REVIEW. Call of Duty: WWII: Een herhaling van goede zetten

Fans van Call of Duty schreeuwen er al jaren om en na bijna tien jaar wachten is het weer zover: Call of Duty keert terug naar de Tweede Wereldoorlog. Weg met de drones, de jetpacks en alle andere futuristische snufjes, terug naar loopgraven vol schreeuwende nazi’s. Call of Duty: WW2 kwam afgelopen week uit en het is tijd voor ons oordeel.

Spektakelstuk

De singleplayer-mode van Call of Duty: WW2 begint erg indrukwekkend. Het begint met de historische gebeurtenis D-Day op het strand van Normandië. De rondvliegende kogels, de knallende kanonnen en het geschreeuw van de soldaten nemen je direct mee in een groot spektakelstuk. Het personage dat jij onder je hoede neemt is de Amerikaan ‘Red’ Daniels, die met zijn divisie in een aantal veldslagen terechtkomt. Dit zijn vrijwel allemaal gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog. Echter lukt het ontwikkelaar Sledgehammer het slechts enkele keren echt realistisch weer te geven.

Het gros van de game is in onze ogen namelijk net iets te filmisch. Zo zul je van het begin af aan merken dat er inspiratie op is gedaan uit oorlogsfilms en series zoals Band of Brothers en Saving Private Ryan. Uiteraard geen enkel probleem, want het spektakel dat je ervoor terug maakt dat voor een groot deel goed. Verwacht echter geen geschiedenisles.

Tijdens de campagne, waar je ongeveer zes uur over zult doen, varieert de gameplay enorm. Het leeuwendeel van het spel zul je te voet, gewapend met een geweer, nazi’s afknallen en tussen de bedrijven door bestuur je voertuigen en neem je plaats achter grote machinegeweren.

Dat Daniels van alle markten thuis is, wordt andermaal bewezen wanneer hij als een sluipschutter zijn divisie van een afstand beschermt, of wanneer hij als een spion stilletjes en ongezien langs groepen nazi’s moet zien te komen. Aan veelzijdigheid geen gebrek.

De zes uur die je voorgeschoteld krijgt, geven je toch een niet geheel tevreden gevoel. Ja, het is spectaculair en veelzijdig. Daarnaast ziet het er ook oerdegelijk uit en draagt het geluid bij aan de spannende ervaring. Toch heb je continu het gevoel dat je het allemaal al eens eerder hebt gedaan.

Nieuw en vertrouwd

Dat zelfde gevoel krijg je bij de multiplayer van het spel. Het gros van de multiplayer is namelijk een herhaling van zetten ten opzichte van eerder uitgekomen delen. Team Death Match, Domination, Kill Confirmed en Capture the Flag: ze zijn allemaal weer aanwezig en ze spelen nog steeds ontzettend lekker weg. Toch bekruipt je het gevoel dat je een uitbreiding van een eerder deel, met wat nieuwe maps en wat nieuwe content, aan het spelen bent.

De grooste toevoeging is misschien wel de ‘War Mode’. Deze mode compenseert het feit dat er slechts negen (!) normale maps in de mulitplayer zitten (tien voor de mensen met een Season Pass). In deze mode speel je in een team en krijg je een aantal doelen die je moet veroveren, bijvoorbeeld het strand van Normandië. Het andere team moet dat koste wat kost proberen te voorkomen en jouw team zien terug te dringen. Steeds wanneer je het doel haalt, moet je verder naar voren drukken voor een volgend doel.

Hoewel er momenteel slechts drie missies in de War Mode zijn, is dit wel veruit de mode die de meeste voldoening geeft. Het ziet er ontzettend gaaf uit en de ontwikkelaar heeft een perfecte balans gevonden tussen de teams. Enig minpuntje is dat er wel veel individualisten zijn, die enkel voor hun eigen XP spelen en vergeten samen te werken voor de missie. Heb je echter een aantal vrienden, dan is dit bij uitstek de mode om samen te spelen.

