Monster Energy Supercross 2 (PS4) review – Heerlijke racer

Begin vorig jaar verraste Milestone met een frisse bries door hun eigen gecreëerde digitale motorcross landschap, met de intro van een nieuwe telg in hun race-familie: Supercross. Die game was lastig te temmen maar wat ons buiten enkele kinderziektes vooral is bijgebleven was de hoge fun factor. Nu nummer twee het daglicht ziet, stellen we ons als bezorgde ouder de vraag of we van deze evenveel zullen kunnen houden als van de eerste?

Monster Energy Supercross 2 lijkt in eerste instantie veel op z’n oudere broer maar zodra je hem nader bekijkt, merk je al gauw dat de jongste veel meer in zijn mars heeft dan je had verwacht. Dat uit zich vooral in de kleine details die het grote verschil maken.

De appel valt iets verder van de boom …

Om te beginnen is er de atmosfeer. De tracks en hun omgeving ogen levendig en realistisch. Zo zijn er de baan marshalls die, al dan niet zichtbaar, actief aan het geheel deel nemen; de verpakte strobalen worden deze keer wel van de baan verwijderd en er wordt druk met vlaggen gezwaaid. Alhoewel bij dat laatste er toch nog een paar van die jongens naar de opfriscursus mogen. De bewegingen van de rijders zijn ongezien goed! Waar vorig jaar de rijders nog als een houten Klaas op hun motorfiets zaten, komen ze nu tot leven; ellenbogen, benen en voeten worden perfect gebruikt om zowel de machine te besturen, als om het evenwicht te herwinnen wanneer je een foutje maakt. Regen en bijhorende modder zien er eindelijk heerlijk geloofwaardig uit, waarbij je ook duidelijk een verschil merkt in de (on)handelbaarheid van je motorfiets-met-ADHD.

Ook het geluid draagt bij aan een gevoel van actie. Ook al is bijvoorbeeld de stadion omroeper gelimiteerd in zijn woordenschat, zodra je niet meer inhoudelijk luistert naar wat hij zegt maar gewoon zijn geluid over je laat heenkomen, sleept het je mee in de sfeer van het moment.

… en blijft ook lekker verder rollen

Qua gameplay is er niet echt iets nieuws in vergelijking met vorig jaar maar dat heb je nu eenmaal met officieel gelicenseerde simulatiegames. Je hebt de klassieke single player spelmodi met de carrière die als centrale spil van het geheel de ketting op de juiste spanning houdt en uiteraard multiplayer. Ook de geweldige track editor is weer van de partij, alhoewel die gevoelsmatig een beetje heeft ingeboet aan gebruiksvriendelijkheid. Wel een leuke nieuwe toevoeging is de zogenaamde “flow aid”. Die geeft de ideale lijn aan, niet zozeer qua bochtenwerk maar wel wat de snelste manier is om je jumps te overbruggen. Soms is het nu eenmaal beter om je ene sprong wat te temperen zodat je op de juiste plek neerkomt om de volgende combinatie van heuvels in één keer te kunnen nemen. Vooral een mooie feature dus voor de nieuwkomers van het genre, maar de game excelleert sowieso in gameplay instelling mogelijkheden om de uitdaging en je spel ervaring helemaal naar jouw hand te zetten.

AI = OEI

Een van die settings is de sterkte van je tegenstanders. Je hebt vijf verschillende niveaus waarbij elk trapje hoger gemiddeld gelijkstaat aan meer dan een dikke seconde verschil per minuut rondetijd. Op “Very Easy” kan je een wedstrijd winnen terwijl je tussendoor je berichten op je smartphone checked, maar eenmaal op “Realistic” kan je maar beter mentaal voorbereid zijn en je vitamine supplementen nemen bij je ontbijt.

Tijdens de wedstrijden wordt de AI een beetje OEI: Overly Excited Intelligence. Ze zijn zo blij dat je meedoet dat ze er een echte race van maken. Deze keer dus geen gekunsteld terugvallen en weer even gekunsteld inlopen in de laatste ronde om de spanning er in te houden, maar echte consistente racers die ook wel eens een foutje maken.

Heerlijke racer!

Monster Energy Supercross 2 is een tevreden gillende 2-takter, vol kleine, alles bepalende verbeteringen ten opzichte van zijn voorganger. Is de game perfect? Neen, natuurlijk niet. De force feedback laat nog steeds ruimte voor verbetering over en ook de consistentie ten opzichte vanstuurfout-gevolgen is soms wat zoek, maar wat een heerlijke racer hebben ze er van gemaakt! Bij Milestone moeten ze het doen met slechts een fractie van het budget dat bijvoorbeeld een opgefokte porseleinkast zoals een Gran Turismo verbrand, maar dat wordt door de ontwikkelaars dubbel en dik gecompenseerd met meesterlijk getuned enthousiasme, passie en liefde voor zowel de sport als de game. Daarom is dit dan ook alweer een echte racegame in de volle betekenis van het woord: je racet én je speelt. Kortom, je hebt er plezier van!

Recent articles

om op te eten

Volgens mijn moeder at oma iedere ochtend een kikker als ontbijt. Ik beeldde mij altijd in dat ze het arme diertje zorgvuldig dissecteerde en...

Trolls: Wereldtour review – Van geen kleintje vervaard + wedstrijd

De originele Trolls, de kleurrijke popjes met hoge kuiven, dateert uit 2016 en werd verrassend genoeg een muzikaal hoogstaande film. Het vervolg is nu...

Hoogdagen

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: "Aangenaam,...

‘Als je van spelen leren kan’ van Nele Flamang (boekrecensie)

Door de drukte van het leven zien we wat ons het meest dierbaar is over het hoofd: onze kinderen. In haar nieuwe boek Als...

Compaan legt brug tussen generaties: ‘Kijk! Moemoe wil videobellen’

Onze (over)grootmoeder is net zoals haar leeftijdsgenoten: ze zit vaak eenzaam in haar kamer, leest de Dag Allemaal,...

Vier vreemde sporten die je tijdens de zomerdagen kan doen

Nu het zonnetje weer schijnt, stromen de terrassen vol, worden de barbecues aangestoken en zoekt men massaal de parken en stranden op. Heerlijk die...
Alain Van Der Steen
Alain Van Der Steen
Alain is de oudste van de redactie en er wordt verteld dat hij lang geleden nog tegen de Duitsers gevochten heeft. Waarschijnlijk in Call of Duty, denken we.

Leave a Reply