Once Upon a Time … in Hollywood – Tarantino verdeelt het publiek

recent

REVIEW | WRC Generations (Nintendo Switch) – Uitdagende rallysim

De tijden waarin we massaal racegames speelden lijken vervlogen. Doorgaans verschijnen er jaarlijks maar enkele noemenswaardige titels waarin je...

REVIEW | Crisis Core: Final Fantasy VII Reunion (+ WEDSTRIJD)

Haast elke Final Fantasy-game heeft intussen een remake ondergaan. Van de games die dateren uit het begintijdperk van he...

REVIEW | Dragon Quest Treasures – RPG voor nieuwelingen

Onze jongste zoon kijkt over mijn schouder mee wanneer ik Dragon Quest Treasures voor het eerst installeer. En je...

Als liefhebber van de films van Tarantino was het moeilijk te wachten tot zijn negende film, Once Upon a Time … in Hollywood, eindelijk uitkwam. Nu de film enkele weken in de bioscoop te zien is, we het inmiddels gezien hebben en het vervolgens even hebben laten bezinken, kunnen we ons oordeel vellen.

1969

1969 is het jaar waarin Hollywood’s gouden tijdperk haar einde nadert. De teruggevallen acteur Rick Dalton (Leonardo Dicaprio) en zijn stuntdubbel Cliff Booth (Brad Pitt) proberen nog wat van hun filmcarrière te maken en tegelijkertijd wordt er een kijkje genomen in het leven van Dalton’s buren, Roman Polanski en Sharon Tate (Margot Robbie). Daarnaast zien we dit verwikkelen met een community van hippies, onder leiding van Charles Manson.

Het jaar 1969 wordt prachtig in beeld gebracht. De kleding, de auto’s, de muziek en de leefwijze van de mensen zijn tot in detail uitgewerkt. Ook zien we stukjes uit films waar Dalton, Booth en Tate aan hebben meegewerkt en hoe de filmsets uit die tijd eruit zagen. Hiermee lijkt Tarantino een soort ode aan de Hollywoodfilms uit die tijd te geven. Je waant je regelmatig in een oude Western.

Mooie beelden, minder entertainment

Daar waar alles tot in detail is uitgewerkt, lijkt dit, zeker in de eerste twee uur, ten koste te gaan van de entertainmentwaarde. We zien veel filmopnames, veel autoritten en lange gesprekken, maar in tegenstelling tot eerdere films van Tarantino, zijn de dialogen wat minder scherp en interessant. Er gebeurt over het algemeen weinig (iets dat vaker in films van Tarantino voorkomt), maar je wordt niet al te vaak naar het puntje van je stoel verleid door dialogen die de spanning opbouwen. Het aantal momenten waarop het publiek hardop lacht is tevens minder dan in eerdere films van de regisseur. Al is er wel een geweldig onderonsje tussen Cliff Booth en Bruce Lee op de set.

Alle remmen los

Zo tikken de minuten van de film weg en wacht je steeds tot er echt iets gebeurt. Als je wat voorkennis hebt van de setting waarin de film zich afspeelt, verwacht je bepaalde dingen, maar Tarantino zou Tarantino niet zijn als hij er geen andere wending aan zou geven. Aan het eind gaan daarom echt alle remmen los en word je meegenomen in een achtbaan van lomp geweld, geweldige dialogen en ontzettend veel humor.

Eindigt met een knal

Once Upon a Time … in Hollywood kan op sommige momenten langdradig aanvoelen, want het is grotendeels niet zo scherpzinnig als de eerdere Tarantinofilms. Het eerste, langste gedeelte van de film is vooral prachtig gefilmd met veel oog voor detail, maar schiet wat tekort op gebied van entertainmentwaarde. Het ongelofelijk spectaculaire einde zorgt er echter voor dat je dat gebrek eigenlijk bijna vergeet.

