Disintegration (PS4) review – Holle game in mooie verpakking

Take-Two Interactive heeft met dochterbedrijf Private Division de focus om kleinere ontwikkelaars een kans te geven om een AAA-game uit te brengen. V1 Interactive, geleid door Markus Letho (medebedenker Halo-Universum) kwam met Disintegration op de proppen. Jeremy Blommaert

In een wereld die opgezwolgen werd door verschillende crisissen met een pandemie als doodslag, besliste de mensheid om het menselijke brein in mechanische lichamen te verwerken. Dit wordt Integration genoemd. Jouw hoofdpersonage (Romer) was een posterboy die deze praktijken promootte. Met de opkomst van verschillende groeperingen die voor of tegen zijn, wordt de wereld compleet verscheurt. De groep die voor is wordt geleid door antagonist Schuck. Zij willen ervoor zorgen dat integration verplicht wordt en de laatste “menselijke” geïntegreerd moeten worden.

outlaws

De outlaws geleid door Waggoner, met jou in de hoofdrol, gaan de strijd aan met Schuck, hopend op een terugkeer naar hun lichaam van weleer. Het verhaal wordt jammer genoeg niet goed verteld. Als speler heb je vaak niet door hoe het er allemaal aan toegaat en wat de reden is van bepaalde beslissingen en/of handelingen. Het verhaal is bedacht maar niet uitgediept, dit is een gegeven dat je merkt doorheen heel de game. Tussen missies door kom je in de hub terecht, deze kan naargelang de missie verschillen qua locaties. In de hub kan je tegen je partners spreken en challenges verkrijgen. In werkelijkheid is dit na iedere missie in de hub de groene (tekst)ballonnetjes achterna gaan. Via deze weg wilt het spel ook meer lore vrijgeven. Jammer genoeg voelt het allemaal geforceerd en verplicht aan. Het is aanwezig omdat het op één of andere manier aanwezig moet zijn. Het gevolg is dat niets echt aanvoelt en je dus ook niet kan investeren in personages. Hierdoor geef je als speler niet om het verhaal of de personages. Dit voel je zeer duidelijk na het overlijden van een personage. Je geeft er gewoonweg niet om.

De personages zijn leuk vormgegeven, zien er cool uit en doen je soms aan andere games denken. Coqui is de hiphopper van de groep, Seguin een coole alternatieve chick die blij is met haar geïntegreerde lijf. Doyle en Six-Oh-Two zijn de tanks van dienst. Enkele andere laat ik aan jou over om te ontdekken. De protagonist Romer, vult zijn rol goed in en lijkt een sterk personage te zijn. Door het gebrek aan diepte geef je minder om hem dan een Joel/Ellie, Geralt etc. De antagonist ziet er zeer vet uit, maar net zoals Romer is er weinig diepte in zijn rol en dat maakt hem als Antagonist een pak minder angstaanjagend.

hersendood gamen

Via een gravcycle zweef je over de map en bestuur je jouw soldaten. Je kan teamleden niet apart besturen waardoor het tactische aspect minimaal is. De maps zien er weliswaar zeer mooi uit. Via deze game zie je de kracht nog maar eens van de Unreal Engine. De omgevingen zien er uit als een AAA-Game. En wederom hoor je mij hier weer afkomen, maar er zit weinig diepte in, je hebt niet het gevoel dat de locatie een reden heeft. Hij is er omdat je een level moet spelen en een level heeft een wereld nodig. Naarmate je verder komt, krijgen de locaties meer betekenis, maar het blijft het toch ergens knagen. Qua levels heb je duidelijk het gevoel dat je telkens van punt a naar punt b moet reizen. Uiteraard is dat de basis van een verhaal in eender welk medium, maar alleen mag je dat als belever niet zo ervaren. In Disintegration is de gameplay loop overduidelijk eenvoudig. Je gaat naar daar, schiet ze neer, ga naar het volgende punt en de cyclus begint opnieuw. Het einde van de level is het moeilijkste gedeelte. De levels duren gemiddeld een uur, wat vaak langer aanvoelt dan nodig is. In totaal zijn er twaalf levels.