Divisies en Headquarters

Nieuw in Call of Duty: WW2 is Headquarters. In dit ‘hoofdkwartier’ start je als speler tijdens de multiplayer. Het is eens soort HUB waarin je trainingen kan voltooien, extra doelen kan vrijspelen en zelfs  1 vs 1 kan spelen. Het maakt het spel net even iets interactiever dan zijn voorgangers.

In Headquarters kan je ook je personages upgraden met nieuwe wapens, kleding en uitrusting. Deze verdien je uiteraard weer door XP te winnen, waardoor je gaandeweg de game steeds meer ervaringspunten krijgt en steeds iets beter wordt.

Ditmaal kan je in het begin uit een vijftal divisies kiezen, zoals bijvoorbeeld Mountain of Airbourne. De eerste is gericht op low profile blijven en in beginsel uitgerust met een sniper rifle. Je bent niet zichtbaar op de radar en je beweegt veel stiller. Bij Airbourne ben je juist erg snel en heb je veel uithoudingsvermogen. Alle divisies hebben een specialisme, maar je kan wel gewoon zelf je wapens kiezen, waardoor je in de loop van de game je eigen speelstijl kan ontwikkelen. Je levelt dit keer binnen je divisie, dus als je bij Mountain level 30 bent, kan het zijn dat je bij Airbourne slechts level 3 bent.

Zombies

De befaamde Nazi Zombie mode is in Call of Duty: WW2 wederom van de partij. Samen met andere spelers word je op een locatie gezet en kun je ongegeneerd ondode nazi’s afslachten. Er komen steeds nieuwe golven tot leven en je kan steeds nieuwe wapens en gebieden vrijspelen. Deze mode is niet zomaar een extraatje, want het is ontzettend goed uitgewerkt en het werkt tevens verslavend.

Conclusie

Moeilijk, moeilijk, moeilijk. Eigenlijk doet Call of Duty: WW2 weinig fout. Iedere mode die je speelt voelt goed aan en speelt lekker weg. Bovendien zijn ze veelzijdig en zijn het er ontzettend veel. Toch overheerst het gevoel dat het een herhaling van zetten is. Goede zetten weliswaar, maar het ‘WOW-gevoel’ ontbreekt.

Call of Duty: WII is verkrijgbaar voor pc, PlayStation 4 en Xbox One.

Call of Duty: WWII
7.9 Onze score
Gameplay8.5
Graphics7
Geluid8
Levensduur8

Recent articles

Trolls: Wereldtour review – Van geen kleintje vervaard + wedstrijd

De originele Trolls, de kleurrijke popjes met hoge kuiven, dateert uit 2016 en werd verrassend genoeg een muzikaal hoogstaande film. Het vervolg is nu...

Hoogdagen

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: "Aangenaam,...

‘Als je van spelen leren kan’ van Nele Flamang (boekrecensie)

Door de drukte van het leven zien we wat ons het meest dierbaar is over het hoofd: onze kinderen. In haar nieuwe boek Als...

Compaan legt brug tussen generaties: ‘Kijk! Moemoe wil videobellen’

Onze (over)grootmoeder is net zoals haar leeftijdsgenoten: ze zit vaak eenzaam in haar kamer, leest de Dag Allemaal,...

Vier vreemde sporten die je tijdens de zomerdagen kan doen

Nu het zonnetje weer schijnt, stromen de terrassen vol, worden de barbecues aangestoken en zoekt men massaal de parken en stranden op. Heerlijk die...

Vijf tips die je helpen in beweging te blijven

We worden er zo vaak op gehamerd om in beweging te blijven, omdat het gezond is voor lichaam en geest. Toch is het soms...
Dennis Van der beek
Dennis Van der beekhttp://Mensroom.be
Elk topteam heeft minstens één Hollander. Dus ook Men's Room kon niet achterwege blijven. Dennis is door zijn brede interesses een onmisbare schakel in het clubje van behaarde Belgen en welruikende dames.

Leave a Reply