Remake laat je iconisch Mafia-epos opnieuw beleven

Mafia: Definitive Edition (PS4) review – Crimineel goed

In 2002 kropen we voor het eerst in de huid van Tommy Angelo, de voormalige taxichauffeur die zich al snel opwerkte binnen de criminele familie van Don Salieri. Achttien jaar na de originele game, komt ontwikkelaar Hangar 13 met een remake op de proppen. Zij zaten ook achter Mafia III dus dat belooft. Valeska Remmery

We schrijven 1930, we bevinden ons los in de Grote Depressie en twee maffiabazen regeren over de stad Lost Heaven. Taxichauffeur Thomas – Tommy – Angelo wordt door maffialeden Paulie en Sam onder schot opgedragen om hen naar Salieri’s bar te vervoeren, met de kogelspuwende Morello familie op de hielen. Salieri beloont Tommy rijkelijk nadat hij Paulie en Sam veilig thuisbrengt, Tommy krijgt zelfs meer dan voldoende om zijn bekogelde taxi weer helemaal op te knappen na de wilde rit. De Morello familie gaat echter rancuneus te werk de volgende dag en molt Tommy’s taxi, waarop Tommy, zelf helemaal berucht op wraak, hulp zoekt bij Don Salieri. Zo gaat de bal aan het rollen, Tommy gaat van de ene job naar de andere en wordt zo al snel één van de kernleden van de Salieri familie, met Paulie en Sam aan zijn zijde.

herwerkt

Wat het meeste in het oog springt aan deze remake is de grafische update tegenover de originele game. Alle personages werden danig herwerkt: gezichten kregen veel meer karakter en de gezichtsexpressies zijn geloofwaardiger en de lichaamstaal van de personages werd stevig uitgebreid, zodat er veel meer menselijke beweging en karakter aanwezig is. Ook de stad is levendiger en de auto’s blinken als nooit tevoren. En dat allemaal zonder aan de nostalgische waarde te komen, het voegt alleen maar toe aan de belevenis. Aan het stemmenwerk werd ook danig gewerkt, er kwamen nieuwe stemacteurs aan te pas die heel geloofwaardig werk leverden. Al deze veranderingen maken dat de wereld en de personages levendiger en geloofwaardiger ogen dan voorheen. Hangar 13 heeft misdadig goed werk geleverd op dat vlak.

Het schietwerk is echter nog steeds een pijnpunt. De cross air is erg beweeglijk en maakt het mikken danig lastig. Echt goed werden we nooit in het schieten, maar moeilijk gaat ook, gelukkig maar dat Tommy kan schuilen en uit cover kan schieten. De moeilijkheidsgraad van de game valt verder dusdanig goed mee, dat het klungelige schieten misschien wel een eerder welgekomen extra uitdaging is. Ammunitie of wapens vind je net voldoende, net als de nodige health packs, al is er ook wat health regen. De AI van de tegenstander is uitdagend genoeg om je enkele keren te doen zweten. Ze verschuilen zich en gooien al eens een Molotovcocktail, en maken zo dat je regelmatig voorzichtig te werk moet gaan. Naast de gewoonlijke moeilijkheidsgraden is er een nog een classic mode voor wie de game wil spelen met de uitdagende regels van vroeger, maak je borst dan wel nat voor wat frustratie en de nodige doorzetkracht.

de Grote Depressie

Met de auto cruisen doorheen Lost Heaven is genieten, al is de baanligging van de auto’s wel wennen, zeker bij hogere snelheden. Wanneer de politie je achterna zit, ontdek je gelukkig al snel de achterbuurten, verdoken wegen en werkzaamheden, waarmee je hen makkelijk afschudden kan. Er zijn een heleboel voertuigen om levenslang te lenen, zo is er voor elke chauffeur wat wils. Zodra je voor het eerst in een bepaald type voertuig stapt, zal je deze ter beschikking krijgen in de garage voor de rest van de game. Al zal je bij veel missies een voor de missie gekozen wagen gebruiken. Navigeren doorheen Lost Heaven gaat ook iets vlotter dan in de originele game door een verbeterde (mini)map.

