Wat is de ‘big Deal’ met Casa de Papel?

recent

REVIEW | Harvestella (Nintendo Switch) – RPG-verrassing van het jaar

De populariteit van boerderijgames kent de afgelopen jaren een enorme stijging. Games als Animal Crossing, waarbij het runnen van...

REVIEW | Mario + Rabbids Sparks of Hope – doldwaas avontuur

De Nintendo Switch was ooit een console met een groot aantal exclusieve games. Door de jaren heen is het...

REVIEW | De T-Rex 2 van Amazfit is ons favoriete lifestyle-horloge

De kans is groot dat je nog nooit van Amazfit gehoord hebt. Het minder gekende horlogemerk wordt overschaduwd door...
Dennis Van der beekhttp://Mensroom.be
Elk topteam heeft minstens één Hollander. Dus ook Men's Room kon niet achterwege blijven. Dennis is door zijn brede interesses een onmisbare schakel in het clubje van behaarde Belgen en welruikende dames.

Mijn enthousiasme voor  TV-series werd aangewakkerd door de hype die ontstond rondom Prison Break, jaren en jaren geleden. Iedereen en zijn grootmoeder keek Prison Break en mensen lieten nog net geen tattoo van de lokale nor op hun lichaam zetten. Deze serie moest en zou ik zien en de hype bleek voor het eerste seizoen meer dan terecht, maar het niveau van de serie kelderde daarna. Toen een paar jaar geleden Casa de Papel uitkwam, merkte ik een soort gelijke hype. Echter ben ik nu tientallen series rijker en laat ik me niet zomaar in zo’n hype meeslepen. Waarom is men zo enthousiast over deze serie en is het terecht?

Let op! Dit artikel bevat spoilers.

Het lukt allemaal

Casa de Papel draait in wezen om een ontzettend spectaculaire overval, waarbij de overvallers bij wijze van spreken de ‘good guys’ zijn. Als kijker wil je dat ze slagen, want hoewel ze een overval plegen, heb je toch het idee dat ze eigenlijk niets verkeerds doen. Vergelijk het met bijvoorbeeld het eerder genoemde Prison Break waarbij je sympathie krijgt voor de gevangenen, ook al zit het merendeel daar niet voor niets. Je wilt dat ze ontsnappen.

Bij Casa de Papel gaat men voor de ogenschijnlijk onmogelijke overval. Als kijker denk je steeds even dat het mis kan gaan, maar natuurlijk heeft El Professor aan alles gedacht en knallen ze er op het juiste moment overheen met een geniale zet. Vraag me niet waarom, maar het werkt, ook al is het negen van de tien keer totaal niet realistisch. Natuurlijk helpt het dat de actie ontzettend goed in beeld wordt gebracht en dat de serie een enorm goede soundtrack heeft. Is het echt spannend? Nee, want je weet eigenlijk al dat het uiteindelijk wel goed komt, al wordt er zo nu en dan wel iets of iemand voor opgeofferd.

casa de papel

Stoere personages

Casa de Papel is daarom voor mij een ‘wegkijkserie’ en zal nooit  in een lijst met favorieten komen. Zoals ik hierboven al meldde wordt het nooit echt spannend, maar kijkt het vooral heerlijk weg en kent vele ‘YES!-momenten’.

Zonder je veel te hoeven concentreren kan je genieten van actie en spektakel, maar als een willekeurig personage het loodje legt, zal het je niet veel doen. Een groot aantal personages, zoals el  Professor, Berlin, Helsinki en Denver zijn zeker cool en doen de juiste dingen op het juiste moment, maar je leert ze slechts oppervlakkig kennen. Het is eigenlijk net als in een actiefilm met Jason Stratham, maar dan wat beter.

De hype rondom de serie begrijp ik daarom ook wel en gezien de eerste twee seizoenen mag deze ook wel terecht genoemd worden. Eerlijk is eerlijk, hoewel er genoeg gaten in het plot zitten, blijf je kijken, zeker tot het einde van seizoen twee.

Tijd om te stoppen

Daarna gaat het namelijk helemaal mis en begint de serie opnieuw gelijkenissen met Prison Break te vertonen, maar dan in negatieve zin. Wist je nog dat ze in Prison Break weer opnieuw in de gevangenis belandden? In Casa de Papel gaan ze gewoon nog een keer een overal doen? Ja, ze hebben er een goede reden voor, maar is een nieuwe overval het beste middel om dat doel te bereiken? Ik betwijfel het.

