisch is voor het genre van rooffilms. Verder zijn het vooral de leuke onderonsjes en de speelse interacties tussen de dames die het verschil moeten maken.

Een leuk detail: wie Rihanna altijd al als blowende hacker heeft willen zien, komt met Ocean’s Eight aan zijn trekken. Het rijtje wordt vervolmaakt door onder andere een modeontwerpster, heler en een uit de kluiten gewassen juwelenvervalster.

Dean Martin en Frank Sinatra

Ocean’s Eight is een amusante actiefilm van regisseur Garry Ross, waarbij er duidelijk op veilig wordt gespeeld. Het verhaal en scènes bevatten weinig baanbrekende elementen, schwung ontbreekt en de typische persoonlijkheden dragen weinig bij tot de originaliteit van het geheel. Filmkenners zullen niet door deze gebreken heen kunnen kijken, maar dat laat niet weg dat liefhebbers van vrouwelijk wild en fans van bovenvermelde dames, wel een uurtje of twee zoet zullen zijn. Desondanks komt dit deel nog niet aan de knieën van nummer 11, 12 en 13, en al helemaal niet tot de versie uit 1960 waarin Frank Sinatra en Dean Martin schitterden. ★★★☆☆

Recent articles

om op te eten

Volgens mijn moeder at oma iedere ochtend een kikker als ontbijt. Ik beeldde mij altijd in dat ze het arme diertje zorgvuldig dissecteerde en...

Trolls: Wereldtour review – Van geen kleintje vervaard + wedstrijd

De originele Trolls, de kleurrijke popjes met hoge kuiven, dateert uit 2016 en werd verrassend genoeg een muzikaal hoogstaande film. Het vervolg is nu...

Hoogdagen

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: "Aangenaam,...

‘Als je van spelen leren kan’ van Nele Flamang (boekrecensie)

Door de drukte van het leven zien we wat ons het meest dierbaar is over het hoofd: onze kinderen. In haar nieuwe boek Als...

Compaan legt brug tussen generaties: ‘Kijk! Moemoe wil videobellen’

Onze (over)grootmoeder is net zoals haar leeftijdsgenoten: ze zit vaak eenzaam in haar kamer, leest de Dag Allemaal,...

Vier vreemde sporten die je tijdens de zomerdagen kan doen

Nu het zonnetje weer schijnt, stromen de terrassen vol, worden de barbecues aangestoken en zoekt men massaal de parken en stranden op. Heerlijk die...
Pieter Kesselaers
Pieter Kesselaers
Pieter richtte in 2016 Men's Room op, hetzelfde jaar waarin hij werk maakte van zijn zoontje Nibe. Houdt zich verder bezig met gamen, lezen en als er nog tijd overschiet: een loopje in het park.

Leave a Reply