Tour de France 2019 (PS4) review – Net als in het echt: spannend en mooi, maar vaak verdomd saai

De wielergekte kent bij aanvang van de zomer een absoluut hoogtepunt. Zoals vanouds strijken de beste renners ter wereld dan neer in De Ronde van Frankrijk om in de bekende rittenkoers een gooi te doen naar ritwinst, een puntentrui of de gele trui. voor de minder sportieve gamers onder ons, kan je opnieuw aan de slag met Tour de France 2019 voor de PS4 en Xbox One.

De minst sexy sport om een game van te ontwikkelen is, naast het paardrijden, zonder twijfel wielrennen. Er worden meer dan honderd kilometer gefietst aan een gezapige snelheid en de laatste vijftig kilometer wordt het tempo verhoogd om de ontsnapte renners bij te benen. De grote rondekoersen hebben gelukkig een gevarieerd patroon, met stevige klimmen en pittige heuvels. Dat het een uitdaging is om voor gameontwikkelaars daarover een succesgame uit te brengen, behoeft geen verdere uitleg. Zijn de mannen van Cyanide Studios er ditmaal wel in gelukt?

Ondanks de relatief simpele sport, doe je er goed om aan even de tijd te nemen de kneepjes van het vak te ontdekken aan de hand van een tutorial. Het komt er op neer om je krachten de doseren, te sprinten, bij te sturen en je voorligger volgen om minder snel vermoeid te raken. Naast het besturen van één renner kan je je teamgenoten instructies geven om je te beschermen, aan te vallen of in het pak te blijven. Kies je voor de lange vlucht dan is de kans groot dat je uiteindelijk nog achter het peloton finisht. Of je zou wel eens flagrant te laat kunnen komen als je niet gokt. Het verloop van een race is realistisch en het geeft enorm veel voldoening als je een wedstrijd wint. Want er zal voor iedere meter geknokt moeten worden. Je kan ervoor kiezen om de Ronde van Frankrijk te rijden met een zelfgemaakt team of een bestaande Pro Team-ploeg. Parijs-Nice, de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en de Dauphiné staan mee in het rijtje van de aan deel te nemen wedstrijden.

De omgevingen zien er netjes uit: supporters staan langs de kant te zwaaien met Vlaamse leeuwen en hun favoriete landenkleuren, de decors zien er gedetailleerd uit en geven je vaak het gevoel écht over een Franse bergpas of Vlaamse heuvel te rijden. Qua beleving hebben we niets aan te merken. Al hadden we graag wat meer variatie gezien in de details van gezichten: die zien er nu allemaal identiek uit, met uitzondering van de kleurtint.

Geen lekke banden

We zijn tot toe opvallend positief geweest over Tour de France 2019, maar het moet geweten dat het gezegde ‘in het land der blinden is eenoog koning’ hier van toepassing is. Om van een fantastisch spel te spreken, schiet de game hier en daar toch wel serieus de bal mis. De meeste namen zijn verzonnen en hebben enkel de statistieken en enkele letters van hun naam gemeen. Er is geen sprake van Froome, Thomas en bijvoorbeeld echte namen uit het De Ceuninck-Quickstep-team. Dat dijkt het spelplezier meteen in. Ook valpartijen en lekke banden waren (zelfs in Roubaix) zeldzaam, zelf reden we nooit plat.

Tour de France 2019 is geen slechte game. Het is de sport die zich niet honderd procent leent tot een vertaling naar een virtueel racefestijn. Je mag dan nog zo’n goede ideeën hebben, voor spanning zorgen in de bergen, mooie omgevingen op het scherm toveren en de enige in je soort zijn, je blijft een groot deel van de race gewoon naar je beeldscherm staren met de fast forward-knop stevig ingedrukt. Een geslaagde beleving, een zwakke game is dan ook onze conclusie. 

★★★☆☆

Recent articles

Outriders review – shooter uit Hollywood

De aarde is naar de bom, de mensheid heeft de planeet helemaal uitgeput en gaat elders op zoek naar grondstoffen. Twee schepen worden de...

It Takes Two – Ongeziene multiplayerervaring

Games die je samen op de bank speelt, met een bak bier tussen de benen en grote bak popcorn op de salontafel genieten onze...

Trolls: Wereldtour review – Van geen kleintje vervaard + wedstrijd

De originele Trolls, de kleurrijke popjes met hoge kuiven, dateert uit 2016 en werd verrassend genoeg een muzikaal hoogstaande film. Het vervolg is nu...

Hoogdagen

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: "Aangenaam,...

‘Als je van spelen leren kan’ van Nele Flamang (boekrecensie)

Door de drukte van het leven zien we wat ons het meest dierbaar is over het hoofd: onze kinderen. In haar nieuwe boek Als...

Compaan legt brug tussen generaties: ‘Kijk! Moemoe wil videobellen’

Onze (over)grootmoeder is net zoals haar leeftijdsgenoten: ze zit vaak eenzaam in haar kamer, leest de Dag Allemaal,...
Pieter Kesselaers
Pieter Kesselaers
Pieter richtte in 2016 Men's Room op, hetzelfde jaar waarin hij werk maakte van zijn zoontje Nibe. Houdt zich verder bezig met gamen, lezen en als er nog tijd overschiet: een loopje in het park.

Leave a Reply