Hoogdagen

"Wekelijkse hoogdag: donderdag. Dan was ik mijn haar. Of had je nu echt iets spannends verwacht?"

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: “Aangenaam, ik ben Freya, 31 jaar.” Ik voel het, dat volwassen worden is in zicht, alle hens aan dek! Maar voor de rest nog steeds geen vast inkomen (thank you corona), nog steeds geen huis (hoewel dat bijna anders was geweest), nog steeds geen relatie (thank you corona. Ok, ook wel een beetje thank you mezelf), en dus ook nog steeds geen kinderen (thank God). Enfin, you get the picture: nothing has really changed that much, and everyhting has changed. Freya Broos

Het zijn vooral kleine dingen die veranderd zijn. En veel kleine dingen samen, maken wel een groot geheel. Vanbuiten is er misschien niet zo veel veranderd, maar vanbinnen is er een nieuwe wereld gebouwd. In mijn opinie, wat ik hier toch luidkeels mag verkondigen, heeft het corona-jaar ons vooral geleerd om terug dichterbij te kijken. In plaats van verre reizen, grote festivals, en grote bewegingen, werden we verplicht om het geluk in onze bubbel te zoeken. Terugkeer naar de kleine dingen en merken hoe mooi dat ook allemaal kan zijn. Hoe mooi de wandelingen om de hoek zijn, hoeveel voldoening die nieuwe hobby je geeft, en hoe waardevol sommige dingen waren waar je al lang niet meer bij stil stond.

koken

Ook voor mij is het even geen halve wereldbol afstruinen. Nu al die grote dingen wegvallen, komt er ruimte om de kleine terug te zien. Zo blijkt dat mijn simpele leven vol hoogdagen zit. Ik beleef tegenwoordig hoogdagen door bijvoorbeeld een kader omhoog te hangen. Daar kan ik dan een week gelukkig van zijn. Hoogdag wanneer de zon warm straalt in februari. Hoogdag wanneer ik helemaal uitgeslapen wakker word. Hoogdag als ik nieuwe mensen leer kennen die me verrijken. Hoogdag als de kaarsen goed ruiken. Hoogdag als ik een roodborstje zie. Hoogdag als ik gezond gekookt heb. Hoogdag bij verse lakens.

Wekelijkse hoogdag: donderdag. Dan was ik mijn haar. Of had je nu echt iets spannends verwacht? Het is ook een beetje een maatstaf voor vriendschap geworden: echte vrienden weten wanneer mijn haar-was-dag is. Het is trouwens jarenlang om de vijf dagen geweest, maar vanuit ecologische redenen heb ik dat met veel volharding verlengd naar een week. Kan je je voorstellen hoeveel dagen ik hiervoor met vettig haar heb rond gelopen? En dat allemaal om 24 wasbeurten per jaar uit te sparen. Weet je wel hoeveel water en bussen shampoo dat zijn? Trouwens, als grote fan van Moeder Aarde en in de strijd tegen plastiek, juich ik die shampoo bars heel hard toe. Ik herhaal: veel kleine dingen samen, maken wel een groot verschil.

hoogmaand

December is dan eerder een hoogmaand door al die kerstversiering. Je kan je geen grotere fan van kerstlichtjes inbeelden. Voor mij liefst kerstverlichting het jaar rond. Maar de absolute hoogdagen waren toch wel de sneeuwdagen van twee weken geleden. Dat is elke ochtend naar buiten kijken en puur geluk voelen door de eerste zonnestralen die de sneeuw doen glinsteren. Sneeuw brengt voor mij magie in de lucht, misschien iets te letterlijk want ik word helemaal hyper van sneeuw. Lees: mijn stem krijgt het enthousiaste gepiep van een zesjarig meisje dat net een konijntje krijgt. Mijn vrienden willen blijkbaar mijn spraakberichten niet meer afspelen omdat ze al weten dat het gewoon een schel geroep over sneeuw gaat zijn. Ik kan het je echt op een papiertje geven, je hebt nog nooit iemand met een koude allergie zo blij gezien met sneeuw. Of misschien gewoon: iemand zo blij gezien met sneeuw.

