NieR Replicant review – op zijn eigen manieR

De originele NieR scheerde geen hoge toppen, maar na een succesvolle opvolger (NieR Automata) waren we best benieuwd om de vernieuwde versie van het origineel aan de tand te voelen. Valeska Remmery

De originele NieR (Gestalt) game zag in 2010 het eerste daglicht. Japan kreeg helemaal exclusief ook nog een andere versie van de game: NieR Replicant. Het grote verschil tussen Gestalt en Replicant was de protagonist. Terwijl je in Gestalt in de huid kroop van een gespierde veertiger die zijn dochter probeerde te redden, was de hoofdrolspeler van Replicant een tengere jonge kerel die zijn zus probeerde te redden. Die laatste versie werd nu onder handen genomen en zo krijgen we de jonge hoofdrolspeler nu voor het eerst in het Westen.

NieR Replicant ver. 1.22474487139 is volgens de makers niet zozeer een remake van Replicant, eerder een geüpdate versie van het origineel. Dit uit zich onder meer in een audiovisuele upgrade. Zo werden de personages opnieuw uitgetekend en zitten er nieuwe cut scenes in. Meten met de betere PS4 games lukt niet, maar het ziet er in ieder geval beter uit dan het origineel. Ook de voice acting werd vernieuwd en er werden meer ingesproken dialogen toegevoegd. Functioneel gezien is het meest interessante aan de update dat de combat vlotter loopt. Het verhaal zelf biedt nagenoeg hetzelfde dan het origineel, met als extra een gloednieuw extra einde (er zijn meerdere eindes). Het feit dat je voor het eerst in de huid van de jonge protagonist kruipt verandert de belevenis natuurlijk ook voor wie de originele game speelde. Wat ons betreft in de positieve zin.

schaarsgekleed

Als speler kruip je in de huid van een jongeman die voor zijn jongere zus Yonah zorgt. Yonah is besmet met de Black Crawl, een schijnbaar ongeneeslijke ziekte. Hij ontdekt een levend en vliegend boek genaamd Grimoire Weiss die de sleutel heeft tot de genezing van Yonah. De protagonist en Weiss trekken er samen op uit om hiervoor de nodige Sealed Verses te verzamelen. Maar een heleboel Shades, een soort van schaduwmonsters, lopen hen danig in de weg.

In het verhaal ontmoeten we een jonge Emil, die met z’n ogen mensen kan doen verstenen. Emil zit al jaren geblinddoekt opgesloten in een groot mysterieus herenhuis. Zijn krachten kunnen gelukkig handig worden ingezet terwijl er gevochten moet worden. Ook een jongedame genaamd Kainé voegt zich bij het team. Met z’n drieën proberen ze het lot van Yonah, maar ook van tal van andere mensen, in eigen hand te nemen. Het is een leuk allegaartje: een schuchtere Emil, een stoere schaarsgeklede Kainé, onze heldhaftige jonge held en een pratend boek. Niet het meest voor de hand liggende team, maar het werkt, zelfs erg goed.

De combat verloopt vlot en je rijgt makkelijk mooie combo’s aan elkaar. Je kiest welk wapen je op hand wil nemen en kan het nog wat buffs geven en upgraden (tegen een prijs). Grimoire Weiss kan ook magische aanvallen aanleveren, zij het op commando. Het wisselen tussen wapenaanvallen en magische aanvallen verloopt erg vlot en zo doet deze versie het beter dan het origineel. Is Kainé of Emil mee in combat, dan vechten zij automatisch mee. Je kan allerlei potions op zak nemen, waaronder health potions, maar ook drankjes om je aanvallen voor korte tijd te versterken, of de aanvallen van je vijand net te verzwakken.

Het kleinere gepeupel verslaan onderweg voelt na een tijdje wat overbodig, maar uiteraard houdt niets je tegen om hen voorbij te lopen. Kleine en grote boss fights weten gelukkig wel voldoende te boeien, en verschillen dan vooral qua aanval naar jou toe. Richting hen komt het altijd wel neer op kritieke punten hitten om hen zo in fases te verslaan. Veel bewegen en uitzoeken welke aanval het meest effectief is, is daarbij van belang. Een geoefend gamer hoeft niet echt te vrezen.

De wereld van Nier Replicant is mooi onderverdeeld in locaties die hun eigen thema en soms ook type gameplay hebben. Zelf woon je in een dorp met winkelstraat en bibliotheek met prachtige grasvelden rondom. Hier vertrekt het verhaal veelal. Er is een havenstad niet ver weg waar er ook wat avontuur te beleven valt. In een naburig bos bevindt zich een kleine beschaving, waar de gameplay zich vertaalt in pure text adventure. Daar krijg je bijvoorbeeld wat raadsels, pure tekst, voorgeschoteld.

variatie troef

Trek je doorheen de woestijn dan bereik je een tempel waarin een gemaskerd volk leeft. Ook is er bijvoorbeeld nog een berg met een verlaten fabriek waar je dungeon crawler-gewijs de verdiepen kan betreden. Kortom, een handjevol plaatsen om tal van missies te ondernemen, met een welgekomen verscheidenheid aan gameplay. Dat is dan wel de zijmissies niet meegerekend. Meestal gaat het in de zijmissies simpelweg om voorwerpen verzamelen en ze ergens afleveren. Dat boeit gewoon niet echt.

Niet alleen de gameplay varieert, maar ook de camerahoek. Veelal speel je third person met de camera achteraan, maar soms verandert de game naar side scroll of topdown view. Side scroll view gebeurt meestal wanneer je in een gebouw loopt, bij topdown view mag je meestal aan het puzzelen gaan. De verscheidenheid aan gameplay en camerahoeken voelt alleszins verfrissend aan. De soundtrack is overigens meesterlijk, buiten één deuntje dat ons al snel tegenstak.

NieR Replicant ver.1.22474487139 weet je door de variaties aan gameplay, maar nog wel het meeste door het verhaal en de sfeer, in de ban te houden. Of de game voldoende boeit om alle eindes te spelen zal vooral afhangen van je eigen nieuwsgierigheid.

Recent articles

Pro Cycling Manager 2021 (pc) en Le Tour de France 2021 (PS4) review – Pogacar het vuur aan de schenen

Op moment van schrijven rijdt toptalent Pogacar het peloton aan flarden en is diezelfde Sloveen al na drie etappes de gedoodverfde kandidaat zichzelf op...

NieR Replicant review – op zijn eigen manieR

De originele NieR scheerde geen hoge toppen, maar na een succesvolle opvolger (NieR Automata) waren we best benieuwd om de vernieuwde versie van het...

Outriders review – shooter uit Hollywood

De aarde is naar de bom, de mensheid heeft de planeet helemaal uitgeput en gaat elders op zoek naar grondstoffen. Twee schepen worden de...

It Takes Two – Ongeziene multiplayerervaring

Games die je samen op de bank speelt, met een bak bier tussen de benen en grote bak popcorn op de salontafel genieten onze...

Trolls: Wereldtour review – Van geen kleintje vervaard + wedstrijd

De originele Trolls, de kleurrijke popjes met hoge kuiven, dateert uit 2016 en werd verrassend genoeg een muzikaal hoogstaande film. Het vervolg is nu...

Hoogdagen

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: "Aangenaam,...
Valeska Remmery
Valeska Remmery
Filmfan, gameliefhebber en heeft een pen vlotter dan een kangeroe op LSD.

Leave a Reply