DIRT 5 (PS4) review – Hoge fun factor

Het vijfde deel in de DIRT-reeks moet het vooral hebben van het online racegebeuren.

De DIRT- en Dirt Rally-franchisen zijn voor sommigen moeilijk van elkaar te onderscheiden. Dirt Rally is een simulatie in de geest van de legendarische Colin McRae-games. De DIRT-reeks bestaat uit arcade gerichte games die Codemasters volgens mij gebruikt als experiment voor nieuwe off-road-racegame ideeën. Alain Van Der Steen

Al na de eerste races in de carrière-modus kan ik het gevoel niet van me afschudden dat ik deze game al eens eerder speelde. De brede keuze aan wagens, de ongeïnspireerde carrière-modus die enkel een reeks opeenvolgende korte races is en het gebeuk en geduw van de tegenstanders. Het deed ons wat denken aan Project Cars 3.

Dude

Waar in DIRT 3 en DIRT 4 niet alleen pure rally en rallycross aan bod kwamen, is rally in DIRT 5 verdwenen. Bovendien is het in de presentatie, de muziek en de commentaren duidelijk dat men met deze reeks vooral op de Amerikaanse markt mikt. Het klinkt en oogt over de top en bombastisch … je houdt ervan of niet.

Je merkt ook in het type races dat het “USA al the way is”, zelfs zonder dat je om de haverklap wordt aangesproken met “dude”. Behalve de gekende gymkana, land rush en rally raid, heb je nu ook ijsraces, die voornamelijk plaatsvinden op Amerikaanse bodem, en de sprint cars. Die laatsten rijden op een zanderige oval en kan je het best beschrijven als een grote vleugel met een auto onder. Een leuke toevoeging maar bijzonder moeilijk te besturen. Dat is in elk geval niet zo in de andere reeksen. De besturing is eenvoudig, met een leercurve van nihil, waardoor een loodzware pick-up mastodont nauwelijks anders aanvoelt dan een lichtvoetige jaren negentig rally gazelle. Maar goed, misschien is dat in een arcade racer niet zo belangrijk.

het oog en oor wil ook wat

Grafisch oogt het over het kleurrijk en mooi, maar nergens spectaculair. Het dynamische weer en tijd wordt dan weer super op je netvlies geprojecteerd. Ook het geluid gaat een beetje alle kanten op qua kwaliteit. Tijdens het racen klinken de auto’s best wel aardig, maar wanneer je door een diepe plas rijdt hoor je daar helemaal niets van. Ik zet normaal de muziek af tijdens het racen maar dat moet je met DIRT 5 niet doen. De muziek van de het menu gaat naadloos mee over in de race en wordt verspreid over het circuit. Zo hoor je de muziek ook meer of minder afhankelijk waar je je op de baan bevindt. Het is slechts een detail maar geeft wel een extra feel aan het geheel.

fun

De echte fun vind je DIRT 5 niet zozeer in de single player maar wel binnen het online luik. De tracks, de setting, de auto’s, het is gewoon geknipt voor een potje ongegeneerd online rossen met wat vrienden terwijl je onderweg wat onderdelen en verf ruilt. En dan heb je nog Playgrounds. Hier kan je naar hartenlust zelf tracks in eender welke discipline creëren en publiceren. De daaraan gekoppelde online leaderboards zorgen ervoor dat je blijft spelen tot je zeker weet dat je echt geen tiende sneller meer kan.

eigen pad

Ondanks de bombastische toeters en bellen voelt het soms wat flets aan en ondanks de hoge fun factor heeft de game ook iets klinisch. Het voelt een beetje té professioneel aan en een beetje zielloos. Hou je echter van puur arcade raggen met offroad auto’s in een kwalitatieve game? Dan loont DIRT 5 zeker de moeite. M

Recent articles

Outriders review – shooter uit Hollywood

De aarde is naar de bom, de mensheid heeft de planeet helemaal uitgeput en gaat elders op zoek naar grondstoffen. Twee schepen worden de...

It Takes Two – Ongeziene multiplayerervaring

Games die je samen op de bank speelt, met een bak bier tussen de benen en grote bak popcorn op de salontafel genieten onze...

Trolls: Wereldtour review – Van geen kleintje vervaard + wedstrijd

De originele Trolls, de kleurrijke popjes met hoge kuiven, dateert uit 2016 en werd verrassend genoeg een muzikaal hoogstaande film. Het vervolg is nu...

Hoogdagen

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: "Aangenaam,...

‘Als je van spelen leren kan’ van Nele Flamang (boekrecensie)

Door de drukte van het leven zien we wat ons het meest dierbaar is over het hoofd: onze kinderen. In haar nieuwe boek Als...

Compaan legt brug tussen generaties: ‘Kijk! Moemoe wil videobellen’

Onze (over)grootmoeder is net zoals haar leeftijdsgenoten: ze zit vaak eenzaam in haar kamer, leest de Dag Allemaal,...
Alain Van Der Steen
Alain Van Der Steen
Alain is de oudste van de redactie en er wordt verteld dat hij lang geleden nog tegen de Duitsers gevochten heeft. Waarschijnlijk in Call of Duty, denken we.

Leave a Reply