REVIEW. A Way Out (PS4) – Terug naar de essentie

A Way Out staat al vele maanden op onze radar te pinken. Voor het eerst sinds lange tijd ziet een game die gemaakt is om gezellig met twee op de bank te spelen, het levenslicht. Chips, nootjes en vier frisse pilsen werden bovengehaald en mijn gamebuddy voor het leven werd opgetrommeld. En weet je wat? Het werd een avond om nooit te vergeten.

[dropcap]We[/dropcap] kunnen het niet genoeg benadrukken: games van vandaag worden vaak gemaakt om online elkaar het leven zuur te maken. Gamers zonderen zich massaal af en kruipen in hun donkere kelder met pepdrankjes om probleemloos tot in de vroege uurtjes te kunnen doorgamen. Het enige sociale aspect zijn de scheldwoorden die van de ene naar de andere kant van de wereld worden getorpeteerd. Als 32-jarige liefhebber van digitaal entertainment, liggen de verwachtingen iets anders. Weken op voorhand afspreken, aftellen naar die ene avond die ons nog eens aan de tijden van vroeger deed terugdenken. Die tijden waarin we gezellig op de bank een zak snoep en fles cola deelden.

Gratis!

Had je gehoopt om in je eentje eraan te beginnen, dan moeten we je teleurstellen. Ontsnappen uit de gevangenis doe je nu eenmaal niet alleen, zelfs niet met een computergestuurde kompaan. Je vraagt een vriend dus om samen het avontuur mee te beleven. Dankzij de gloednieuwe functie Friend Pass, is er slechts één exemplaar van het spel nodig. De tweede speler hoeft alleen de demo te downloaden. Dit is een opmerkelijke keuze, zeker wanneer je weet dat de prijs van A Way Out een pak lager ligt dan normaal.

Leo en Vincent zijn de hoofdpersonages en het zal je niet verbazen dat je vriend en jij in de huid van de twee criminelen kruipen. De twee hebben verschillende misdrijven begaan en moeten voor lange tijd brommen. Samen beslissen ze te ontsnappen en hun gemeenschappelijke vijand te vermoorden. Hoewel we eerst anders vermoedden, speelt maar een klein deel van de game zich af in de gevangenis.

Daarna focust het verhaal zich op het ontkomen aan de arm der wet en de jacht op de oppercrimineel. Maar ook qua emotie is er sprake van een ware rollercoaster. Vincent en Leo hebben allebei een goede reden om te overleven. Dat kruipt niet in de koude kleren van de speler, met een ongeziene klimax op het einde. De keuzes die je tijdens dialogen moet maken hebben een invloed op de wijze dat je je doel bereikt, maar veranderen het verhaal niet. Met uitzondering op die ene finale beslissing, dan.

Samen naar de top

Vooraleer je het einde (na vijf uur) bereikt, baan je samen een weg door een grote diversiteit aan opdrachten. Vaak zijn deze in de vorm van kleine handelingen zoals het losdraaien van schroeven of opkrikken van een wagen. Maar meestal komt er toch meer teamwerk bij kijken. Rug aan rug een omhoog klimmen, een wagen herstellen of het toilet losdraaien terwijl de andere een oogje in het zeil houdt.

Het zijn maar enkele voorbeelden van de taken die je voorgeschoteld krijgt. Meestal kom je er vrij gemakkelijk van af, maar soms vraagt het iets meer concentratie en skills. Met je moto ontsnappen terwijl je achterna wordt gezeten door een klein leger is wat lastiger. Ook de schietdelen zijn best pittig, maar dat heeft eerder te maken met een minder verfijnde afwerking van dit onderdeel. Vergelijk het dus liever niet met de taferelen uit bijvoorbeeld Uncharted.

A Way Out is lang niet perfect, maar het slaagt wel perfect in zijn opzet: gamers weer heel even laten proeven van een échte multiplayer. Grafisch scoort het dan wel gemiddeld en de schietscènes konden beter, toch is dit een mijlpaal in een wereld die het vooral van microtransacties, overbodige DLC’s en ander geldgewin moet hebben. Laat dit een signaal zijn dat het ook anders kan.

A Way Out (PS4)
10 Onze score
Gameplay9.5
Graphics7.2
Geluid7.4
Levensduur8

Recent articles

It Takes Two – Ongeziene multiplayerervaring

Games die je samen op de bank speelt, met een bak bier tussen de benen en grote bak popcorn op de salontafel genieten onze...

Trolls: Wereldtour review – Van geen kleintje vervaard + wedstrijd

De originele Trolls, de kleurrijke popjes met hoge kuiven, dateert uit 2016 en werd verrassend genoeg een muzikaal hoogstaande film. Het vervolg is nu...

Hoogdagen

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: "Aangenaam,...

‘Als je van spelen leren kan’ van Nele Flamang (boekrecensie)

Door de drukte van het leven zien we wat ons het meest dierbaar is over het hoofd: onze kinderen. In haar nieuwe boek Als...

Compaan legt brug tussen generaties: ‘Kijk! Moemoe wil videobellen’

Onze (over)grootmoeder is net zoals haar leeftijdsgenoten: ze zit vaak eenzaam in haar kamer, leest de Dag Allemaal,...

Vier vreemde sporten die je tijdens de zomerdagen kan doen

Nu het zonnetje weer schijnt, stromen de terrassen vol, worden de barbecues aangestoken en zoekt men massaal de parken en stranden op. Heerlijk die...
Pieter Kesselaers
Pieter Kesselaers
Pieter richtte in 2016 Men's Room op, hetzelfde jaar waarin hij werk maakte van zijn zoontje Nibe. Houdt zich verder bezig met gamen, lezen en als er nog tijd overschiet: een loopje in het park.

Leave a Reply