REVIEW. Ni no Kuni II: Revenant Kingdom (PS4) – Stoot voorganger van de troon

Door het succes van Ni No Kuni: Wrath of the White Witch stonden onze verwachtingen hooggespannen. De Japanse RPG liet een frisse wind waaien door het RPG-landschap, mede door zijn indrukwekkende verhaal en charmante personages. Ni no Kuni II: Revenant Kingdom is het logische vervolg op een door Studio Ghibli vormgegeven klassieker. En hoewel de bekende filmstudio geen aandeel meer heeft in deze nieuwe telg, kunnen we nu al zeggen dat dit sprookjesverhaal het mooiste is waar we ons de afgelopen jaren aan gewaagd hebben.

[dropcap]De[/dropcap] aaibaardheidsfactor, charmante personages en fantastisch verhaal maakten van Ni no Kuni een onvergetelijk rollenspel. Maar vooral de hand van Studio Ghibli zorgden ervoor dat de titel zich tot een van de beste RPG’s voor de PS3 mag rekenen. We moeten nu al verklappen dat Ghibli geen aandeel meer heeft in dit tweede deel. Voor de grote fans kan dit een doorn in het oog zijn, maar voor de doorsnee gamer is er geen reden tot paniek. De werelden zien er nog steeds verfijnd uit en de tussenfilmpjes zijn één voor één indrukwekkend. Ook de muziek is van hoog niveau: opzweppende deuntjes worden afgewisseld met rustgevende muzikale kunstwerken. Audiovisueel zit het dus meer dan goed.

Op je weg kom je in aanraking met tal van personages.

Pettiwhisker

In een wereld die het moet hebben van kinderlijke naïefiteit, kan het niet anders dan dat er een kind de plak zwaait. Evan Pettiwhisker Tilldrum is een jonge knul die zich letterlijk koning ter rijk mag noemen. Wanneer hij plotseling bezoek krijgt van Roland (een personage uit de echte wereld), breekt er in het koninkrijk een heuse staatsgreep uit. Iedereen keer zich tegen hem, waardoor hij verplicht wordt zijn kasteel te verlaten.  Maar de ene zijn dood, is de ander zijn brood. En in dit geval zijn wij de ander.

Samen beslissen ze niet bij de pakken neer te zitten en dus een nieuwe grootmacht op te richten. Dat laatste mag je overigens redelijk letterlijk noemen. Als speler ga je dus aan de slag met het neerplanten van huizen, smederijen, winkels en fabrieken op grondstoffen mee te verzamelen. Naarmate het spel vordert krijg je hierdoor toegang tot nieuwe wapens, sterkere uitrusting en verbeterde spreuken. Deze nieuwe feature is geheel nieuw en zorgt voor een verslavende factor. Het idee kan dan misschien wel gestolen zijn van de RPG-klassieker Suikoden, toch ontvangen het met open armen. Het zorgt voor een welkome afwisseling tussen de gevechten door. Die gevechten zijn real-time en brengen met de Higgledies een tweede vernieuwend onderdeel.

Higgledies

De kleine wezentjes vormen de achterban tijdens de talloze gevechten.  Sommigen herstellen je gezondheid, anderen dienen krachtige spreuken toe. De krachten kunnen geactiveerd worden door bij hen in de buurt te gaan staan en vervolgens (voor PlayStation) de X-knop in te duwen. Hoewel de grafische uitwerking eerder aan de slappe kant is, brengen de kleine wezentjes wel extra diepgang aan de real-time gevechten. Deze zijn overigens boeiender en beter uitgewerkt dan het origineel.

De Higgledies bieden je ondersteuning tijdens de gevechten.

Veel te doen

Dorpen bouwen en je team versterken met de kleine helpertjes zijn twee van de grote vernieuwingen in Ni no Kuni II. Verder werd ook de Skirmish mode geïntroduceerd. Vergelijk het gerust met de mobiele game Clash of Clans, waarin je je leger laat vechten tegen dat van de vijand. Als leider van het pak zal je strategische richtlijnen moeten geven om de tegenstander finaal tegen het canvas te werken. Dit is zeker geen nieuw idee, maar is uitermate zorgvuldig uitgewerkt. Er is in Ni no Kuni II dus een pak te doen.

De Skirmish mode doet ons denken aan Clash of Clans, maar is veel meer dan dat.

Het verhaal van het oorspronkelijke deel is tot op vandaag onovertroffen. De emotionele gebeurtenissen moeten nu plaats ruimen voor iets meer oppervlakkige taferelen. Een echte binding met de personages blijft daarom uit. Verder vonden we het jammer dat gesprekken vaak geluidsloos verlopen, alsof de personages plotseling hun stem verloren. In plaats daarvan hoor je kreuntjes die voor de intonatie moeten zorgen.

Conclusie

Ni no Kuni II lost de schaarste aan degelijke Japanse rollenspellen geslaagd op. Met een prachtige wereld en verslavende elementen is het voor de liefhebbers van het genre een blij weerzien. Toch mist het geheel samenhang en hadden we gehoopt op wat meer emotie bij de personages en in het verhaal.

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom is verkrijgbaar voor pc en PS4.

Ni no Kuni II: Revenant Kingdom (PS4)
8.5 Onze score
Gameplay7.3
Graphics9.2
Geluid8.9
Levensduur8.6

Recent articles

‘In de stilte ligt het antwoord’ van Ryan Holiday (boekrecensie)

In onzekere tijden hebben we allemaal nood aan een houvast, aan voorbeelden en aan praktische tips hoe je moet omgaan met al dat negatieve...

Crash Bandicoot 4: It’s About Time (PS4) review – Het werd tijd!

Woebegedjab? Hoegoeda? Hoe heet dat dekselse masker dat Crash Bandicoot vroeger voor zijn gezicht droeg voor extra bescherming? In plaats van het op te...

Monster Truck Championship (PS4) review – Race-culthit in wording

Met extravagant spectaculaire shows heeft het Monster Trucks genre vooral in de USA, het land waar over-the-top entertainment een religie is, een grote fan-base....

België heeft eigen videogamemuseum

Het is geen algemene kennis, maar België heeft een gamer die eigenlijk al een tijdje in een museum hoort, namelijk ondergetekende. Nu komt daar...

Tennis World Tour 2 (PS4) review – Op de juiste koers

Na de release van het eerste deel in 2018, is op 22 september Tennis World Tour 2 verschenen. Het eerste deel werd niet goed...

Zalando verkoopt nu ook tweedehandse mode

In onzekere tijden kiezen mensen steeds vaker voor tweedehands kledij. Zalando, Europa's grootste online platform voor mode en lifestyle, lanceerde deze week een nieuw...
Pieter Kesselaers
Pieter Kesselaers
Pieter richtte in 2016 Men's Room op, hetzelfde jaar waarin hij werk maakte van zijn zoontje Nibe. Houdt zich verder bezig met gamen, lezen en als er nog tijd overschiet: een loopje in het park.

Leave a Reply