Ik moet toegeven, wanneer de wereld om me heen zo wit geschilderd wordt, dan durf ik wel eens te verlangen naar iemand om nachtelijke sneeuwwandelingen mee te maken. Dat brengt me bij nog zo’n hoogdag: Valentijn. Wat ik in eerste instantie een mindere hoogdag zou noemen vanwege het confronterende effect. Het raakt me op een gevoelige plek, want soms borrelt er al eens eenzaamheid op uit de diepe spelonken van mijn onzekerheden. Het gaat hier niet om de eenzaamheid vanuit het zoveel alleen thuis zijn, want daar geniet ik wel van. Het gaat hier over eenzaamheid vanuit een bepaald gemis. Niet iets dat mijn leven overheerst, maar een gemis dat soms opduikt wanneer je bepaalde momenten, zoals hoogdagen, zou willen delen met iemand. De wereld en het leven delen met iemand.

kerstlichtjes

Eenzaamheid is niet bepaald een aangename emotie om te ervaren, en desondanks is ze eigenlijk wel heel mooi. Want net zoals andere ongemakkelijke emoties laat eenzaamheid je groeien. We hebben echter nogal de neiging om eenzaamheid te ontvluchten en op te vullen. Dat is menselijk. Maar eenzaamheid geeft je de ruimte, als je het aangaat, om naar jezelf, je leven, je patronen te kijken. Het laat je naar binnen keren. Die confrontatie met jezelf af en toe, dat is nodig. Dus ongemak, daar moet je je tijd voor nemen en heel aandachtig naar luisteren. Het is een hoogmis in de wetenschap van onszelf.

Conclusie: van kleine dingen kan je echt wel gelukkig worden. Van grote ook. Maar als je de kleine dingen al niet meer ziet, is de kans klein dat de grote ooit genoeg zullen zijn. Blijkt dat eenzaamheid en andere ongemakken heel goed voor je zijn.

Koop shampoo bars, dat is beter voor het milieu.

En ook, kerstlichtjes is life.

 

Liefs,

 

Recent articles

om op te eten

Volgens mijn moeder at oma iedere ochtend een kikker als ontbijt. Ik beeldde mij altijd in dat ze het arme diertje zorgvuldig dissecteerde en...

Trolls: Wereldtour review – Van geen kleintje vervaard + wedstrijd

De originele Trolls, de kleurrijke popjes met hoge kuiven, dateert uit 2016 en werd verrassend genoeg een muzikaal hoogstaande film. Het vervolg is nu...

Hoogdagen

In het nieuwe jaar moet ik misschien eerst starten met een update. Ik ben ondertussen een jaartje ouder geworden. Vanaf nu is het: "Aangenaam,...

‘Als je van spelen leren kan’ van Nele Flamang (boekrecensie)

Door de drukte van het leven zien we wat ons het meest dierbaar is over het hoofd: onze kinderen. In haar nieuwe boek Als...

Compaan legt brug tussen generaties: ‘Kijk! Moemoe wil videobellen’

Onze (over)grootmoeder is net zoals haar leeftijdsgenoten: ze zit vaak eenzaam in haar kamer, leest de Dag Allemaal,...

Vier vreemde sporten die je tijdens de zomerdagen kan doen

Nu het zonnetje weer schijnt, stromen de terrassen vol, worden de barbecues aangestoken en zoekt men massaal de parken en stranden op. Heerlijk die...
Pieter Kesselaers
Pieter Kesselaers
Pieter richtte in 2016 Men's Room op, hetzelfde jaar waarin hij werk maakte van zijn zoontje Nibe. Houdt zich verder bezig met gamen, lezen en als er nog tijd overschiet: een loopje in het park.

Leave a Reply