Crash Bandicoot 4: It’s About Time (PS4) review – Het werd tijd!

na 22 jaar eindelijk opvolger voor game rond PlayStation's bekendste gamefiguur

Woebegedjab? Hoegoeda? Hoe heet dat dekselse masker dat Crash Bandicoot vroeger voor zijn gezicht droeg voor extra bescherming? In plaats van het op te zoeken op internet, besloot de redactie van Mensroom erover te discussiëren. De aanleiding was natuurlijk de release van Crash Bandicoot: It’s About Time. En het werd wel weer eens tijd voor een nieuwe Crash Bandicoot. In deze review lees je er alles over. En voor ik het vergeet te zeggen: ‘Aku Aku’ is de naam. Zaten we toch dicht in de buurt. Dennis Van der beek

Na een ontsnapping uit gevangenschap, besluiten Dr. Neo Cortex en Dr. Nefarious Trophy wat gaten in diverse dimensies te creëren, waardoor er allerlei krachtige maskers vrij komen. Dit is natuurlijk geen goed nieuws voor Crash & Co, dus moeten ze ervoor zorgen dat deze niet in de verkeerde handen vallen. 

Dat is in een notendop het verhaal van Crash Bandicoot: It’s About Time. Het flinterdunne verhaal wordt via, soms grappige, maar altijd kleurrijke en mooie tussenfilmpjes uit de doeken gedaan. Net als de tussenfilmpjes, mag het uiterlijk tijdens de gameplay ook indrukwekkend genoemd worden. De diverse levels variëren van industrie-achtige gebieden met allerlei robots en machines tot piratenschepen met tot op de tanden bewapende zeedieren. Een ding hebben ze allemaal gemeen: ze zijn tot de nok toe gevuld met details. Een kleine kanttekening hierbij is dat het soms een beetje onoverzichtelijk wordt tijdens het platformen.

De eerder genoemde maskers zorgen ervoor dat Crash en Co op bepaalde momenten over bepaalde krachten kunnen beschikken. Zo is er een masker dat bij het opzetten bepaalde platformen laat verdwijnen en andere juist weer laat verschijnen. Je raadt het al: om verder te komen moet je steeds het masker op en af zetten, wat leidt toch situaties waarbij je je adem regelmatig inhoudt. Verderop in het spel breidt het aantal maskers zich uit, waardoor je bijvoorbeeld tijd vertraagt, of aan de gang gaat met de zwaartekracht. In sommige gevallen moeten de maskers in een rap tempo afgewisseld worden. 

oud, vertrouwd en lastig

Als je de eerdere Crash Bandicoot-games gespeeld hebt, kan je je vast nog herinneren dat ze vrij lastig waren. Crash Bandicoot: It’s About Time borduurt voort op dezelfde formule en zorgt ervoor dat je het nog steeds lastig hebt wanneer je door een level rond stuitert. Zeker als je de ouderwetse modus inschakelt, waarbij je regelmatig teruggezet wordt naar het begin van een level. De moderne variant maakt het je iets makkelijker, door het aantal keer dat je dood gaat op te tellen en je te laten beginnen vanaf het laatste checkpoint. Zeker als je voor het verzamelen van alle kistjes gaat, zal het aantal keer dat je dood gaat snel oplopen tot tientallen keren per level. Overigens unlock je skins  voor Crash en Coco (je kan met meerdere personages spelen) en andere extra’s door zoveel mogelijk gems te behalen

De levels volgen doorgaans een vast pad en wisselen tussen tweedimensionale gedeeltes en driedimensionale gedeeltes. Zelfs de levels waarbij je naar jezelf toe rent zijn weer van de partij. Herinneren jullie die vallende rotsblokken uit de eerste Crash Bandicoot nog? De checkpoints in de levels zijn overigens een verademing, want naast het feit dat de moeilijkheidsgraad vrij hoog is, zijn de levels vaak behoorlijk lang. Het is geen overbodige luxe om af en toe een adempauze te nemen, want voor je het weet zit er weer iets achter je aan, of sta je over een rails te schuiven. 

niet alles is rozengeur en maneschijn

Mijn laatste herinneringen aan Crash Bandicoot dateerden van eind jaren negentig, maar het opstarten van Crash Bandicoot: It’s About Time gaf me al snel het nostalgische gevoel dat ik als middelbare scholier had. Dat is over het algemeen positief, maar toch zijn er wat minpunten te vinden in deze nieuwe game. Zo lijkt het af en toe net niet helemaal lekker te spelen. Je maakt bijvoorbeeld een normale jump, maar je valt toch net langs het platform heen. Hoewel er continu een marker onder je zit, waarmee je kan zien waar je terechtkomt, is het toch regelmatig zo dat je zomaar ergens langs springt, waardoor het soms net niet zo vloeiend aanvoelt als in concurrerende platformgames. 

De eindbaasgevechten zitten ook op het niveau irritant. Dat komt niet zozeer dat ze belachelijk moeilijk zijn, maar meer omdat de handelingen die je moet uitvoeren saai zijn. Ontwijk een aantal dingen, dash ergens tegen aan, spring binnen de tijd van platform naar platform en raak de eindbaas. Als je tussendoor een paar keer net niet snel genoeg bent, leg je het loodje en begin je weer bij het checkpoint. Het voegt helemaal niets toe. 

met een gerust hart

Dankzij het feit dat het soms net niet soepeltjes genoeg verloopt en de weinig inspirerende boss fights, kijkt Crash Bandicoot: It’s About Time op een klein afstandje toe naar de echte platformtoppers. Echter, als je van het genre houdt, of van Crash Bandicoot, kan je deze game met een gerust hart kopen. De game doet verder namelijk precies wat je ervan verwacht, biedt je meer dan voldoende uitdaging en ziet er bijzonder fraai uit. 

Recent articles

om op te eten

Volgens mijn moeder at oma iedere ochtend een kikker als ontbijt. Ik beeldde mij altijd in dat ze het arme diertje zorgvuldig dissecteerde en...

Trolls: Wereldtour review – Van geen kleintje vervaard + wedstrijd

De originele Trolls, de kleurrijke popjes met hoge kuiven, dateert uit 2016 en werd verrassend genoeg een muzikaal hoogstaande film. Het vervolg is nu...

Hoogdagen

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: "Aangenaam,...

‘Als je van spelen leren kan’ van Nele Flamang (boekrecensie)

Door de drukte van het leven zien we wat ons het meest dierbaar is over het hoofd: onze kinderen. In haar nieuwe boek Als...

Compaan legt brug tussen generaties: ‘Kijk! Moemoe wil videobellen’

Onze (over)grootmoeder is net zoals haar leeftijdsgenoten: ze zit vaak eenzaam in haar kamer, leest de Dag Allemaal,...

Vier vreemde sporten die je tijdens de zomerdagen kan doen

Nu het zonnetje weer schijnt, stromen de terrassen vol, worden de barbecues aangestoken en zoekt men massaal de parken en stranden op. Heerlijk die...
Dennis Van der beek
Dennis Van der beekhttp://Mensroom.be
Elk topteam heeft minstens één Hollander. Dus ook Men's Room kon niet achterwege blijven. Dennis is door zijn brede interesses een onmisbare schakel in het clubje van behaarde Belgen en welruikende dames.

Leave a Reply