Het ergste is nog dat bij de overval bijna alles hetzelfde is, alleen lijkt alles nog onmogelijker. Eerder gestorven personages worden gewoon vervangen door nieuwe personages met exact dezelfde eigenschappen, de setting is precies hetzelfde, alles is hetzelfde. Het hele kunstje van de eerste twee seizoenen wordt schaamteloos herhaald alleen zijn de gaten in het plot nog groter en wordt alles nog minder geloofwaardig.

Na de eerste overval had er gewoon direct een eind aan gebreid moeten worden. Nu lijkt het een kant op te gaan waarin de makers zelf het spoor bijster aan het raken zijn, waardoor het steeds en steeds minder geloofwaardig wordt en steeds slechter wordt om naar te kijken. Ik weet niet of ik nog een keer zo’n neerwaartse spiraal als Prison Break wil meemaken en seizoen vier ga kijken.

Leave a Reply

play

REVIEW | Mario + Rabbids Sparks of Hope – doldwaas avontuur

De Nintendo Switch was ooit een console met een groot aantal exclusieve games. Door de jaren heen is het aanbod echter grotendeels vergelijkbaar met...

REVIEW | Horse Academy van SmartGames is het ideale puzzelspel voor paardenliefhebbers

Spellenbouwer SmartGames en dierenpuzzels gaan hand in hand. Het is niet voor de eerste keer dat de fabrikant komt met een spelletje waarbij dieren...

REVIEW | JumpIN’ van SmartGames is een uitdagend reisspel voor jong en oud

Waan je tussen de konijnen, paddenstoelen en vossen in een puzzelspel bedoeld voor onderweg. Kan jij het konijntje veilig naar zijn holletje brengen? Pieter Kesselaers SmartGames...

REVIEW | Mario Strikers: Battle League is het beste voetbalspel van het moment

Telkens we met twee voeten vooruit tackelen op de kuiten van de tegenstander worden we bestraft met een rode kaart. Ook karatetrappen in het...

REVIEW | Ga voor geel met Van Aert in Tour de France 2022 (PS5) en Pro Cycling Manager (pc) + wedstrijd

De Belgen mogen de Ronde dan niet gewonnen hebben, met Wout Van Aert hadden we wel de absolute smaakmaker. Met Tour de France 2022...

Penguins on Ice (SmartGames) – blijf vooral ijzig kalm

Knappe koppen opgelet: Penguins on Ice is een uitdagend bordspel van spellenbouwer SmartGames waarbij je ijsblokjes moet draaien zodat ze netjes in elkaar passen.  De...

Chrono Cross: The Radical Dreamers Edition (Switch) review – Heerlijk wegdromen

Chrono Trigger wordt door de kenners bestempeld als één van de beste rollenspellen uit de geschiedenis. Het eerste vervolg daarop, Chrono Cross, verscheen echter...

Cube Duel (SmartGames) review – Breinbrekers in een kubus

Tetris in een kubus. Zo kunnen we het gezelschapsspel Cube Duel van SmartGames het best omschrijven. Samen, of alleen, vervolledig je de kubus en...

Triangle Strategy (Switch) review – Mocht wat meer game zijn

Japanse role playing games (JRPG) liggen aan de oorsprong van videogames zoals we nu kennen. Het genre staat bekend om zijn relatief eenvoudige gameplay,...

No Time to Die (review) – afscheid in schoonheid voor Daniel Craig + wedstrijd

Daniel Craig kruipt voor de laatste keer in het strakke pak van agent 007. Of in het geval van No Time to Die: in...

Pokémon Legends: Arceus (Switch) review – het oog wou ook wat

Pokémon vangen doen we al sinds de fantasiefiguurtjes nog bestonden uit telbare pixels. Intussen is de reeks geëvolueerd en is Pokémon Legends: Arceus de...

Rainbow Six Extraction (PS4) review

We hebben ons zelden zo hard geamuseerd dan met de tactische shooter Rainbow Six: Siege. Vriendschappen werden gesmeed terwijl we ons door de zorgvuldig...

Dragon Inferno (bordspel) van SmartGames review

Als er één ding waarover volwassenen en kinderen het eens zijn, is het een voorliefde voor draken. Terwijl ouders zich verliezen aan epische drakenverhalen...

Big Brain Academy: Knappe koppen (Switch) review

Wij mensen vinden het fijn om de hersenen te pijnigen, liefst met ingewikkelde puzzels en uitdagende vraagstukken. Big Brain Academy: Knappe koppen is een...

Pokémon Brilliant Diamond en Shining Pearl (Nintendo Switch) review – Doet meer dan alleen schijnen

Pokémon gaat al vele jaren mee als televisieserie, film en vooral videogame. De populaire wezentjes maakten een tijd geleden nog furore door in Pokémon...

soortgelijke content