apocalyptische multiplayer

De multiplayer bestaat uit drie modussen: Zone control (capture & control zones), Collector (Kill Confirmed achtige modus) en Retrieval (Cores verzamelen en brengen naar de locatie). Jammer genoeg is de multiplayer op dit moment al zo dood als een pier. Ik heb enkel de dag na release (wanneer ik de game kreeg) enkele matchen kunnen spelen, dit na een uur wachten en switchen tussen modussen om een match te vinden. Afgelopen week ik heb een uur gestreamd waarin ik in matches probeerde te geraken en nog steeds geen succes. In een ultieme laatste poging heb ik drie uur geprobeerd en wederom geen match gevonden. Het is duidelijk dat Disintegration niet zeer veel verkocht heeft en de gamers die het al had, mogelijk is kwijtgeraakt. Dit wordt de grootste uitdaging voor V1 Interactive, hoe gaan ze dit omkeren? Ze hebben al aangekondigd nieuwe maps, modussen en andere updates toe te voegen. Het wordt afwachten wat hier de impact van is.

atypische shooter

Disintegration is gemaakt door een team van dertig. Hierdoor moet je ook wat milder zijn en zeker respect tonen voor wat ze bereikt hebben. Je ziet duidelijk dat er getalenteerde mensen achter deze game zitten. Disintegration is veelbelovend. Een atypische shooter met een interessante wereld en personages. Jammer genoeg laat de uitvoering op vlakken van storytelling en worldbuilding te wensen over. De game kan frustrerend werken, omdat sommige zaken niet meteen duidelijk zijn of de uitdaging soms onnodig te moeilijk is, vaak om de duur wat te verlengen. De gameplay werkt goed in verband met de gravcycle. Het strategische gedeelte voelt eerder nutteloos aan, omdat er weinig tactiek aan te pas komt. In de huidige staat is het moeilijk om de game aan te bevelen. Wel vind ik het zeer jammer, omdat deze studio een kans verdiend.

2,5/5

 

Tiny House van 32m² is meest duurzame verblijf in Antwerpen

Het meest duurzame verblijf van Antwerpen is een 16de-eeuwse arbeiderswoning van 32m². Zelfs de locatie is uniek: het huis staat de Paardekensgang, een pittoreske...

Deliveroo ruimt samen met Proper Strand Lopers strand op

Al vier jaar lang organiseert het burgerinitiatief Proper Strand Lopers de intussen gekende Beach CleanUp. Een ganse zomer trekken ze met man en macht...

De Groene Stadshut zet duurzaamheid op eerste plaats in workshops en atelier

Bij De Groene Stadshut in Antwerpen kan je terecht voor ecologische workshops waarin je leert zeep, shampoobars en notitieboekjes maken. ‘We willen mensen tonen...