Leave a Reply

play

REVIEW | Crisis Core: Final Fantasy VII Reunion (+ WEDSTRIJD)

Haast elke Final Fantasy-game heeft intussen een remake ondergaan. Van de games die dateren uit het begintijdperk van he gamen, toch recente titels uit...

REVIEW | Dragon Quest Treasures – RPG voor nieuwelingen

Onze jongste zoon kijkt over mijn schouder mee wanneer ik Dragon Quest Treasures voor het eerst installeer. En je voelt meteen: dit is er...

REVIEW | Het verhaal van Koning Schaak – Leren schaken was nog nooit zo leuk

Leren doen kinderen het liefst spelenderwijs. Het is zelfs bewezen dat leerstof verwerken op een speelse manier efficiënter is dan op de harde manier....

REVIEW | Harvestella (Nintendo Switch) – RPG-verrassing van het jaar

De populariteit van boerderijgames kent de afgelopen jaren een enorme stijging. Games als Animal Crossing, waarbij het runnen van een boerderij slechts een onderdeel...

REVIEW | Mario + Rabbids Sparks of Hope – doldwaas avontuur

De Nintendo Switch was ooit een console met een groot aantal exclusieve games. Door de jaren heen is het aanbod echter grotendeels vergelijkbaar met...

REVIEW | Horse Academy van SmartGames is het ideale puzzelspel voor paardenliefhebbers

Spellenbouwer SmartGames en dierenpuzzels gaan hand in hand. Het is niet voor de eerste keer dat de fabrikant komt met een spelletje waarbij dieren...

REVIEW | JumpIN’ van SmartGames is een uitdagend reisspel voor jong en oud

Waan je tussen de konijnen, paddenstoelen en vossen in een puzzelspel bedoeld voor onderweg. Kan jij het konijntje veilig naar zijn holletje brengen? Pieter Kesselaers SmartGames...

REVIEW | Mario Strikers: Battle League is het beste voetbalspel van het moment

Telkens we met twee voeten vooruit tackelen op de kuiten van de tegenstander worden we bestraft met een rode kaart. Ook karatetrappen in het...

REVIEW | Ga voor geel met Van Aert in Tour de France 2022 (PS5) en Pro Cycling Manager (pc) + wedstrijd

De Belgen mogen de Ronde dan niet gewonnen hebben, met Wout Van Aert hadden we wel de absolute smaakmaker. Met Tour de France 2022...

Penguins on Ice (SmartGames) – blijf vooral ijzig kalm

Knappe koppen opgelet: Penguins on Ice is een uitdagend bordspel van spellenbouwer SmartGames waarbij je ijsblokjes moet draaien zodat ze netjes in elkaar passen.  De...

Chrono Cross: The Radical Dreamers Edition (Switch) review – Heerlijk wegdromen

Chrono Trigger wordt door de kenners bestempeld als één van de beste rollenspellen uit de geschiedenis. Het eerste vervolg daarop, Chrono Cross, verscheen echter...

Cube Duel (SmartGames) review – Breinbrekers in een kubus

Tetris in een kubus. Zo kunnen we het gezelschapsspel Cube Duel van SmartGames het best omschrijven. Samen, of alleen, vervolledig je de kubus en...

Triangle Strategy (Switch) review – Mocht wat meer game zijn

Japanse role playing games (JRPG) liggen aan de oorsprong van videogames zoals we nu kennen. Het genre staat bekend om zijn relatief eenvoudige gameplay,...

No Time to Die (review) – afscheid in schoonheid voor Daniel Craig + wedstrijd

Daniel Craig kruipt voor de laatste keer in het strakke pak van agent 007. Of in het geval van No Time to Die: in...

Pokémon Legends: Arceus (Switch) review – het oog wou ook wat

Pokémon vangen doen we al sinds de fantasiefiguurtjes nog bestonden uit telbare pixels. Intussen is de reeks geëvolueerd en is Pokémon Legends: Arceus de...

soortgelijke content