Call of Duty: Cold War review – Geen COD in een zak

Telkens er een nieuwe Call of Duty verschijnt, is het feest. Spelers vanuit alle uithoeken van de wereld verzamelen zich massaal op de servers om elkaar het leven zuur te maken. Call of Duty: Cold War brengt je naar de barre tijden van de Koude Oorlog en is een geslaagd pakket voor zij die op zoek zijn naar een laagdrempelige shooter. Pieter Kesselaers

Om met de deur in huis te vallen: een Call of Duty haal je in huis voor de online multiplayer. Dat is altijd al zo geweest en dat zal altijd zo blijven. Geen enkele andere game slaagt erin om zulke epische gevechten op het beeldscherm te toveren. En hoewel er nauwelijks nieuwigheden te bespeuren zijn, is Cold War gewoonweg een steengoede titel. Om ten volle van de game te genieten, heb je dus een online abonnement en enkele gamevrienden nodig. Je knalt je dan door relatief korte potjes in knappe levels in gevarieerde gebieden.

Die potjes vragen vaak een tactische aanpak. Vooral wanneer je als opdracht krijgt bepaalde delen van de map te veroveren en deze zo lang mogelijk te bemachtigen. Voor spelers die zich liever breinloos een weg omhoog banen, hebben nog altijd de traditionele deathmatch als optie. Daarin neemt iedereen het tegen elkaar op en is een tactische aanpak minder belangrijk. Ook zonder vrienden beleef je plezier aan Cold War.

spionage

Wie zich niet liever niet waagt aan het overweldigende online gedeelte, kan lekker doorzakken in de korte, maar geslaagde, modus voor één speler. Het verhaal draait rond een Russische spion die het op de Westerse wereld heeft gemunt. Als speler doorkruis je de wereld, met een sfeervolle passage in Amsterdam en moet je meer dan ééns doordacht te werk gaan. Ongezien een koffertje bemachtigen in een huis waarin het leven zijn gangetje gaat of geruisloos een vijandelijk kamp infiltreren, doe je best voorzichtig. Het verhaal neemt je bij de hand en de structuur van de levels geeft weinig ruimte om vrij rond te lopen. En eigenlijk is dat helemaal niet erg. Er zijn tegenwoordig al genoeg games om verloren in te lopen. De singleplayer van Cold War is een rollercoaster, geen busritje door de stad.

Call of Duty: Cold War is waar voor je geld. Zoals we zeiden is het vooral de multiplayer die je zal bezighouden. Niet per se door vernieuwingen, want die zijn er nauwelijks, maar wel door nieuwe maps en interessante spelmodi. De singleplayer is dan weer kort, maar één van de betere uit de reeks. M

Recent articles

MAMoiselle: 21 wensen voor een fantastisch 2021

2020 is voorbij. Tijd voor een nieuw begin en een frisse start. En ik weet het wel, het zou naïef zijn om te denken...

Mealhero en De Vegetarische Slager bundelen de krachten

Weet je nog toen we vorig jaar lyrisch waren over Mealhero? Het bedrijf laat je in enkele minuten een heerlijk gezonde maaltijd op tafel...

Mortal Kombat 11 Ultimate (PS4) review – Nog meer vechtplezier

Door de arcadehallen op de kermis hebben we ontdekt hoe leuk het is om iemand virtueel op het gezicht te slaan. Mortal Kombat 11...

Slide Stars (PS4) review – Temple Run met influencers en bananen

De term influencers zal je ongetwijfeld afgelopen jaren je om de oren geslagen zijn. Bij ieder nieuw social media platform ontstaan er nieuwe soorten...

Dragon Quest XI S – Echoes of an Elusive Age review – Meer dan een echo

Liefhebbers hoeven we niet meer over de streep te trekken, die hebben mogelijks de eerder verschenen Switch-versie al gespeeld. Voor nieuwkomers is Dragon Quest...

De kunst van het niks doen

We zijn dan toch eindelijk van 2020 vanaf geraakt. Het is voorbij, het zit erop, 't is gedaan. Dag en bedankt. Bedankt voor de...
Pieter Kesselaers
Pieter Kesselaers
Pieter richtte in 2016 Men's Room op, hetzelfde jaar waarin hij werk maakte van zijn zoontje Nibe. Houdt zich verder bezig met gamen, lezen en als er nog tijd overschiet: een loopje in het park.

Leave a Reply