They Shall Not Grow Old review – Toont de Groote Oorlog in vol ornaat

Van alle regisseurs zou je Peter Jackson als laatste verwachten als maker van een documentaire over de Eerste Wereldoorlog. De Nieuw-Zeelandse Oscarwinnaar kreeg toegang tot een pak historische beelden en liet er een gloednieuwe technologie op los. Het resultaat is een ingekleurd geschiedenisboek dat eigenlijk verplichte kost is voor iedereen die geïnteresseerd is in de Groote Oorlog.

Kleur

a het bekijken van They Shall Not Grow Old duurde het nog uren vooraleer het haar op onze armen weer ging liggen. De documentaire toont de harde realiteit, geen fictie die we van regisseur Peter Jackson gewend zijn. Hij is nochtans de meester in het verfilmen van fantasieverhalen. Denk maar aan Lord of The Rings en The Hobbit. Maar Jackson staat ook bekend in het oog voor detail, voor het perfectionisme dat hij nastreeft. Daar zijn de bovengenoemde meestewerken het grote bewijs van. In They Shall Not Grow Old kleurt hij de geschiedenis letterlijk en geeft hij de soldaten van weleer een stem. Nooit eerder zagen we de oorlog van 14-18 door zo’n scherpe bril. Vaak iets te scherp, doordat door het poleisten van de gezichten wat van de ruwheid verloren is gegaan. De unieke beelden vertonen desondanks de opknapbeurt meer detail.

Jackons speelde met de framerate en voegde realistische kleuren aan de landschappen, gezichten en uniformen van hoofdrolspelers van de Eerste Wereldoorlog. De stemmen zijn niet de originele, maar werden wel zorgvuldig ingesproken in samenwerking met forensische liplezers. Die gingen tot in het detail op zoek naar wat de soldaten zeiden. Hij verwerkte er verder ook voice-overs in van echte veteranen die in die tijd vochten. Goed voor honderden uren audio. Omdat het mediamateriaal van die tijd uitsluitend uit video bestond, ging Jackson aan het werk om het geluid van vuurgevechten, rondvliegende kogelhulzen en vallende brokdstukken zo realistisch mogelijk na te bootsen.

Geen documentaire

We namen het woord documentaire al verscheidene keren in de mond, eigenlijk onterecht. They Shall Not Grow Old is allesbehalve een film die je iets bijleert over het verloop van de oorlog. Het is een momentopname over de levens van de Britse soldaten die gingen vechten op Europees grondgebied. Er zijn geen geschiedkundigen, vertellers of commentatoren die het geheel begeleiden. Het zijn de stemmen van de veteranen die je hoort. De stemmen van jonge knullen die hun dood tegemoet gaan. En die dat beseffen, ondanks de greins op het gezicht.

Hoe je het ook draait of keer: we mogen hier gerust spreken van een adembenemd spektakel. Voor het eerst zien we de oorlog hoe die écht gevochten werd. Als je hart hier niet sneller van gaat slaan, dan raden we je een bezoekje bij de cardioloog aan. Dan is er vast wat mis.

★★★★★

Recent articles

The Last of Us Part II (PS4) review – Een van de spannendste games ooit

“Hier achter de auto kan ik wel even schuilen. Shit, daar komt iemand aan. Ik moet zo snel mogelijk van deze plek, anders word...

De Ardennen van Hans Olink (boekreview) – Wat u nog nog niet wist over onze Ardennen

'A Vendre'. Als Hans Olink het bordje bij een oude boerderij niet had opgemerkt, had hij er nooit gewoond. Gelukkig deed hij dat wel....

Peter Pan-syndroom

Hier zitten we dan allemaal, in onze COVID 19-zomer. Half Vlaanderen kan ondertussen taarten en brood bakken, het wc-papier is terug in stock en...

De favoriete films van de MEROO-redactie

Denk aan een goede film en schrijf er een stukje over neer. Dat was de opdracht die de redactieleden van MEROO voorgeschoteld kregen. De...

F1 2020 (PS4) review – een brandvrije bivakmuts zit zoveel fijner dan een mondmasker

Voor het eerst valt de release van de jaarlijkse F1-game bijna samen met de start van het echte F1-seizoen. Met dank aan Covid-19. Door...

Waarom filmpersonages vaak eerst overhaald moeten worden

In mijn leven heb ik talloze films en series gekeken en sommige standaard gebeurtenissen daarin zijn niet onopgemerkt aan me voorbijgegaan. Wat me opvalt...
Pieter Kesselaers
Pieter Kesselaers
Pieter richtte in 2016 Men's Room op, hetzelfde jaar waarin hij werk maakte van zijn zoontje Nibe. Houdt zich verder bezig met gamen, lezen en als er nog tijd overschiet: een loopje in het park.

Leave a Reply