Lynk & Co: neem een auto-abonnement en red de aarde

Wat als je een abonnement kon nemen op een eigen auto, dat je van het ene op het andere moment kan opzeggen of terug...
We hebben ons zelden zo hard geamuseerd dan met de tactische shooter Rainbow Six: Siege. Vriendschappen werden gesmeed terwijl we ons door de zorgvuldig uitgewerkte en zenuwslopende online potjes knalden Het is dus niet voor niets dat we uitkijken naar dr spin-off die Extraction heet. Wordt het een blij...
Als er één ding waarover volwassenen en kinderen het eens zijn, is het een voorliefde voor draken. Terwijl ouders zich verliezen aan epische drakenverhalen als Game of Thrones, hebben de allerjongsten hun harten verloren aan verschillende kindvriendelijke televisieseries met een draak in de hoofdrol. Dankzij spellenbouwer SmartGames, de fabrikant...
Wij mensen vinden het fijn om de hersenen te pijnigen, liefst met ingewikkelde puzzels en uitdagende vraagstukken. Big Brain Academy: Knappe koppen is een game die je spaghetti op leuke manier aan het werk zet. Pieter Kesselaers BBA gaat al een tijdje mee. Het was één van de eerste games...
Wie denkt dat een gezelschapsspel met een lapje stof en wat knopen niet leuk kan zijn, heeft het mis. Patchwork is de laatste nieuwe hype van spellenbouwer 999 Games en is een schot in de roos. Pieter Kesselaers https://www.youtube.com/watch?v=W4-s-oX4jvM Tetris Je lappendekentje volkrijgen met passende stukjes en met zoveel mogelijk knopen om...
In het boek 'Moeder, waarom spelen wij?' van kinder- en jeugdpsychiater Ilse Van Loy, wordt er dieper ingegaan op fenomeen spelen en waarom kinderen dat nodig hebben. Pieter Kesselaers Op school wordt er veel van kinderen verwacht: ze moeten opletten, stilzitten en vooral goede punten scoren. We ontdekten dat er...
'Katapulteer je geesten over het lanceerplatform in een drone', zijn de eerste woorden in de handleiding van het bordspel Geestenvlucht van spellenbouwer MEGABLUE. Klinkt spectaculair en dat is het ook. Pieter Kesselaers Net toen we dachten dat we alles al gezien hadden, zien we dit: een bordspel met (werkende!) drone....
De versnelling in zesde, het brein in neutraal. Dat is de succesformule van Fast & Furious sinds het origineel uit 2001. Exact twintig jaar later staat Vin Diesel nog steeds op de cover en lijkt er nauwelijks afgeweken worden van de absurde racetoestanden: als het maar snel gaat en...
Pokémon gaat al vele jaren mee als televisieserie, film en vooral videogame. De populaire wezentjes maakten een tijd geleden nog furore door in Pokémon Go  de straten letterlijk onveilig te maken. Pokémon Brilliant Diamond en Shining Pearl zijn een remake en laten doorwinterde en nieuwe spelers gouden tijden herbeleven....
Cosmeticamerk Rituals pakt dit jaar uit met een opvallend kerstgeschenk. Een 3D-dorp met daarin 24 geschenkjes. Ieder huisje bevat luxueuze cadeautjes zoals de nieuwe The Ritual of Mehr Body Mousse to Oil, een aantal Mini Candles uit de Private Collection, Sakura - Rêve de Hanami Eau de Parfum, The...

Technology

Rainbow Six Extraction (PS4) review – zombies neerleggen voor trio’s

We hebben ons zelden zo hard geamuseerd dan met de tactische shooter Rainbow Six: Siege. Vriendschappen werden gesmeed terwijl...
- Advertisement -

Dragon Inferno (bordspel) van SmartGames review: puzzelen met draken

Als er één ding waarover volwassenen en kinderen het eens zijn, is het een voorliefde voor draken. Terwijl ouders zich verliezen aan epische drakenverhalen...

Big Brain Academy: Knappe koppen (Switch) review

Wij mensen vinden het fijn om de hersenen te pijnigen, liefst met ingewikkelde puzzels en uitdagende vraagstukken. Big Brain Academy: Knappe koppen is een...

Patchwork (bordspel) review – gezelligste spel van het jaar

Wie denkt dat een gezelschapsspel met een lapje stof en wat knopen niet leuk kan zijn, heeft het mis. Patchwork is de laatste nieuwe...

‘Moeder, waarom spelen wij?’ (boekrecensie) van Ilse Van Loy – Over de essentie van het ‘kind zijn’

In het boek 'Moeder, waarom spelen wij?' van kinder- en jeugdpsychiater Ilse Van Loy, wordt er dieper ingegaan op fenomeen spelen en waarom kinderen...