De missies zijn qua inhoud hetzelfde gebleven en bevatten wat ons betreft voldoende afwisseling. Ok, het is veel van rijden, schieten en terugrijden terwijl je achtervolgd wordt, maar de game verwikkelt het verhaal goed in de missies, je doet verschillende locaties aan en de focus in de missies wisselt wel eens af. De drang om meer te weten te komen over de reden dat Tommy met een politiedetective een deal wil sluiten aan het begin van de game, houdt je tot op het einde geboeid. Het plot zit ook anno 2020 nog goed in elkaar. Voor de nieuwelingen: verwacht echter geen levensschokkende wendingen, maar wel een entertainend maffiaverhaal.

Er is naast de game ook nog een Free Ride mode dat je kan betreden, speciaal voor wie even genoeg heeft van de hoofdmissies te spelen. In de Free Ride mode kan je vrij rondlopen en -rijden in Lost Heaven, om de toerist uit te hangen en allerlei zaken te verzamelen. Zelf gingen we de avond na het uitspelen van de game nog wat op zoek naar enkele missende bolides en speelden we tikkertje met de politie, maar dan hadden we het ook al wel weer gehad.

droog zaad

Qua sfeervolle muziek in de game zaten we wat op droog zaad. Er zijn slechts twee radiozenders beschikbaar in de auto, en één van de twee heeft nogal een praatgrage presentator. Toch kozen we uiteindelijk vooral die zender, omdat daarop onze misdadige uitjes in het nieuws kwamen. Altijd fijn om stiekem op het nieuws te zijn. Verder ook geen memorabele soundtrack, wat wel wat afdoet aan de algehele sfeer.

We merkten twee bugs op tijdens de game. Eén keer crashte de game en een andere keer misten we een scène op vlak van beeld, het beeld was gewoon zwart en we kregen enkel geluid te horen. Wanneer we meer richting de buitenstad gingen rijden op wegen met een met gras- en onkruid bezaaide berm, viel het erg hard op dat de invulling van de berm last had van lage draw distance: de hele tijd popten er nieuwe gewassen naast de baan. Zoiets valt hard op en deed dan ook wat af van de algehele immersie in de game.

Mafia: Definitive Edition is ondanks de stuntelige schietcontrole, enkele bugs en het feit dat de game nog steeds aan de korte kant is, een crimineel goede remake. Een nostalgische trip voor de spelers van het origineel, maar even goed verwelkomend voor nieuwkomers. M

Update 9 oktober 2020 – Noir Mode
Via een gratis update kan je de game voortaan in zwart-wit beleven. Wanneer je de Noir Mode activeert, krijgt alles een filmkorrelachtig effect en ervaar je alles in een andere sfeer. Daarnaast zijn er nog andere kleine features toegevoegd die voornamelijk betrekking hebben op de heads-up display (HUD). Je kan verschillende details op de mini map nu verbergen en ook de GPS-instructies uitschakelen.

Recent articles

Crash Bandicoot 4: It’s About Time (PS4) review – Het werd tijd!

Woebegedjab? Hoegoeda? Hoe heet dat dekselse masker dat Crash Bandicoot vroeger voor zijn gezicht droeg voor extra bescherming? In plaats van het op te...

Monster Truck Championship (PS4) review – Race-culthit in wording

Met extravagant spectaculaire shows heeft het Monster Trucks genre vooral in de USA, het land waar over-the-top entertainment een religie is, een grote fan-base....

België heeft eigen videogamemuseum

Het is geen algemene kennis, maar België heeft een gamer die eigenlijk al een tijdje in een museum hoort, namelijk ondergetekende. Nu komt daar...

Tennis World Tour 2 (PS4) review – Op de juiste koers

Na de release van het eerste deel in 2018, is op 22 september Tennis World Tour 2 verschenen. Het eerste deel werd niet goed...

Zalando verkoopt nu ook tweedehandse mode

In onzekere tijden kiezen mensen steeds vaker voor tweedehands kledij. Zalando, Europa's grootste online platform voor mode en lifestyle, lanceerde deze week een nieuw...

BR 05 Blue Gold van Bell & Ross heeft 18 karaat goud

We zijn altijd te vinden voor de minimalistische uurwerken van Bell & Ross. De BR 05 Blue Gold is daar geen uitzondering op. Pieter Kesselaers Het...
Valeska Remmery
Valeska Remmery
Filmfan, gameliefhebber en heeft een pen vlotter dan een kangeroe op LSD.

Leave a Reply